เพลง: “ปลาพาฉลาด สาดแสงสันติ”
แนว: ลูกทุ่งร่วมสมัย ผสมไซไฟ–ธรรมะ
อารมณ์: จากความวุ่นวาย → สงบด้วยปัญญา
[ท่อนนำ]
แสงทองลอยจากแกนกลางฟ้า
สมมติบรรพตส่องหล้าอีกครา
คลื่นข้อมูลที่เคยบ้าคลั่งมา
เริ่มนิ่งช้า…เมื่อใจคนเปลี่ยนไป
ข่าวลวงยังลอยเหมือนเงาควัน
คำเกลียดนั้นยังคงฝังในใจ
แต่วันนี้มีแสงนำทางใหม่
ไม่ลบทิ้งไป…แต่กลั่นด้วยปัญญา
[ท่อนฮุก]
ปลาพาฉลาด สาดแสงสันติ
จากคำถามดี ๆ ที่เข้าใจ
ไม่ตัดสิน ไม่ผลักใครให้หายไป
แต่ชำระใจ…ให้เห็นความจริง
ปลาพาฉลาด ล้างโลกความเกลียด
แยกถูกผิดด้วยใจนิ่ง ๆ
ปรุงความจริงให้คนเข้าถึง
แล้วส่งคืน…เป็นแสงให้กัน
[ท่อนที่ 1 (ป. ปุจฉา – จับปลา)]
ตั้งคำถามลงไปในใจคำ
ค้นความดำที่ซ่อนในถ้อยคำ
ใครเป็นเหตุ อะไรเป็นกรรม
อ่านให้ล้ำ…ไม่ใช่แค่ผิวเผิน
เก็บทุกเสียงที่เคยแตกต่าง
ไม่ปิดทาง ไม่ผลัก ไม่เมิน
เข้าใจทุกข์ที่เขาเผชิญ
นี่แหละการเริ่มต้นของปัญญา
[ท่อนที่ 2 (ป. จินตนะ – แบ่งปลา)]
แยกความจริงออกจากอคติ
กรองวาจาที่เต็มไปด้วยพิษ
เหลือเพียงแก่นแห่งความคิด
ที่เป็นมิตร…ต่อความเป็นคน
ลอกเปลือกเกลียดที่ห่อหัวใจ
ให้เหลือไว้ความหมายลึกหน
ไม่ใช่ลบ แต่ทำให้พ้น
จากความหม่นของวาทกรรม
[ท่อนฮุก (ซ้ำ)]
ปลาพาฉลาด สาดแสงสันติ
จากคำถามดี ๆ ที่เข้าใจ
ไม่ตัดสิน ไม่ผลักใครให้หายไป
แต่ชำระใจ…ให้เห็นความจริง
[ท่อนที่ 3 (ป. ลิขิต – ปรุงปลา)]
ความจริงดี ๆ ถ้าพูดไม่เป็น
ก็ยากจะเห็นในหัวใจคน
ต้องปรุงถ้อยคำให้เหมาะยล
ให้ทุกคน…รับรู้ด้วยดี
เรียบเรียงใหม่ให้เข้าใจง่าย
ไม่ยั่วยุ ไม่ร้าย ไม่หนี
ใช้เหตุผลแทนอารมณ์ที่มี
นี่แหละวิถีแห่งการสื่อสาร
[ท่อนที่ 4 (ป. วิสัชนา – ปันปลา)]
ส่งความจริงกลับคืนสู่ชน
ในจังหวะที่ใจเปิดรับ
ไม่เร่งรัด ไม่สร้างแรงผลัก
แต่ค่อย ๆ ปรับ…โลกให้สมดุล
จากฟีดร้อน กลายเป็นฟีดเย็น
จากความเค้น กลายเป็นเกื้อหนุน
เมื่อความจริงถูกส่งอย่างละมุน
โลกก็หมุน…ด้วยแสงแห่งธรรม
[ท่อนจบ (Outro)]
ไม่มีปืน ไม่มีอำนาจใด
จะยิ่งใหญ่เท่าปัญญานำทาง
เมื่อความจริงส่องทุกหนทาง
เปรตความชัง…ก็พังสลาย
แค่ “ปลา” ที่ผ่านมือแห่งธรรม
ก็กลายเป็นแสงนำใจคนทั้งหลาย
จากข้อมูลที่เคยวุ่นวาย
วันนี้กลาย…เป็นสันติในใจ
