[เกริ่นนำ – เสียงกีตาร์โปร่งคลอเสียงคลื่น]
เสียงคลื่นแสมสาร ยังสะท้อนความหลัง
เพื่อน พอธอบอสามสิบหก ยังรวมพลังไม่จางหาย
จากงานสานรัก สานใจ ที่เราร่วมกันสุขใจ
กลับมาสร้างเรือลำใหม่ ใช้หัวใจเป็นพลัง
ป้ายประชาสัมพันธ์ ที่เคยตั้งกลางงาน
นำมาสานเป็นโครงสร้าง ให้เรือแล่นข้ามธาร
ท่อ PVC ต่อเป็นลำ มีที่นอนเป็นฐาน
เรือแห่งความฝันของเพื่อนเรา จะพาไปถึงฝั่งธรรม
[Verse 1 – เรือแห่งมิตรภาพ]
หลังงานเลี้ยงศิษย์เก่า เราไม่ยอมให้จบลง
มิตรภาพยังมั่นคง จึงคิดสร้างเรือขึ้นมา
ป้ายงานสานรักสานใจ นำมาใช้ให้มีค่า
ต่อท่อ PVC เป็นโครงสร้าง ล่องนาวาสู้ภัยน้ำ
ที่นอนยางเป่าลม วางตรงกลางเป็นท้องเรือ
มีเพื่อนคอยช่วยเหลือ จับมือกันสร้างความฝัน
ท่อสีฟ้าเป็นโครงกระดูก ผูกหัวใจไว้ด้วยกัน
แม้เรือจะดูธรรมดา แต่คุณค่ามหาศาล
[Pre-Chorus – สร้างเรือด้วยใจ]
ท่อสามทาง ข้องอ ต่อประสาน
สี่สิบห้า เก้าสิบองศา เข้ารูปทรง
หัวเรือแหลม แหวกสายน้ำอย่างมั่นคง
เพื่อนทุกคนช่วยกันสร้าง ด้วยพลังแห่งสามัคคี
[Chorus – ล่องเรือสู่ฝั่งนิพพาน]
ล่องเรือ ล่องเรือ พธ.บ. รุ่นสามสิบหก
ล่องไปด้วยความรัก ไม่เคยทิ้งกันกลางทาง
จากฝั่งแสมสาร สู่ฝั่งแห่งความสว่าง
ใช้ธรรมะเป็นเข็มทิศนำทาง สู่ฝั่งนิพพาน
ล่องเรือ ล่องใจ ไปในมหาสมุทรธรรม
แม้คลื่นลมจะโหมกระหน่ำ เรายังมีธรรมเป็นหลักชัย
เพื่อนเก่าเรายังอยู่ เพื่อนผู้จากไปอยู่ในใจ
ทำบุญอุทิศด้วยรักและอาลัย แล้วก้าวไปด้วยความดี
[Verse 2 – เรือสร้างสรรค์ สู้ภัยน้ำท่วม]
ป้ายประชาสัมพันธ์ ไม่ได้ไร้ประโยชน์
นำมาประกอบเป็นโครงเรือ ให้เกิดประโยชน์อีกครั้ง
ท่อ PVC สีฟ้า เปรียบเหมือนพลัง
ที่นอนเป่าลมตรงกลาง เป็นความหวังยามน้ำมา
มีแผ่นพื้นรองรับ ป้องกันแรงกดทับ
โฟมหุ้มข้อต่อไว้ ไม่ให้ที่นอนรั่ว
เชือกไนลอน เคเบิลไทร์ ช่วยยึดให้แน่นชัวร์
ผ้าใบคลุมรอบตัว ให้เรือสวยงามตา
[Verse 3 – เพื่อนร่วมรุ่นและความทรงจำ]
หกถึงแปดพฤศจิกา สองห้าหกเก้า
แสมสารเรียกพวกเรา กลับมาพบกันอีกครา
วันที่เจ็ดร่วมทำบุญ ส่งบุญด้วยศรัทธา
สิบรูปพระสงฆ์เมตตา สวดมนต์ให้เพื่อนผู้ล่วงลับ
แล้วลงเรือออกทะเล ชมความงามใต้ฟ้าคราม
เกาะจาน เกาะโขน เกาะโรงหนัง งดงามเกินคำบรรยาย
เสียงหัวเราะบนเรือ จะจารึกไว้ในหัวใจ
