เพลง : ปัญจาลจัณฑสูตรทางออกจากทางแคบแห่งผู้ตื่นรู้
[Intro]
ในความมืดของทางแคบ
ยังมีแสงแห่งสติ
ผู้ตื่นรู้ย่อมหาหนทาง
พ้นจากวังวนแห่งทุกข์ได้เสมอ
[Verse 1]
โลกใบนี้ช่างดูคับแคบ
ผู้คนเบียดเสียดด้วยความหวั่นไหว
ใจที่หลงอยู่ในเงาแห่งกิเลส
เหมือนเดินหลงทางไกล ไม่มีปลายทาง
แต่ยังมีผู้หนึ่งเงียบงาม
ค้นพบความจริงในกลางใจ
เมื่อได้รู้ฌานแห่งความตื่น
ดั่งแสงรุ่งอรุณเปิดฟ้าใหม่
[Pre-Chorus]
ผู้มีปัญญา แม้อยู่ในทางตัน
ยังมองเห็นประตูแห่งธรรม
ก้าวออกไปอย่างองอาจ
ด้วยใจสงบเหนือความมืดมน
[Chorus]
ผู้ตื่นคือผู้เห็นทาง
หลุดพ้นจากความคับแคบในใจ
มีสติเป็นดั่งแสงนำไป
สู่แดนนิพพานอันสงบงาม
แม้โลกจะตีกรอบเพียงใด
ใจที่รู้ธรรมย่อมไม่หวั่นไหว
ตั้งมั่นอยู่ในความถูกต้อง
ดั่งมุนีผู้พ้นภัยแห่งโลกา
[Verse 2]
เสียงแห่งธรรมยังคงขับขาน
ในคืนยาวแห่งความหลงผิด
ผู้ใดระลึกรู้ทุกลมหายใจ
ผู้นั้นย่อมเห็นหนทางแห่งอิสรภาพ
สติคือดวงดาวกลางฟ้า
นำพาชีวิตข้ามพายุร้าย
แม้ยืนอยู่ในที่แคบเพียงใด
ใจก็ยังบินไปสู่ความว่างงาม
[Bridge]
ละความกลัว ละความยึดมั่น
ปล่อยวางคืนวันอันวุ่นวาย
ผู้ใดเห็นธรรมในตน
ผู้นั้นย่อมเป็นไทเหนือทุกสิ่ง
[Chorus (ซ้ำ)]
ผู้ตื่นคือผู้เห็นทาง
หลุดพ้นจากความคับแคบในใจ
มีสติเป็นดั่งแสงนำไป
สู่แดนนิพพานอันสงบงาม
แม้โลกจะตีกรอบเพียงใด
ใจที่รู้ธรรมย่อมไม่หวั่นไหว
ตั้งมั่นอยู่ในความถูกต้อง
ดั่งมุนีผู้พ้นภัยแห่งโลกา
[Outro]
ในทางแคบ ยังมีทางออก
สำหรับผู้ตื่นด้วยปัญญา
เมื่อใจตั้งมั่นในสติ
ย่อมถึงฝั่งแห่งนิพพาน…นิรันดร์
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
ปัญจาลจัณฑสูตรที่ ๗
[๒๓๖] ปัญจาลจัณฑเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ ภาษิตคาถานี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคว่า บุคคลผู้มีปัญญามาก ได้ประสบโอกาส ในที่คับแคบหนอ ผู้ใดได้รู้ฌาน เป็นผู้ตื่น ผู้นั้นเป็นผู้หลีกออกได้อย่างองอาจ เป็นมุนี ฯ [๒๓๗] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ชนเหล่าใด แม้อยู่ในที่คับแคบ แต่ได้เฉพาะแล้วซึ่งสติ เพื่อการบรรลุธรรม คือพระนิพพาน ชนเหล่านั้น ตั้งมั่น ดีแล้ว โดยชอบ ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น