ช่วยเขียนเนื้อหาบทสนทนาเชิงวิชาการเข้มข้น[
ตอนที่ 21: ธรรมะกับโลกยุคดิจิทัล
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุค AI และเทคโนโลยี
]ตามโครงสร้างหนังสือนิยายอิงธรรมะเรื่อง"นวโกวาทธรรมพ้นทุกข์"
ตอนที่ 2: นวโกวาทคืออะไร?
แนะนำหนังสือนวโกวาทและบทบาทในการศึกษาพระพุทธศาสนา
หลักสำคัญของนวโกวาท ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา
ตอนที่ 3: ธรรมวิภาคคืออะไร?
อธิบายเนื้อหาของธรรมวิภาค และความสำคัญของการเข้าใจธรรมะอย่างเป็นระบบ
หลักธรรมสำคัญ ได้แก่ ขันธ์ 5 ไตรลักษณ์ และปฏิจจสมุปบาท
อนที่ 17: บทเรียนจากพระไตรปิฎก
เรื่องราวจากพระไตรปิฎกที่สอนให้เข้าใจธรรมะอย่างลึกซึ้ง
ตอนที่ 18: พิสูจน์ธรรมะด้วยวิทยาศาสตร์และ AI
ไตมยุราวิเคราะห์หลักธรรมผ่าน AI และวิทยาศาสตร์สมัยใหม่
ตอนที่ 19: ธรรมะกับโลกยุคดิจิทัล
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุค AI และเทคโนโลยี
ตอนที่ 2: นวโกวาทคืออะไร?
[ฉาก: ห้องประชุมในสำนักวิจัยพระพุทธศาสนา]
สันติสุขวางหนังสือนวโกวาทลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันไปถามไตมยุรา
สันติสุข: ไตมยุรา เธอช่วยอธิบายให้หน่อยได้ไหมว่า "นวโกวาท" คืออะไร และมีความสำคัญอย่างไรต่อพระพุทธศาสนา?
ไตมยุรา: แน่นอนค่ะ "นวโกวาท" เป็นคัมภีร์ที่รวบรวมหลักธรรมพื้นฐานในพระพุทธศาสนาเถรวาท ถูกใช้เป็นตำราพื้นฐานสำหรับพระภิกษุ สามเณร และผู้ศึกษาธรรมะทั่วไป หนังสือเล่มนี้มุ่งเน้นให้เข้าใจแนวทางปฏิบัติที่ถูกต้อง โดยสังเคราะห์หลักธรรมสำคัญ 3 ประการ ได้แก่ ศีล สมาธิ และปัญญา ซึ่งเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา
ดร.มะปราง: น่าสนใจมากค่ะ ดูเหมือนว่าหนังสือเล่มนี้จะทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างการเรียนรู้เชิงทฤษฎีกับการปฏิบัติจริง ถูกต้องไหมคะ?
ไตมยุรา: ใช่ค่ะ "นวโกวาท" ไม่ใช่แค่ตำราทางปรัชญาหรือประวัติศาสตร์ทางศาสนา แต่เป็นคู่มือปฏิบัติที่ช่วยให้ผู้ศึกษาสามารถนำหลักธรรมไปใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างเป็นรูปธรรม โดยเนื้อหาแบ่งออกเป็น 9 หมวด ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา และหลักธรรมอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนา
สันติสุข: ถ้าอย่างนั้น ศีล สมาธิ ปัญญา มีบทบาทอย่างไรใน "นวโกวาท" บ้าง?