กลับมาร่วมประชุมรุ่น สานสัมพันธ์ไม่เสื่อมคลาย
[Chorus – ล่องเรือสู่ฝั่งนิพพาน]
ล่องเรือ ล่องเรือ พธ.บ. รุ่นสามสิบหก
ล่องไปด้วยความรัก ไม่เคยทิ้งกันกลางทาง
จากฝั่งแสมสาร สู่ฝั่งแห่งความสว่าง
ใช้ธรรมะเป็นเข็มทิศนำทาง สู่ฝั่งนิพพาน
ล่องเรือ ล่องใจ ไปในมหาสมุทรธรรม
แม้คลื่นลมจะโหมกระหน่ำ เรายังมีธรรมเป็นหลักชัย
เพื่อนเก่าเรายังอยู่ เพื่อนผู้จากไปอยู่ในใจ
ทำบุญอุทิศด้วยรักและอาลัย แล้วก้าวไปด้วยความดี
[Bridge – จากเรือ PVC สู่เรือธรรม]
เรือ PVC ล่องได้เพียงผิวน้ำ
แต่เรือแห่งธรรม นำพาใจให้พ้นภัย
ชีวิตเหมือนเรือ ล่องอยู่ในทะเลกว้างไกล
มีสติเป็นพาย มีปัญญาเป็นแสงนำทาง
อย่ายึดมั่นในรูปนาม ว่าเป็นของเรา
ทุกสิ่งล้วนชั่วคราว เกิดขึ้นแล้วดับสลาย
ละโลภ ละโกรธ ละหลง ไม่ประมาทในวันวาน
ฝึกศีล สมาธิ ปัญญา เป็นสะพานสู่พระนิพพาน
[ท่อนพิเศษ – ร้องหมู่ สนุกสนาน]
เฮ้! เพื่อนเอ๋ย ช่วยกันจับ ช่วยกันต่อ
เรือลำนี้ไม่ต้องหรู ขอแค่รู้จักพอ
ท่อ PVC ที่นอนยาง อย่าปล่อยให้หลุดลอย
มีเพื่อนร่วมรุ่นคอยช่วยกัน เราจะไม่ท้อถอย
พายซ้าย พายขวา อย่าพายสวนทาง
สามัคคีสร้างหนทาง ให้ชีวิตมีความหมาย
เรือลำเล็กแต่หัวใจยิ่งใหญ่
พธ.บ. สามสิบหก รวมใจไปด้วยกัน!
[Final Chorus – ยิ่งใหญ่และซาบซึ้ง]
ล่องเรือ ล่องเรือ พธ.บ. รุ่นสามสิบหก
ล่องด้วยรักและความผูกพัน ไม่มีวันเลือนหาย
จากฝั่งแสมสาร สู่ฝั่งแห่งความหมาย
ใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท จนกว่าจะถึงฝั่งนิพพาน
ล่องเรือ ล่องใจ ไปในมหาสมุทรธรรม
เพื่อนร่วมทางนับร้อยพัน คือสายสัมพันธ์แห่งหัวใจ
แม้วันหนึ่งต้องจากกัน แต่ความดีจะไม่สูญไป
ขอให้เราพบกันใหม่ ในเส้นทางแห่งธรรม
[Outro – เสียงคลื่นเบาลง กีตาร์บรรเลงช้า ๆ]
เรือลำนี้สร้างจากป้ายงาน
ประกอบด้วยท่อและที่นอน
แต่สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าทุกตอน
คือหัวใจเพื่อนเก่าที่ไม่ทอดทิ้งกัน
ปีสองห้าหกเก้า เราสานรักสานใจ
ปีสองห้าสิบเจ็ดศูนย์ ขอพบกันอีกครั้ง
เรือแห่งมิตรภาพจะยังล่องไปไม่หยุดยั้ง
พธ.บ. รุ่นสามสิบหก...ล่องเรือสู่ฝั่งนิพพาน
ล่องเรือด้วยรัก ล่องธรรมด้วยใจ
ถึงฝั่งเมื่อไร...ขอให้ถึงพระนิพพาน!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น