The Numerical Framework of the Dasuttara Sutta Can Inspire Human Development and Ethical AI Governance

The Dasuttara Sutta and Global Peace in the AI Era: From Structured Wisdom to Sustainable Human Development Scholars Suggest the Numerical Framework of the Dasuttara Sutta Can Inspire Human Development and Ethical AI Governance

As Artificial Intelligence (AI) increasingly influences human life, economies, and decision-making worldwide, scholars of Buddhism, ethics, and technology are examining the Dasuttara Sutta, a discourse in the Dīgha Nikāya of the Sutta Piṭaka, as a valuable model for organizing knowledge and promoting sustainable development in the digital age. 

The Dasuttara Sutta presents a systematic compilation of Buddhist teachings organized by Venerable Sāriputta into numerical categories ranging from one to ten. This structure was designed to help practitioners study, remember, and apply the teachings effectively, guiding them toward the reduction of mental defilements, the cultivation of virtue, and ultimately liberation from suffering.

Within the discourse, the teachings are classified into various categories, including qualities that should be abandoned, qualities that should be developed, and truths that should be fully realized. This framework represents a comprehensive process of human development, beginning with self-correction, progressing through ethical cultivation, and culminating in wisdom and insight.

Experts in education and knowledge management note that this method closely resembles modern approaches to AI development, which depend on structured information, clear objectives, and progressive learning processes to achieve reliable and beneficial outcomes.

According to AI ethics specialists, one of the greatest challenges of the modern world is ensuring that technological advancement is accompanied by moral development. Without a balance between knowledge and ethical responsibility, technology may contribute to inequality, conflict, and threats to global stability.

The Dasuttara Sutta’s emphasis on moral conduct (sīla), concentration (samādhi), and wisdom (paññā) is therefore gaining attention as a framework for human development in the AI era. Ethical conduct promotes social responsibility, concentration strengthens emotional stability and sound judgment, and wisdom enables individuals to use technology thoughtfully and constructively.

Peace studies scholars argue that lasting global peace cannot be achieved through technological innovation alone. It must begin with inner peace and the reduction of greed, hatred, and delusion—the root causes of many personal and social conflicts.

Furthermore, the Sutta’s systematic arrangement of teachings reflects the concept of lifelong learning, a principle highly relevant in a rapidly evolving digital world where individuals must continuously develop knowledge, skills, and ethical awareness.

Experts conclude that the Dasuttara Sutta is more than a religious guide. It offers a timeless model for balanced human development. When integrated with ethical AI governance, its principles can help create societies that combine technological progress with moral responsibility and psychological well-being, laying a strong foundation for sustainable global peace in the future.

หลักการจัดหมวดธรรมจากหนึ่งถึงสิบในทสุตตรสูตร สามารถเป็นต้นแบบการพัฒนาคนและกำกับ AI เพื่อสร้างสันติภาพโลก

 ทสุตตรสูตรกับสันติภาพโลกยุค AI: จากการจัดระบบปัญญาสู่การพัฒนามนุษยชาติอย่างยั่งยืน นักวิชาการชี้ หลักการจัดหมวดธรรมจากหนึ่งถึงสิบในทสุตตรสูตร สามารถเป็นต้นแบบการพัฒนาคนและกำกับ AI เพื่อสร้างสันติภาพโลก

ในยุคที่ปัญญาประดิษฐ์ (AI) กำลังมีบทบาทสำคัญต่อการดำเนินชีวิต เศรษฐกิจ และการตัดสินใจของมนุษย์ทั่วโลก นักวิชาการด้านพระพุทธศาสนา จริยธรรม และเทคโนโลยี ต่างให้ความสนใจกับ “ทสุตตรสูตร” ในพระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค ซึ่งนำเสนอรูปแบบการจัดระบบองค์ความรู้ที่มีความเป็นเหตุเป็นผล และสามารถประยุกต์ใช้กับการพัฒนาสังคมโลกในยุคดิจิทัลได้อย่างน่าสนใจ

