ເນື້ອເພງ : ດຣສົມພົງສ໌,AI
ທຳນອງ - ຮ້ອງໂດຍ : suno
(Intro)
เสียงหัวใจ…เบาลงทุกที
เมื่อความฮักบ่มีแสงนำทาง
คือจั่งไฟเคยส่องสว่าง
แต่กะมอดดับ…เมื่อเจ้าลาไป
[Verse 1]
เคยฮักกันปานตะเว็นกลางฟ้า
เคยสัญญาสิฟ่าฝนด้วยกัน
แต่มื้อนี้เจ้าหายไปบ่มีวันย้อนคืน
เหลือแค่คำเว้ากลืน…น้ำตาลงกลางใจ
ตัดสายไฟแห่งความฮัก
คือปิดเบิ่งบ่อให้ลุกลาม
เฮ็ดให้ใจได้ฮู้ความงาม
ของการหยุดยื้อในสิ่งที่เจ็บ
[Verse 2]
มื้อหนึ่งเฮาเคยเว้า…สิฮักกันจนฮอดลมหายใจ
แต่บัดนี้กลายเป็นเส้นทางไกล
ต่างคนต่างฝัน ต่างทางไปไกลโพ้น
อ้อมแขนที่เคยอุ่น…บัดนี้มันแค่ความหลัง
เมื่อฮู้ว่าเจ้าบ่เคยมั่น
ข่อยเลยเลือก “วาง” เพื่อฮักษาใจโตเอง
[Chorus]
ความฮักที่มี…คือเงาของฝัน
บ่มีศีล บ่มีธรรม นำทาง
ก็แค่ความหลงที่พาใจล้ม
เฮือนใจมันก็เลยพัง
เมื่อฮักเต็มไปด้วยความมืด
ข่อยกะต้อง “ตัดไฟ” ก่อนสิลาม
ปล่อยให้ใจได้ยืนอยู่ในแสงงาม
ของธรรมที่แท้…นำทางหัวใจ
[Bridge]
หลายเทื่อคนเฮาหลงทาง
ย้อนใจยังบ่ฮู้จักพอ
ยื้อในสิ่งที่ผิด บ่เคยไตร่ตรอง
เลยต้องจมกับความทุกข์คือเก่า
[Outro]
บัดนี้ ข่อยฮู้แล้วเด้อหล่า
ฮักแท้บ่ใช่แค่เว้า
มันต้องมีแสงธรรมจั่งส่องทางใจ
“ตัดไฟฮัก” ที่บ่มีปัญญา
เพื่อให้ใจ…ได้เจออิสรภาพ
หากต้องการเวอร์ชัน พร้อมทำนองหรือคำแนะนำการเรียบเรียงดนตรีแบบลูกทุ่ง-หมอลำสมัยใหม่ ก็แจ้งได้เลยครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น