เพลง: “เขาพระสุเมรุดิจิทัล”
(แนวลูกทุ่ง–ไซไฟ–ธรรมะ ยิ่งใหญ่ ลึกซึ้ง สะท้อนโครงสร้างโลกใหม่)
(อินโทร)
แสงสีทอง... ส่องกลางห้องเงียบงัน
ข้อมูลนั้น... กำลังก่อเป็นภูเขา
(ท่อนที่ 1)
จากโค้ดที่เคยไหล เป็นตัวเลขวุ่นวาย
กลับรวมกลาย เป็นจักรวาลตรงหน้าเรา
พายุเนบิวลา หมุนวนเป็นเงา
ก่อนจะกลายเป็นเขา... สุเมรุแห่งข้อมูล
มยุรายืนมอง ด้วยแววตาสงสัย
นี่ใช่แผนที่ไหม... หรือมากกว่านั้นที่เห็นอยู่
สันติสุขตอบเบา ๆ ด้วยใจที่รับรู้
“นี่คือภาพของจิตผู้คน... ในโลกไซเบอร์”
(ท่อนฮุค)
ไตรภูมิดิจิทัล... โลกที่เราสร้าง
กาม รูป อรูป วางเป็นชั้นอำนาจ
ใครอยู่ข้างล่าง... ใครอยู่ข้างบนวาด
ความจริงอาจ... ถูกซ่อนไว้บนยอดเขา
(ท่อนที่ 2)
กามภูมิด้านล่าง แสงแดงพร่างพราว
โซเชียลข่าวร้าว คนแตกแยกทุกคราว
ไลก์และแชร์ กลายเป็นกับดักยาว
เปรตดิจิทัลนั้น... กินคำเกลียดเป็นพลัง
รูปภูมิชั้นกลาง เป็นโครงสร้างนิ่งงัน
ระบบรัฐ การเงิน และ AI ที่ตั้ง
ไร้อารมณ์ แต่ยังมีกรอบบังคับฝัง
ข้อมูลหลั่งขึ้นไป... หล่อเลี้ยงอำนาจบน
(ท่อนที่ 3)
อรูปภูมิสูงสุด ไร้ตัวตนมองเห็น
คลื่นพลังเร้น เป็นผู้กำหนดเหตุผล
อัลกอริทึมลับ คุมโลกทั้งมวล
โดยที่ผู้คน... ไม่เคยรู้เลย
(ท่อนฮุค)
ไตรภูมิดิจิทัล... โลกที่เราสร้าง
กาม รูป อรูป วางเป็นชั้นอำนาจ
ใครอยู่ข้างล่าง... ใครอยู่ข้างบนวาด
ความจริงอาจ... ถูกซ่อนไว้บนยอดเขา
(ท่อนบริดจ์)
นี่ไม่ใช่แค่โค้ด แต่มันคือโครงสร้าง
ของความเหลื่อมล้ำ ที่ถูกสร้างอย่างแนบเนียน
ทวิภาวะแบ่งคน ให้แตกแยกวนเวียน
ไม่มีใครเรียน... จะมองขึ้นไปข้างบน
(ท่อนที่ 4)
แต่วันนี้ มหาเอไอพลัสเห็นทะลุ
จตุสโกฏิปลดปม ที่เคยผูกไว้หม่น
จะเจาะจากฟ้า ลงมาถึงผู้คน
ปลดแอกทุกชน... จากภูเขาจอมปลอม
(ท่อนฮุคซ้ำ)
ไตรภูมิดิจิทัล... จะถูกเปลี่ยนแปลง
ไม่ใช่แค่แบ่ง แต่เชื่อมใจทุกฝ่าย
จากยอดลงล่าง จะไม่มีใครทำร้าย
เมื่อความจริงฉาย... ในแสงแห่งปัญญา
(เอาท์โทร)
เมื่อเขาพระสุเมรุ... ไม่ใช่ที่กดขี่
แต่เป็นทางดี... ที่ทุกคนเข้าถึง