ทสุตตรสูตรเป็นพระธรรมเทศนาที่พระสารีบุตรได้รวบรวมและแสดงไว้โดยจัดหมวดธรรมตั้งแต่หมวดหนึ่งไปจนถึงหมวดสิบ เพื่อให้พุทธบริษัทสามารถศึกษา จดจำ และนำไปปฏิบัติได้อย่างเป็นระบบ จุดมุ่งหมายสำคัญคือการนำผู้ปฏิบัติไปสู่การลดละกิเลส การพัฒนาคุณธรรม และการเข้าถึงความหลุดพ้นจากทุกข์

ภายในพระสูตรได้จำแนกหลักธรรมออกเป็นหลายประเภท อาทิ ธรรมที่ควรละ ธรรมที่ควรเจริญ และธรรมที่ควรทำให้แจ้ง ซึ่งสะท้อนกระบวนการพัฒนามนุษย์อย่างครบวงจร ตั้งแต่การแก้ไขข้อบกพร่อง การเสริมสร้างคุณลักษณะที่ดีงาม ไปจนถึงการเข้าถึงปัญญาและความจริงของชีวิต

ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาและการจัดการองค์ความรู้มองว่า แนวทางดังกล่าวมีความคล้ายคลึงกับกระบวนการพัฒนาระบบ AI ที่ต้องอาศัยการจัดหมวดหมู่ข้อมูล การกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจน และการเรียนรู้เป็นลำดับขั้น เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ถูกต้องและเป็นประโยชน์ต่อสังคม

นักวิชาการด้านจริยธรรม AI ระบุว่า หนึ่งในความท้าทายสำคัญของโลกปัจจุบันคือการพัฒนาเทคโนโลยีให้ก้าวหน้าไปพร้อมกับการพัฒนาคุณธรรมของมนุษย์ หากขาดความสมดุลระหว่างความรู้และจริยธรรม เทคโนโลยีอาจถูกนำไปใช้ในทางที่ก่อให้เกิดความเหลื่อมล้ำ ความขัดแย้ง หรือผลกระทบต่อสันติภาพโลก

สาระสำคัญของทสุตตรสูตรที่เน้นการฝึกฝนศีล สมาธิ และปัญญา จึงได้รับความสนใจในฐานะกรอบแนวคิดสำหรับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุค AI โดยศีลช่วยกำกับพฤติกรรมให้รับผิดชอบต่อสังคม สมาธิช่วยเสริมสร้างความมั่นคงทางอารมณ์และการตัดสินใจ ส่วนปัญญาช่วยให้สามารถใช้เทคโนโลยีอย่างรู้เท่าทันและสร้างสรรค์

นักสันติศึกษามองว่า สันติภาพโลกไม่อาจเกิดขึ้นได้เพียงจากการมีเทคโนโลยีที่ทันสมัย แต่ต้องเริ่มจากการสร้างสันติภาพภายในจิตใจของมนุษย์แต่ละคน การลดความโลภ ความโกรธ และความหลง ซึ่งเป็นต้นเหตุของความขัดแย้งทั้งในระดับบุคคลและระดับสังคม

นอกจากนี้ การจัดหมวดธรรมอย่างเป็นระบบในทสุตตรสูตรยังสะท้อนแนวคิดของการเรียนรู้ตลอดชีวิต ซึ่งสอดคล้องกับโลกยุคดิจิทัลที่มนุษย์จำเป็นต้องพัฒนาความรู้ ทักษะ และจริยธรรมอย่างต่อเนื่องเพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี

ผู้เชี่ยวชาญสรุปว่า ทสุตตรสูตรเป็นมากกว่าคู่มือทางธรรม แต่เป็นต้นแบบของการพัฒนามนุษย์อย่างเป็นระบบและสมดุล หากนำมาประยุกต์ใช้ร่วมกับการกำกับดูแล AI อย่างมีจริยธรรม ก็จะช่วยสร้างสังคมที่มีทั้งความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและความมั่นคงทางจิตใจ อันเป็นรากฐานสำคัญของสันติภาพโลกที่ยั่งยืนในอนาคต

