เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา
(Intro)
ในป่าลึกแห่งใจ ที่ไม่มีผู้ใดเห็น
เสียงลวงดังก้องเป็น ดั่งบทเพลงมายา
แสงระยับล่อใจ งดงามดั่งอัปสรา
แต่เบื้องหลังนั้นหนา คือเงามืดครอบงำ
(Verse 1)
ป่าชัฏแห่งโมหะ พันธนาหัวใจ
ความหลงพาให้ เดินหลงทางไกล
เสียงเพรียกเย้ายวน ชวนให้หวั่นไหว
ปีศาจในใจ คอยซ้ำเติมเรา
(Pre-Hook)
จะหนีอย่างไร จากทางมืดมน
จะพ้นอย่างไร จากวงจรเดิม
คำถามก้องอยู่ ลึกในใจเดิม
รอแสงมาเติม ทางแห่งความจริง
(Hook)
ขึ้นยานแห่งธรรม แล้วก้าวไป
ทางตรงนี้ ไม่มีภัยใด
มีสติคุ้มครอง ใจไม่หวั่นไหว
หิริเป็นเกราะใจ ให้พ้นมาร
(Verse 2)
ล้อแห่งธรรม หมุนไปไม่หยุด
นำชีวิตหลุด จากห้วงอวิชชา
สัมมาทิฏฐิ เป็นผู้นำพา
ส่องทางชีวา ให้พ้นหลงทาง
รถคันนี้ ไม่ต้องเสียงใด
แต่พาใจไป สู่ความสงบงาม
ไม่ว่าหญิงชาย หากก้าวตาม
ก็ถึงนิยาม แห่งความหลุดพ้น
(Hook ซ้ำ)
ขึ้นยานแห่งธรรม แล้วก้าวไป
ทางตรงนี้ ไม่มีภัยใด
มีสติคุ้มครอง ใจไม่หวั่นไหว
หิริเป็นเกราะใจ ให้พ้นมาร
(Bridge)
เมื่อใจไม่หลง ในภาพลวงตา
อัปสรก็กลาย เป็นเพียงเงา
ปีศาจที่เคย ครอบงำเรา
ก็เลือนหายไป เมื่อใจรู้ทัน
(Hook เพิ่มพลัง)
ยานธรรมนี้ พาเราก้าวไกล
พ้นป่ามืดไป สู่แสงภายใน
เพียงมีปัญญา และใจมั่นไว้
นิพพานไม่ไกล อยู่ในทางนี้
(Outro)
ป่ามายานั้น ไม่ใช่ที่ใด
แต่คือภายใน ใจเรานี่เอง
เมื่อขึ้นยานธรรม ด้วยใจกล้าเกรง
ก็พ้นวังเวง…สู่ความสงบงาม
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น