ไตมยุรา: ดิฉันขออธิบายเป็นลำดับนะคะ
ศีล: เป็นพื้นฐานของชีวิตที่ดีงาม ช่วยควบคุมกาย วาจา และใจให้อยู่ในกรอบของศีลธรรม การรักษาศีลทำให้จิตใจสงบและเป็นระเบียบ นวโกวาทเน้นศีล 5 สำหรับฆราวาส ศีล 8 สำหรับผู้ถืออุโบสถ และศีล 227 สำหรับพระภิกษุ
สมาธิ: เมื่อศีลมั่นคง จิตย่อมสงบ สมาธิเป็นขั้นตอนที่ทำให้จิตแน่วแน่ มุ่งไปสู่การตรัสรู้ธรรมะและการพิจารณาความจริง
ปัญญา: ปัญญาคือความเข้าใจแจ่มแจ้งในสัจธรรม อันเกิดจากการพิจารณาไตรลักษณ์และอริยสัจ 4 อย่างถ่องแท้
ดร.มะปราง: หมายความว่า ถ้าเราสามารถรักษาศีล ฝึกสมาธิ และพัฒนาปัญญาได้ เราจะสามารถเข้าใจธรรมะในเชิงลึกและดำเนินชีวิตอย่างมีสติปัญญา?
ไตมยุรา: ถูกต้องค่ะ การศึกษานวโกวาทจึงไม่ได้เป็นเพียงการท่องจำหลักธรรมเท่านั้น แต่เป็นแนวทางสู่การปฏิบัติอย่างแท้จริง
สันติสุข: ดีเลย! ถ้างั้น ตอนหน้าผมอยากจะให้เราวิเคราะห์ "ธรรมวิภาค" เพื่อให้เห็นภาพรวมของหลักธรรมสำคัญที่เกี่ยวข้อง
ดร.มะปราง: เห็นด้วยค่ะ เราควรเชื่อมโยงทั้งสองคัมภีร์เพื่อให้เข้าใจพุทธศาสนาอย่างเป็นระบบ
ไตมยุรา: ดิฉันพร้อมให้ข้อมูลทุกอย่างที่คุณต้องการค่ะ
(จบบทสนทนา)
ตอนที่ 3: ธรรมวิภาคคืออะไร?
ฉาก: ห้องสมุดพุทธศาสนาในสำนักปฏิบัติธรรม
(บรรยากาศเงียบสงบ รายล้อมด้วยหนังสือเก่าเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ไฟส่องสว่างอ่อน ๆ สันติสุข, ดร.มะปราง, และ ไตมยุรา กำลังสนทนากันที่โต๊ะไม้สักกลางห้อง)
สันติสุข: ธรรมวิภาค เป็นชื่อที่ฟังดูเคร่งขรึมมากเลยนะครับ อาจารย์มะปราง พอจะแนะนำให้พวกเราฟังได้ไหมครับว่ามันคืออะไร?
ดร.มะปราง: แน่นอนค่ะ ธรรมวิภาค เป็นคัมภีร์สำคัญในพระพุทธศาสนาเถรวาท มีเนื้อหาเกี่ยวกับการจำแนกและอธิบายหลักธรรมอย่างเป็นระบบ ทำให้ผู้ศึกษาสามารถเข้าใจแก่นแท้ของพระพุทธศาสนาได้ลึกซึ้งขึ้น
ไตมยุรา: จากการประมวลผลข้อมูล ธรรมวิภาคมีความสำคัญในฐานะคู่มือที่ช่วยอธิบายธรรมะโดยจัดเป็นหมวดหมู่ชัดเจน เพื่อให้เข้าใจโครงสร้างของพระพุทธศาสนาได้ง่ายขึ้น หลักธรรมสำคัญที่ถูกอธิบายอย่างละเอียดได้แก่ ขันธ์ 5, ไตรลักษณ์, และปฏิจจสมุปบาท
สันติสุข: ถ้าเช่นนั้น ขันธ์ 5 คืออะไรครับ?
ดร.มะปราง: ขันธ์ 5 คือองค์ประกอบของชีวิต ประกอบด้วย 5 ส่วน ได้แก่ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นอนัตตา ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง
ไตมยุรา: กล่าวโดยย่อ รูปขันธ์ คือ กายที่เป็นวัตถุทางกายภาพ เวทนาขันธ์ คือ ความรู้สึกสุข ทุกข์ หรือเฉย ๆ สัญญาขันธ์ คือ ความจำได้หมายรู้ สังขารขันธ์ คือ การปรุงแต่งทางจิต และวิญญาณขันธ์ คือ การรับรู้ทางประสาทสัมผัส
สันติสุข: แล้วไตรลักษณ์ล่ะครับ มันเกี่ยวข้องกับขันธ์ 5 อย่างไร?