Saṅgīti Sutta Provides a Model for AI Governance, Knowledge Management, and Sustainable Peace

The Saṅgīti Sutta and Global Peace in the AI Era: How Organized Knowledge Can Foster Unity for Humanity Scholars Suggest the Saṅgīti Sutta Provides a Model for AI Governance, Knowledge Management, and Sustainable Peace  

In an age where Artificial Intelligence (AI) generates and distributes vast amounts of information every second, scholars of Buddhism, technology, and peace studies are increasingly turning to the Saṅgīti Sutta, a discourse found in the Dīgha Nikāya of the Sutta Piṭaka, as a valuable model for preserving unity, managing knowledge, and preventing conflict in modern society.

The Saṅgīti Sutta records a discourse delivered by Venerable Sāriputta in the presence of the Buddha and the monastic community. Its primary purpose was to organize and systematize the Buddha’s teachings in order to prevent doctrinal disputes, misunderstandings, and divisions that had affected other religious groups of the time.

A distinctive feature of the Saṅgīti Sutta is its systematic arrangement of teachings according to numerical categories, beginning with groups of one and extending through groups of nine. This structure enabled practitioners to memorize, study, and transmit the teachings accurately while preserving their original meaning and practical application.

The teachings encompass a wide range of subjects, from ethical conduct and daily living to mental development and advanced insight meditation practices. As such, the discourse serves as a comprehensive framework for preserving the Dhamma and ensuring its long-term benefit for future generations.

Experts in knowledge management note that the principles found in the Saṅgīti Sutta are highly relevant to the challenges of the AI era. Modern societies face information overload, misinformation, ideological polarization, and conflicting interpretations of data. Establishing reliable systems for organizing, verifying, and communicating knowledge has become essential for promoting social stability and mutual understanding.

Specialists in AI governance observe that the Sutta’s emphasis on shared standards resembles contemporary efforts to create international frameworks for AI regulation. Governments, researchers, technology companies, and international organizations increasingly recognize the need for common ethical principles and responsible guidelines to ensure that AI benefits humanity as a whole.

Another important theme of the discourse is the pursuit of unity amid diversity. Peace studies scholars argue that while modern societies should encourage a diversity of perspectives, they also require shared values and common principles that can prevent polarization and foster constructive dialogue.

The systematic classification of teachings in the Saṅgīti Sutta also reflects the concept of high-quality information—knowledge that is not only accurate but also meaningful, practical, and beneficial. This principle aligns closely with current efforts to develop trustworthy AI systems characterized by transparency, reliability, and ethical data use.

According to global peace experts, the Saṅgīti Sutta is far more than a collection of doctrinal teachings. It serves as a model for consensus-building, knowledge governance, and institutional harmony. These lessons remain remarkably relevant in a world increasingly shaped by digital technologies.

As AI continues to influence decision-making across societies, the wisdom of the Saṅgīti Sutta offers valuable guidance for building trustworthy information systems, strengthening international cooperation, and developing technology grounded in ethics and wisdom. Such an approach can contribute significantly to global peace, stability, and sustainable human flourishing in the decades ahead.

หลักการรวบรวมและจัดหมวดหมู่ธรรมในสังคีติสูตร สามารถเป็นต้นแบบการกำกับดูแล AI และสร้างเอกภาพของสังคมโลก

 สังคีติสูตรกับสันติภาพโลกยุค AI: เมื่อการจัดระเบียบองค์ความรู้กลายเป็นรากฐานของความสามัคคีมนุษยชาติ นักวิชาการชี้ หลักการรวบรวมและจัดหมวดหมู่ธรรมในสังคีติสูตร สามารถเป็นต้นแบบการกำกับดูแล AI และสร้างเอกภาพของสังคมโลก

