เจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงลงพื้นที่ตลาดการค้าชายแดนช่องจอม ขอความร่วมมือแรงงานชาวกัมพูชากลับประเทศชั่วคราว จนกว่าสถานการณ์จะคลี่คลาย ยืนยันไม่ใช่การผลักดัน แต่เป็นการสื่อสารด้วยไมตรี
เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2568 เจ้าหน้าที่ทหาร ฝ่ายปกครอง ด่านตรวจคนเข้าเมืองสุรินทร์ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้ลงพื้นที่ตลาดช่องจอมและตลาดโดยรอบ ต.ด่าน อ.กาบเชิง จ.สุรินทร์ เพื่อขอความร่วมมือแรงงานชาวกัมพูชา ทั้งที่มีเอกสารถูกต้อง หรือเอกสารใกล้หมดอายุ/หมดอายุแล้ว ให้เดินทางกลับประเทศกัมพูชาเป็นการชั่วคราว จนกว่าสถานการณ์ชายแดนจะเข้าสู่ภาวะปกติ
เจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงเน้นย้ำว่า มาตรการดังกล่าวไม่ใช่การผลักดัน แต่เป็นการสื่อสารและขอความร่วมมือด้วยความเข้าใจอันดี และเริ่มดำเนินการนำร่องที่ชายแดนช่องจอมก่อน
จากมาตรการดังกล่าว พบว่าชาวกัมพูชาจำนวนมากเริ่มทยอยปิดร้านค้าและเดินทางกลับประเทศ เหลือเพียงร้านค้าของคนไทยบางส่วนที่ยังเปิดให้บริการ ขณะที่บริเวณจุดผ่านแดนถาวรช่องจอมมีชาวกัมพูชานำสัมภาระ รถยนต์ และรถจักรยานยนต์มารอข้ามแดนเป็นจำนวนมาก
ฝั่งกัมพูชาเปิดให้ข้ามแดนตั้งแต่เวลา 10.00 น. โดยมีเจ้าหน้าที่กระทรวงแรงงานกัมพูชาตั้งเต็นท์ให้บริการชาวกัมพูชาที่ต้องการหางานทำ พร้อมมีตำแหน่งงานรองรับจำนวนหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ชาวกัมพูชาหลายรายให้สัมภาษณ์ตรงกันว่า ยังคงอยากค้าขายฝั่งไทยมากกว่า เนื่องจากฝั่งกัมพูชายังเปิดตลาดไม่เต็มเวลา และยังมีข้อจำกัดในการทำมาหากิน
ด้านด่านฝั่งไทยเปิดตั้งแต่เวลา 06.00 น. ตามนโยบายผ่อนปรนด้านมนุษยธรรม โดยจะเปิดให้ผ่านได้ถึงเวลา 22.00 น. แต่ในช่วงเช้า พบว่าเด็กนักเรียนชาวกัมพูชาราว 4–5 คนที่ตั้งใจจะข้ามแดนมาเรียนหนังสือไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าหน้าที่กัมพูชาให้เข้าฝั่งไทย ขณะเดียวกัน ชาวไทยที่ตกค้างอยู่ฝั่งกัมพูชาได้ข้ามกลับเข้ามาราว 30 คน
ทั้งนี้ เจ้าหน้าที่ไทยยังคงย้ำว่า ฝั่งไทยพร้อมอำนวยความสะดวกให้กับนักเรียนและผู้ป่วยตามหลักมนุษยธรรมเช่นเดิม และพร้อมประสานงานกับทางการกัมพูชาเพื่อให้สถานการณ์กลับคืนสู่ปกติโดยเร็วที่สุด
เพลง (Title): "Borders of Compassion"
แนวเพลง: ป็อปกึ่งโฟล์ก (Pop/Folk)
บรรยากาศ: สะเทือนใจแต่ให้ความหวัง สะท้อนความเป็นมนุษย์และสายใยระหว่างชาติพันธุ์
At the market near the borderline,
Footsteps echo in morning light.
Families packing silent dreams,
Under banners of “just for now,” not “goodbye.”