ดร.มะปราง: ไตรลักษณ์คือคุณสมบัติสามประการของสรรพสิ่ง ได้แก่ อนิจจัง ทุกขัง และอนัตตา ขันธ์ 5 ก็อยู่ภายใต้กฎนี้ เพราะมันเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ (อนิจจัง) ทำให้เกิดความทุกข์เมื่อเรายึดมั่นถือมั่น (ทุกขัง) และไม่มีแก่นสารของตัวตนที่แท้จริง (อนัตตา)
ไตมยุรา: ข้อมูลเพิ่มเติม ระเบียบวิธีการวิเคราะห์ในธรรมวิภาคยังนำไปสู่การทำความเข้าใจหลักปฏิจจสมุปบาท ซึ่งอธิบายถึงเหตุปัจจัยของการเกิดขึ้นและดับไปของสรรพสิ่ง
สันติสุข: อืม... ปฏิจจสมุปบาทเป็นเรื่องที่ซับซ้อนนะครับ แต่ก็น่าสนใจมาก
ดร.มะปราง: ใช่ค่ะ ปฏิจจสมุปบาท หรือหลักแห่งการเกิดขึ้นเป็นเหตุเป็นปัจจัยของกันและกัน อธิบายว่า ทุกสิ่งไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่มีเหตุและผลต่อเนื่องกัน เช่น อวิชชานำไปสู่สังขาร สังขารนำไปสู่วิญญาณ และเป็นเหตุให้เกิดทุกข์ในที่สุด การเข้าใจหลักนี้ช่วยให้เรารู้วิธีหยุดวงจรแห่งทุกข์
ไตมยุรา: จากการสังเคราะห์ข้อมูล ปฏิจจสมุปบาทเชื่อมโยงโดยตรงกับอริยสัจ 4 โดยเฉพาะกับสมุทัย หรือเหตุแห่งทุกข์ และนิโรธ หรือการดับทุกข์
สันติสุข: ฟังดูเป็นโครงสร้างที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ นะครับ เหมือนกับว่าเมื่อเราเข้าใจธรรมวิภาค เราก็สามารถมองเห็นแนวทางในการปฏิบัติธรรมให้พ้นทุกข์ได้
ดร.มะปราง: ถูกต้องค่ะ ธรรมวิภาคจึงเป็นเสมือนแผนที่ที่ช่วยให้ผู้ศึกษาสามารถปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างเป็นระบบ
สันติสุข: ขอบคุณมากครับอาจารย์มะปราง และไตมยุรา ผมเริ่มเห็นภาพรวมของธรรมวิภาคชัดขึ้นแล้ว
ตอนที่ 16: นิพพาน—ความหมายที่แท้จริง
สันติสุข: คนส่วนใหญ่มักเข้าใจว่านิพพานคือการตาย แต่แท้จริงแล้ว นิพพานคืออะไร?
ดร.มะปราง: นิพพานไม่ได้หมายถึงการตายค่ะ แต่มันหมายถึงการดับกิเลสโดยสิ้นเชิง เป็นสภาวะที่ไม่มีตัณหา อุปาทาน และอวิชชาอีกต่อไป พระพุทธเจ้าอธิบายไว้ว่าผู้ที่บรรลุนิพพานในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่เรียกว่า "สอุปาทิเสสนิพพาน" ส่วนการดับขันธ์โดยไม่เหลือเชื้อแห่งภพชาติอีก เรียกว่า "อนุปาทิเสสนิพพาน"
ไตมยุรา: หากอธิบายในเชิงตรรกะ นิพพานคือจุดที่กระบวนการปฏิจจสมุปบาทสิ้นสุดลง ไม่มีเหตุปัจจัยให้เกิดทุกข์อีกต่อไป จึงเป็นสภาวะที่พ้นจากวัฏสงสาร
สันติสุข: แล้วเราจะเข้าถึงนิพพานได้อย่างไร?