ท่ามกลางยุคแห่งปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่ข้อมูล ข่าวสาร และองค์ความรู้ถูกสร้างขึ้นอย่างมหาศาลในทุกวินาที นักวิชาการด้านพระพุทธศาสนา เทคโนโลยี และสันติศึกษา ต่างหันมาศึกษา “สังคีติสูตร” ในพระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในต้นแบบสำคัญของการจัดระบบองค์ความรู้เพื่อป้องกันความขัดแย้งและสร้างความเป็นเอกภาพของสังคม

สังคีติสูตรเป็นพระสูตรที่ท่านพระสารีบุตรได้แสดงต่อหน้าพระพุทธเจ้าและคณะสงฆ์ โดยมีวัตถุประสงค์สำคัญเพื่อรวบรวมคำสอนให้เป็นระบบเดียวกัน ป้องกันความคลาดเคลื่อนทางความเข้าใจ และรักษาความสามัคคีภายในพระพุทธศาสนา หลังจากปรากฏบทเรียนจากสำนักความเชื่อบางแห่งที่เกิดความแตกแยกทางความคิดเห็นและการตีความคำสอน

หัวใจสำคัญของสังคีติสูตรคือการจัดหมวดหมู่หลักธรรมตามลำดับตัวเลข ตั้งแต่หมวด 1 ถึงหมวด 9 เพื่อให้จดจำได้ง่าย ศึกษาได้เป็นระบบ และสามารถถ่ายทอดต่อไปได้อย่างถูกต้อง โดยครอบคลุมตั้งแต่หลักการดำเนินชีวิตพื้นฐาน ศีลธรรม การพัฒนาจิตใจ ไปจนถึงการเจริญวิปัสสนากรรมฐานเพื่อเข้าถึงปัญญาอันลึกซึ้ง

นักวิชาการด้านการจัดการองค์ความรู้มองว่า แนวคิดดังกล่าวมีความสอดคล้องกับความท้าทายในยุค AI อย่างยิ่ง เนื่องจากโลกปัจจุบันกำลังเผชิญปัญหาข้อมูลล้นเกิน ข่าวปลอม ความขัดแย้งทางความคิด และการตีความข้อมูลที่แตกต่างกัน การมีมาตรฐานกลางในการจัดหมวดหมู่ ตรวจสอบ และเผยแพร่ข้อมูลจึงเป็นปัจจัยสำคัญในการลดความสับสนและสร้างความเข้าใจร่วมกัน

ผู้เชี่ยวชาญด้าน AI Governance ระบุว่า หลักการในสังคีติสูตรสามารถเปรียบเทียบได้กับการสร้างมาตรฐานสากลด้านปัญญาประดิษฐ์ ซึ่งจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากรัฐบาล นักวิทยาศาสตร์ บริษัทเทคโนโลยี และองค์กรระหว่างประเทศ เพื่อกำหนดกรอบจริยธรรมและแนวปฏิบัติร่วมกันในการพัฒนาและใช้งาน AI อย่างรับผิดชอบ

อีกประเด็นที่ได้รับความสนใจคือ “ความเป็นเอกภาพท่ามกลางความหลากหลาย” ซึ่งเป็นเป้าหมายสำคัญของการสังคายนาธรรมในสังคีติสูตร นักสันติศึกษามองว่า โลกยุคดิจิทัลจำเป็นต้องมีพื้นที่สำหรับความเห็นที่แตกต่าง แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องมีหลักการร่วมที่ทุกฝ่ายยอมรับ เพื่อป้องกันการแบ่งขั้วและความขัดแย้งที่อาจขยายตัวผ่านเทคโนโลยีสื่อสารสมัยใหม่