Soldiers walking with gentle eyes,
No walls were built, no harsh goodbyes.
A whisper passed from hand to hand—
“Go home with peace, until the land’s at ease again.”
[Chorus]
These are the borders of compassion,
Not fences, not fear, not forced division.
Just a pause in time, a breath in motion,
Until the river of life flows with calm devotion.
We’ll meet again when skies are clear—
In kindness, not command, you’ll find us here.
[Verse 2]
Ten o'clock, the gates swing wide,
Dreams on tuk-tuks, side by side.
Some still long for Thai soil's grace,
Where work was fair, and hands found place.
Kids in uniforms stand and wait,
But fate decides across the gate.
And merchants sigh with heavy hearts,
As hope departs in silent carts.
[Bridge]
And the border speaks not in rage,
But through pages of a kinder age.
No shouting, just a solemn plea—
“Hold on to hope, and dignity.”
[Chorus]
These are the borders of compassion,
Not fences, not fear, not forced division.
Just a pause in time, a breath in motion,
Until the river of life flows with calm devotion.
We’ll meet again when skies are clear—
In kindness, not command, you’ll find us here.
[Outro]
So carry love across the land,
With empty hands or calloused hands.
We’ll wait with open hearts and grace,
At this quiet, human-border place.
เพลง : พรมแดนแห่งเมตตา
แนวเพลง: ป็อป-โฟล์ก (อบอุ่น สะท้อนใจ แต่มีความหวัง)
[Verse 1]
แสงเช้าส่องลงตลาดชายแดน
มีเสียงเท้าแผ่วเบาในแสงแดน
ครอบครัวเก็บฝันไว้ในมือ
“แค่กลับชั่วคราว” ไม่ใช่ “ลาไปไม่คืน”
ทหารเดินมาพร้อมรอยยิ้ม
ไม่มีคำสั่ง ไม่มีขีดเส้นเข้ม
เพียงถ้อยคำสื่อถึงไมตรี
“กลับบ้านเถิดนะ จนกว่าทุกอย่างจะดี”
[Chorus]
นี่คือ… พรมแดนแห่งเมตตา
ไม่ใช่รั้ว ไม่ใช่โทษ ไม่ใช่น้ำตา
เพียงหยุดพักหนึ่งลมหายใจ
ให้ชีวิตไหลไปอย่างเข้าใจ
เราจะพบกันอีกเมื่อฟ้าเปิดทาง
ด้วยความเข้าใจ… ไม่ใช่คำสั่ง
[Verse2]
สิบโมงเช้า ประตูกางออกกว้าง
ผู้คนมาด้วยหวังกลางเส้นทาง
บางคนยังห่วงแผ่นดินไทย
ที่ให้โอกาสมากกว่าฝันไกล
เด็กน้อยในชุดนักเรียนยืนรอ
แต่ข้ามแดนยังต้องรออีกหน่อ
แม่ค้าเก็บร้านน้ำตาคลอ
กลิ่นข้าวกล่องลอยลับฟากฝั่งลม
[Bridge]
เสียงจากแดน ไม่ใช่คำสั่งห้าม
แต่เป็นการเจรจาที่ชื่นงาม
ไม่มีโกรธ ไม่มีรั้วเหล็กคอยกั้น
มีเพียงใจที่ยังเชื่อในกันและกัน
[Chorus]
นี่คือ… พรมแดนแห่งเมตตา
ไม่ใช่รั้ว ไม่ใช่โทษ ไม่ใช่น้ำตา
เพียงหยุดพักหนึ่งลมหายใจ
ให้ชีวิตไหลไปอย่างเข้าใจ
เราจะพบกันอีกเมื่อฟ้าเปิดทาง
ด้วยความเข้าใจ… ไม่ใช่คำสั่ง
[Outro]
จงพาความรักข้ามแดนไกล
ไม่ว่ามือเปล่า หรือเหนื่อยล้าเพียงใด
เรารอด้วยใจไม่ทอดทิ้ง
ที่พรมแดนแห่งความเป็น “มนุษย์” นี้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น