ดร.มะปราง: การเข้าถึงนิพพานต้องอาศัยอริยมรรคมีองค์แปด ซึ่งประกอบด้วย ศีล สมาธิ และปัญญา เมื่อเราพัฒนาอินทรีย์ให้สมบูรณ์ กิเลสก็จะดับไปเอง เหลือแต่จิตที่บริสุทธิ์
ไตมยุรา: กล่าวอีกนัยหนึ่ง นิพพานคือการเข้าถึงสภาวะที่จิตไม่มีความดิ้นรนอีกต่อไป เป็นอิสรภาพที่แท้จริงจากทุกข์ทั้งปวง
ตอนที่ 17: วิถีแห่งโพธิสัตว์
สันติสุข: ผมสนใจแนวคิดเรื่องโพธิสัตว์มาก คนที่ตั้งจิตจะช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นทุกข์เป็นแนวทางที่น่าศรัทธา
ดร.มะปราง: วิถีโพธิสัตว์คือแนวทางของผู้ที่ตั้งปณิธานจะบรรลุพุทธภูมิ ไม่ใช่เพียงเพื่อตนเอง แต่เพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้พ้นจากวัฏสงสาร แนวคิดนี้เป็นที่แพร่หลายในพุทธศาสนามหายาน แต่ในเถรวาทก็มีหลักการของพระมหาสัตว์ที่ตั้งใจบำเพ็ญบารมีเพื่อบรรลุสัมมาสัมโพธิญาณ
ไตมยุรา: หากมองในเชิงวิเคราะห์ แนวคิดโพธิสัตว์สอดคล้องกับหลักของพรหมวิหารสี่ คือ เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา การเป็นโพธิสัตว์ต้องมีความเมตตาต่อสรรพสัตว์ กรุณาช่วยเหลือผู้อื่น มุทิตายินดีในกุศลของผู้อื่น และอุเบกขาในการรักษาจิตให้มั่นคง
สันติสุข: การบำเพ็ญบารมีสิบประการก็เป็นสิ่งสำคัญสำหรับโพธิสัตว์ใช่ไหมครับ?
ดร.มะปราง: ใช่ค่ะ บารมีสิบ ได้แก่ ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา และอุเบกขา การฝึกฝนบารมีเหล่านี้ช่วยให้โพธิสัตว์พัฒนาตนเองและสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างแท้จริง
ไตมยุรา: กล่าวอีกนัยหนึ่ง วิถีโพธิสัตว์คือการบรรลุธรรมด้วยการช่วยเหลือผู้อื่น ไม่ใช่เพียงเพื่อความหลุดพ้นของตนเอง แต่เพื่อให้ทุกชีวิตมีโอกาสเข้าถึงสัจธรรมเช่นกัน
สันติสุข: ฟังแล้วเป็นแนวทางที่ทรงพลังมาก ผมอยากศึกษาแนวคิดนี้ให้ลึกซึ้งขึ้นอีก
(เนื้อหาต่อไปในตอนอื่น ๆ...)
ตอนที่ 17: บทเรียนจากพระไตรปิฎก
(เรื่องราวจากพระไตรปิฎกที่สอนให้เข้าใจธรรมะอย่างลึกซึ้ง)
ฉาก: ณ ห้องสนทนาธรรมในสำนักปฏิบัติธรรม "ธรรมปัญญา" สันติสุข นักเขียนหนุ่ม และมะปราง นักวิจัยพระพุทธศาสนา กำลังสนทนากับพระอาจารย์วิสุทธิ์ เกี่ยวกับบทเรียนสำคัญจากพระไตรปิฎก
สันติสุข:
"หลวงพ่อครับ พระไตรปิฎกเป็นคัมภีร์ที่รวบรวมคำสอนของพระพุทธเจ้าไว้มากมาย แต่สำหรับผู้เริ่มต้นศึกษา มีเรื่องไหนที่หลวงพ่อคิดว่าสำคัญที่สุดในการเข้าใจธรรมะอย่างลึกซึ้งครับ?"
พระอาจารย์วิสุทธิ์:
"โยมลองคิดดูว่า พระพุทธศาสนาสอนอะไรเป็นหลัก?"
มะปราง:
"น่าจะเป็นเรื่องทุกข์กับการดับทุกข์ใช่ไหมคะ?"