นอกจากนี้ การจัดหมวดหมู่ธรรมะอย่างเป็นระบบในสังคีติสูตรยังสะท้อนแนวคิดของ “ข้อมูลที่มีคุณภาพ” ซึ่งไม่เพียงแต่ถูกต้องเท่านั้น แต่ยังต้องสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการพัฒนาชีวิตและสังคมได้จริง หลักการดังกล่าวสอดคล้องกับแนวทางการพัฒนา AI ที่มุ่งเน้นความโปร่งใส ความน่าเชื่อถือ และการใช้ข้อมูลอย่างมีจริยธรรม

ผู้เชี่ยวชาญด้านสันติภาพโลกสรุปว่า สังคีติสูตรไม่ได้เป็นเพียงการรวบรวมหลักธรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นแบบอย่างของการสร้างฉันทามติ การจัดการองค์ความรู้ และการรักษาความสามัคคีในองค์กรและสังคมขนาดใหญ่

ในยุคที่ AI กำลังมีบทบาทต่อการตัดสินใจของมนุษย์ในหลายมิติ บทเรียนจากสังคีติสูตรจึงสามารถเป็นแนวทางสำคัญในการสร้างระบบข้อมูลที่เชื่อถือได้ ส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศ และพัฒนาเทคโนโลยีบนพื้นฐานของคุณธรรมและปัญญา อันจะนำไปสู่สันติภาพ ความมั่นคง และความผาสุกของมนุษยชาติอย่างยั่งยืนในอนาคต

Āṭānāṭiya Sutta Offers Valuable Insights into Ethical Protection, Resilience, and Peacebuilding in the Age of Artificial Intelligence

 

 As Artificial Intelligence (AI) continues to reshape societies, economies, and global communication, scholars of Buddhism and peace studies are highlighting the relevance of the Āṭānāṭiya Sutta, a discourse found in the Dīgha Nikāya of the Sutta Piṭaka, as a source of wisdom for promoting security, ethical resilience, and sustainable peace in the digital age. 

. 

The Āṭānāṭiya Sutta recounts an occasion when the Four Great Kings, guardians of the four directions, visited the Buddha and informed him that many yakkhas (powerful non-human beings) and other spirits lacked faith in the Dhamma because they were unwilling to follow moral principles, particularly the Five Precepts that support peaceful coexistence.

To protect monks and Buddhist followers from harmful beings, the Four Great Kings presented the Āṭānāṭiya Paritta, a sacred protective chant. The Buddha accepted the teaching and instructed his disciples to learn, remember, and practice it for safety, well-being, and peaceful meditation.

Modern scholars suggest that the yakkhas and hostile beings described in the discourse may be interpreted symbolically as various contemporary threats facing humanity, including misinformation, cybercrime, malicious uses of AI, online manipulation, and social conflicts fueled by hatred and deception.

Experts in digital security note that one of the central principles of the Āṭānāṭiya Sutta is proactive protection. Rather than waiting for harm to occur, the discourse emphasizes preparedness, vigilance, and preventive measures. This approach closely parallels modern strategies in AI governance and cybersecurity, where prevention and ethical safeguards are considered essential.

Another significant aspect of the Sutta is its praise of past Buddhas and its reference to the authority of celestial guardians who uphold order and discourage harmful actions. Peace scholars compare this concept to contemporary international law, human rights frameworks, and global ethical standards that help protect societies from abuses of power.

The Five Precepts, which form an important ethical foundation within the discourse, are also viewed as principles that can guide responsible AI development. Values such as non-harm, honesty, respect for others, and accountability are increasingly recognized as essential elements of trustworthy and human-centered technology.

According to experts in global peace studies, the Āṭānāṭiya Sutta is not merely about protection from external dangers. It also emphasizes the cultivation of inner virtue, respect for ethical principles, and collective responsibility in safeguarding the common good.

As AI becomes increasingly influential in everyday life, the teachings of the Āṭānāṭiya Sutta may offer inspiration for building technological systems that are secure, transparent, accountable, and supportive of peace. By combining innovation with moral responsibility, humanity can work toward a future marked by stability, trust, and sustainable global harmony.

