[Intro]
ลมหนาวพัดผ่าน ทุ่งนาบ้านเฮา
แสงแดดเบาๆ ยังอุ่นหัวใจ
[Verse 1]
ที่สว่างแดนดิน ยังมีคนห่วงใย
ยื่นมือช่วยกัน ในวันที่ใครอ่อนล้า
เสียงธรรมดา จากวัดกลางศรัทธา
รวมแรงประชา เป็นแสงนำทาง
เงินเพียงน้อยนิด แต่ใจยิ่งใหญ่
ข้าวสารกองไว้ คือความหวังบางๆ
จากมือถึงมือ ด้วยรักไม่จาง
เติมเต็มช่องว่าง ของคนหมดแรง
[Pre-Chorus]
อาจเป็นแค่เงา ในวันที่ฟ้ามืดมน
แต่อย่างน้อยก็มีใครสักคน ไม่ปล่อยเธอเดียวดาย
[Chorus]
นี่คือ “บ้านพักใจ” ของคนที่เหนื่อยล้า
มีอ้อมกอดศรัทธา เยียวยาทุกน้ำตา
แม้โลกจะโหดร้าย แค่ไหนก็ตาม
ยังมีบ้านเล็กๆ ที่ให้เธอพักใจ
แม้ไม่มีอะไร มากมายเกินใคร
แต่มีหัวใจ ที่ไม่เคยทอดทิ้ง
จากวัด จากคน จากแรงความจริง
รวมเป็นที่พิง ให้เธอได้ยืนอีกครั้ง
[Verse 2]
พระท่านนำทาง ด้วยธรรมในใจ
นายอำเภอไทย ไม่ทิ้งประชา
สิบพันที่ให้ ไม่ใช่แค่ราคา
แต่คือศรัทธา ที่หล่อเลี้ยงคน
ข้าวยี่สิบกระสอบ อาจดูไม่มาก
แต่คือความรัก ที่ส่งถึงทุกคน
จากต้นเดือนนั้น จนวันนี้ยังทน
ยืนหยัดเคียงข้าง คนที่อ่อนแรง
[Bridge]
ถ้าวันใดเธอหมดแรงจะก้าว
ขอให้รู้ว่ายังมีเรื่องราว
ของคนบ้านเฮา ที่ยังห่วงใย
แม้จะไม่รู้จักกัน แต่ก็ให้ทั้งใจ
[Chorus]
นี่คือ “บ้านพักใจ” ของคนที่เหนื่อยล้า
มีอ้อมกอดศรัทธา เยียวยาทุกน้ำตา
แม้โลกจะโหดร้าย แค่ไหนก็ตาม
ยังมีบ้านเล็กๆ ที่ให้เธอพักใจ
[Outro]
หากวันใดเธอล้ม…ขอให้มองมา
ที่สว่างแดนดิน ยังมีศรัทธา
บ้านหลังนี้…จะรอเธอเสมอ
ให้หัวใจได้พัก…แล้วเริ่มใหม่อีกครั้ง

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น