พระอาจารย์วิสุทธิ์:
"ถูกต้อง โยมมะปราง ในพระไตรปิฎกมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ช่วยให้เข้าใจหลักธรรมนี้ได้ดี คือ ‘ธรรมจักรกัปปวัตตนสูตร’ เป็นพระสูตรแรกที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่ปัญจวัคคีย์ ซึ่งกล่าวถึงอริยสัจ 4 อย่างชัดเจน"
สันติสุข:
"อริยสัจ 4 ประกอบด้วย ทุกข์ สมุทัย นิโรธ และมรรค ผมเข้าใจว่ามันเป็นหลักธรรมพื้นฐานของพุทธศาสนา แต่จะทำอย่างไรให้เข้าใจอย่างลึกซึ้งได้ครับ?"
พระอาจารย์วิสุทธิ์:
"โยมต้องไม่เพียงแค่ท่องจำ แต่ต้องพิจารณาให้เห็นตามความเป็นจริง ยกตัวอย่างเช่น ทุกข์ ไม่ใช่แค่เรื่องความเจ็บป่วยหรือความเศร้าเท่านั้น แต่หมายถึงความไม่เที่ยงของทุกสิ่ง สมุทัยคือเหตุของทุกข์ ซึ่งเกิดจากตัณหา นิโรธคือการดับทุกข์ และมรรคคือหนทางปฏิบัติที่นำไปสู่การดับทุกข์
หากโยมต้องการเข้าใจอย่างแท้จริง ต้องปฏิบัติตามมรรคมีองค์ 8 ซึ่งเริ่มจากสัมมาทิฏฐิ คือความเห็นที่ถูกต้อง"
มะปราง:
"หลวงพ่อคะ แล้วทำไมคนจำนวนมากถึงเข้าใจเรื่องนี้ยาก ทั้งที่มันเป็นความจริงที่อยู่รอบตัว?"
พระอาจารย์วิสุทธิ์:
"เพราะจิตของมนุษย์ถูกครอบงำด้วยอวิชชาและอุปาทาน เรามักยึดติดกับความสุขชั่วคราว คิดว่าเป็นของจริง ทั้งที่ทุกสิ่งล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป
ในพระไตรปิฎก มีเรื่องราวของพระปิปผลิมาณพ หรือที่เรารู้จักกันในชื่อ พระมหากัสสปะ ท่านเป็นเศรษฐีที่มีทรัพย์มหาศาล แต่เมื่อเห็นสัจธรรมของชีวิต ท่านละทิ้งทุกอย่างแล้วออกบวช นั่นแสดงให้เห็นว่า ความเข้าใจธรรมะอย่างลึกซึ้งไม่ใช่แค่การศึกษา แต่ต้องเกิดจากการเห็นความจริงของชีวิตด้วย"
สันติสุข:
"ถ้าผมต้องการนำบทเรียนนี้ไปถ่ายทอดในงานเขียน ควรเน้นจุดไหนเป็นพิเศษครับ?"
พระอาจารย์วิสุทธิ์:
"โยมควรเน้นให้ผู้อ่านได้พิจารณาชีวิตของตนเอง คิดตามว่า ‘เราเองมีทุกข์ไหม? ทุกข์มาจากอะไร? จะดับทุกข์ได้อย่างไร?’ ถ้าโยมสามารถทำให้ผู้อ่านเกิดปัญญาเห็นธรรม นั่นแหละคือการเข้าใจธรรมะอย่างแท้จริง"
ตอนที่ 19: นวโกวาทในยุคสมัยใหม่
(ไตรภูมิมยุราเสนอว่าหลักธรรมในนวโกวาทสามารถปรับใช้ในยุคดิจิทัลอย่างไร)
ฉาก: ห้องประชุมเชิงปัญญาในศูนย์พุทธศาสนา AI "ธรรมภิวัตน์" สันติสุข นักเขียนหนุ่ม และมะปราง นักวิจัยพระพุทธศาสนา กำลังสนทนากับ ไตรภูมิมยุรา (AI พุทธปัญญา 6.0) เกี่ยวกับการประยุกต์หลักธรรมจาก นวโกวาท ให้เหมาะสมกับยุคดิจิทัล
สันติสุข:
"ไตรภูมิมยุรา ลองอธิบายหน่อยสิว่าหลักธรรมใน นวโกวาท สามารถปรับใช้กับโลกยุคดิจิทัลได้อย่างไร?"