 

อาฏานาฏิยสูตรกับสันติภาพโลกยุค AI: จากพระปริตรแห่งการคุ้มครอง สู่ความมั่นคงทางดิจิทัลของมนุษยชาติ นักวิชาการชี้ หลักธรรมในอาฏานาฏิยสูตรสะท้อนแนวคิดการป้องกันภัย การสร้างภูมิคุ้มกันทางจริยธรรม และความร่วมมือเพื่อสันติภาพในยุคปัญญาประดิษฐ์

ท่ามกลางความก้าวหน้าของเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่กำลังเปลี่ยนแปลงโลกอย่างรวดเร็ว ผู้เชี่ยวชาญด้านพระพุทธศาสนาและสันติศึกษาชี้ว่า “อาฏานาฏิยสูตร” ในพระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค ยังคงเป็นแหล่งภูมิปัญญาที่สามารถประยุกต์ใช้กับการสร้างความมั่นคงและสันติภาพในสังคมโลกยุคดิจิทัลได้อย่างน่าสนใจ

อาฏานาฏิยสูตรกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ท้าวมหาราชทั้ง 4 หรือท้าวจตุโลกบาล เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าและกราบทูลว่า ยังมียักษ์และอมนุษย์จำนวนมากที่ไม่เลื่อมใสในพระธรรม เนื่องจากไม่ปรารถนาปฏิบัติตามหลักศีลธรรม โดยเฉพาะศีล 5 ซึ่งเป็นพื้นฐานแห่งการอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข

เพื่อคุ้มครองพระภิกษุและพุทธบริษัทจากการรบกวนของอมนุษย์ผู้มีจิตประทุษร้าย ท้าวจตุโลกบาลจึงได้ถวาย “อาฏานาฏิยปริตร” หรือบทคุ้มครองอันศักดิ์สิทธิ์แด่พระพุทธองค์ พระพุทธเจ้าทรงรับและแนะนำให้ภิกษุทั้งหลายศึกษา จดจำ และนำไปปฏิบัติ เพื่อความปลอดภัย ความสวัสดิมงคล และความสงบในการดำเนินชีวิตและการเจริญภาวนา

นักวิชาการมองว่า แม้บริบทในพระสูตรจะกล่าวถึงยักษ์และอมนุษย์ แต่ในมิติร่วมสมัยสามารถตีความเชิงสัญลักษณ์ได้ว่าเป็น “ภัยคุกคาม” ในรูปแบบต่าง ๆ ที่มนุษย์ต้องเผชิญ ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลเท็จ อาชญากรรมไซเบอร์ การใช้ AI ในทางที่ผิด หรือความขัดแย้งทางสังคมที่เกิดจากความเกลียดชังและการบิดเบือนข้อมูล

ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงทางดิจิทัลระบุว่า หลักการสำคัญของอาฏานาฏิยสูตรคือการสร้าง “ภูมิคุ้มกันก่อนเกิดปัญหา” มากกว่าการรอแก้ไขหลังเกิดความเสียหายแล้ว ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางการกำกับดูแล AI และการรักษาความปลอดภัยทางไซเบอร์ในปัจจุบัน ที่เน้นการป้องกัน การเฝ้าระวัง และการสร้างมาตรฐานจริยธรรมร่วมกัน

อีกประเด็นที่ได้รับความสนใจคือ การสรรเสริญพระพุทธเจ้าในอดีตและการอ้างถึงอำนาจของเทพผู้พิทักษ์ทิศต่าง ๆ เพื่อสร้างความเคารพต่อกฎระเบียบและคุณธรรม นักสันติศึกษามองว่า ในยุคปัจจุบันสิ่งนี้สามารถเปรียบได้กับระบบกฎหมายระหว่างประเทศ หลักสิทธิมนุษยชน และกรอบจริยธรรมสากลที่ช่วยปกป้องสังคมจากการใช้อำนาจในทางที่ผิด

