เพลง: ฮักพเนจร
(อินโทร)
เสียงแคนลอยลม… คนเดินทางยังบ่ฮู้สิไปไส
(ท่อนที่ 1)
กระเป๋าเก่าเก่าคู่กาย
ใจผู้ชายที่เดินทาง
จากบ้านมาไกลหลายทาง
ตามหาฝันกลางเมืองใหญ่
แต่สิ่งเดียวที่ยังขาด
คือคนกอดยามหัวใจเหงา
คืนใดฟ้าฝนเบาเบา
ใจเฮาก็คิดฮอดคนไกล
(ท่อนก่อนฮุก)
คนพเนจรอย่างเฮา
บ่กล้าฝันฮักถาวร
(ท่อนฮุก)
ฮักพเนจร บ่มีบ้านให้พักใจ
เจอคนดีเท่าใด ก็ต้องจากไปอีกทาง
เหมือนนกบินตามลมกลางฟ้า
บ่มีนาให้ลงสร้างรัง
ฮักพเนจร ของคนเดินทาง
ฝากใจบางบางไว้กับเวลา
หากวันใดโชคชะตาเมตตา
อาจพบฮักแท้ปลายทางชีวิต
(ท่อนที่ 2)
รถโดยสารยังวิ่งต่อ
ฝุ่นคลอถนนยามเย็น
ภาพเจ้าผ่านในความเป็น
ความจำที่บ่เคยจาง
คนเร่ร่อนตามฝันไกล
บางครั้งก็ใจอ้างว้าง
อยากมีใครเดินร่วมทาง
แต่ทางชีวิตบ่แน่นอน
(ท่อนฮุก ซ้ำ)
ฮักพเนจร บ่มีบ้านให้พักใจ
เจอคนดีเท่าใด ก็ต้องจากไปอีกทาง
เหมือนนกบินตามลมกลางฟ้า
บ่มีนาให้ลงสร้างรัง
ฮักพเนจร ของคนเดินทาง
ฝากใจบางบางไว้กับเวลา
หากวันใดโชคชะตาเมตตา
อาจพบฮักแท้ปลายทางชีวิต
(ท่อนจบ)
แม้ฮักเฮาสิเป็นเพียงพเนจร
แต่หัวใจก็ยังรอคนจริง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น