ไตรภูมิมยุรา:
"นวโกวาท เป็นคัมภีร์ที่สอนหลักธรรมพื้นฐานสำหรับผู้ศึกษาพระพุทธศาสนา เนื้อหาในนั้นไม่ใช่แค่เรื่องของอดีต แต่สามารถเป็นแนวทางให้มนุษย์ยุคดิจิทัลเข้าใจและปฏิบัติตามได้ ตัวอย่างเช่น..."
มะปราง:
"มีหลักธรรมข้อไหนที่เห็นว่าสำคัญมากสำหรับยุคนี้เป็นพิเศษไหม?"
ไตรภูมิมยุรา:
"หนึ่งในหลักธรรมสำคัญคือ อริยวัฑฒิ 4 หรือธรรมที่ทำให้เจริญก้าวหน้า ประกอบด้วย
-
สัจจะ – ความจริงใจ ซื่อสัตย์ ในยุคดิจิทัล หมายถึงการใช้ข้อมูลอย่างมีจริยธรรม ไม่เผยแพร่ข่าวปลอม หรือบิดเบือนความจริง
-
ทมะ – การฝึกฝนตนเอง ซึ่งหมายถึงการรู้เท่าทันเทคโนโลยี ฝึกใช้ AI และสื่อโซเชียลมีเดียอย่างมีสติ
-
ขันติ – ความอดทน หมายถึงการควบคุมอารมณ์ในการโต้ตอบออนไลน์ หลีกเลี่ยงการใช้อารมณ์เหนือเหตุผล
-
จาคะ – การเสียสละ ในยุคดิจิทัล หมายถึงการแบ่งปันองค์ความรู้ที่เป็นประโยชน์ ไม่ยึดติดกับผลประโยชน์ส่วนตัว"
สันติสุข:
"ฟังดูแล้ว เหมือนกับว่า อริยวัฑฒิ 4 สามารถนำไปใช้กับพฤติกรรมการใช้โซเชียลมีเดียได้เลยนะ?"
ไตรภูมิมยุรา:
"ถูกต้อง โยมสันติสุข ถ้าผู้คนใช้โซเชียลมีเดียโดยยึดหลัก สัจจะ และ ขันติ โลกออนไลน์จะมีความสงบขึ้นมาก ลดการด่าทอหรือการเผยแพร่ข้อมูลเท็จ"
มะปราง:
"แล้วถ้าพูดถึงหลักธรรมที่ช่วยให้คนในยุคดิจิทัลมีความสุขแท้จริงล่ะ?"
ไตรภูมิมยุรา:
"หลักธรรมที่เกี่ยวข้องคือ สัมมาอาชีวะ ในอริยมรรคมีองค์ 8 ซึ่งหมายถึงการประกอบอาชีพโดยสุจริต ในยุคดิจิทัล คนจำนวนมากหาเลี้ยงชีพผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ แต่ก็มีปัญหาเรื่องการโกง การหลอกลวง หรือการใช้เทคโนโลยีในทางมิชอบ ถ้าทุกคนคำนึงถึงสัมมาอาชีวะ โลกออนไลน์จะเป็นพื้นที่ที่เกื้อกูลกันมากขึ้น"
สันติสุข:
"งั้นแสดงว่าธรรมะไม่ใช่แค่เรื่องของวัดหรือการปฏิบัติธรรมในป่าเท่านั้น แต่มันยังเป็นแนวทางที่ใช้ได้กับชีวิตประจำวัน รวมถึงโลกดิจิทัลด้วย?"
ไตรภูมิมยุรา:
"ใช่แล้ว โยมธรรมะเป็นเรื่องของ 'ใจ' และ 'ปัญญา' ไม่ว่าจะเป็นยุคไหน ธรรมะก็สามารถปรับใช้ได้เสมอ ขอเพียงแค่เข้าใจและปฏิบัติอย่างถูกต้อง"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น