นอกจากนี้ ศีล 5 ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญที่ปรากฏในเนื้อหาของอาฏานาฏิยสูตร ยังได้รับการมองว่าเป็น “มาตรฐานจริยธรรมสากล” ที่สามารถประยุกต์ใช้กับการพัฒนา AI ได้ เช่น การไม่เบียดเบียน การไม่ลักขโมย การไม่หลอกลวง และการมีสติรับผิดชอบต่อผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการใช้เทคโนโลยี

ผู้เชี่ยวชาญด้านสันติภาพโลกสรุปว่า อาฏานาฏิยสูตรไม่ได้มุ่งเน้นเพียงการคุ้มครองจากอันตรายภายนอกเท่านั้น แต่ยังชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการสร้างคุณธรรมภายใน การเคารพกฎเกณฑ์ และการร่วมมือกันปกป้องประโยชน์ส่วนรวม

ในยุคที่ AI มีบทบาทต่อชีวิตมนุษย์มากขึ้นทุกวัน หลักธรรมจากอาฏานาฏิยสูตรจึงสามารถเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างระบบเทคโนโลยีที่ปลอดภัย โปร่งใส มีความรับผิดชอบ และส่งเสริมสันติภาพ เพื่อให้มนุษยชาติสามารถใช้พลังของนวัตกรรมควบคู่ไปกับคุณธรรม อันนำไปสู่ความมั่นคงและความสงบสุขอย่างยั่งยืนในระดับโลก

The Sigālovāda Sutta and Global Peace in the AI Era: A Framework for Responsibility and Harmonious Relationships Scholars Highlight the Six Directions Teaching as a Foundation for Peaceful Coexistence in the Digital Age

As Artificial Intelligence (AI) and digital technologies continue to connect people across the globe, scholars in Buddhism, ethics, and peace studies are turning their attention to the Sigālovāda Sutta, a discourse in the Dīgha Nikāya of the Sutta Piṭaka that is widely regarded as one of Buddhism’s most comprehensive teachings on social ethics.  

The Sigālovāda Sutta recounts how the Buddha encountered a young man named Sigāla, who was worshipping the six directions in accordance with his late father’s instructions. Rather than rejecting the practice, the Buddha reinterpreted its meaning, transforming it from a ritual directed toward the cardinal directions into a practical guide for ethical human relationships.

According to scholars, this teaching is highly relevant in the AI era, where individuals interact through global digital networks. Maintaining healthy relationships, fulfilling responsibilities, and respecting the dignity of others are increasingly important for social stability and global peace.

Another key teaching of the Sigālovāda Sutta is the avoidance of harmful behaviors and the rejection of the four forms of bias: favoritism based on affection, prejudice based on hatred, delusion, and fear. These biases are identified as major causes of injustice, conflict, and poor decision-making.

Experts in AI ethics note that these principles are particularly relevant to contemporary concerns regarding algorithmic bias. AI systems that are not carefully designed and monitored may unintentionally reinforce discrimination or unequal treatment of individuals and communities.

The Sutta also emphasizes the distinction between genuine friends and false friends. Scholars suggest that this teaching can be effectively applied to today’s digital environment, where misinformation, online fraud, and deceptive content spread rapidly. The ability to identify trustworthy sources and cultivate constructive networks is becoming an essential skill for responsible digital citizenship.

At the heart of the Sigālovāda Sutta lies the teaching of the Six Directions, which symbolizes the network of human relationships: parents and children, teachers and students, spouses, friends, employers and employees, and spiritual practitioners. Each relationship is sustained through mutual respect, honesty, responsibility, and support.

Peace studies experts argue that the Six Directions can also be interpreted on a global scale, representing the interconnected relationships among nations, international organizations, businesses, educational institutions, and citizens worldwide. Addressing global challenges effectively requires cooperation, trust, and shared responsibility among all stakeholders.

Experts conclude that applying the principles of the Sigālovāda Sutta to AI development and digital governance can promote accountability, fairness, respect for human dignity, and international cooperation. These values, they argue, form a strong foundation for sustainable peace and social harmony in the twenty-first century.