(ท่อนที่ 1)
เคยต่อสายฮักไว้แน่นหนา
เหมือนไฟฟ้าส่องใจสองเฮา
เคยฝันสร้างทางยาว
แต่วันนี้เจ้าจากไป
เหลือเพียงห้องใจเงียบเหงา
ความฮักเก่ามันยังค้างในสาย
ยิ่งคิดยิ่งปวดใจ
เหมือนไฟช็อตกลางหัวใจคนจน
(ท่อนก่อนฮุก)
ยื้อไว้กะมีแต่น้ำตา
ฝืนไว้กะมีแต่ความหมอง
(ท่อนฮุก)
เลยต้องถอดปลั๊กหัวใจ
ให้ไฟฮักมันหยุดไหลก่อนเด้อ
ก่อนมันเผาใจให้ละเมอ
จนบ่เหลือใจไว้หายใจ
ถอดปลั๊กความหลังเจ็บเจ็บ
เก็บภาพเจ้าลงลิ้นชักใจ
ปิดสวิตช์คำว่าฮักไว้
ให้หัวใจได้พักสักคราว
(ท่อนที่ 2)
คืนฝนพรำลมเหงาพัดผ่าน
เสียงความหลังยังตามรบกวน
คำฮักเก่าชวนหวน
แต่เจ้าบ่หวนกลับมา
คนบ่มีค่าในสายตา
กะต้องถอยออกจากวงไฟ
ปล่อยให้เจ้ากับคนใหม่
เปิดไฟฮักในโลกของเจ้า
(ท่อนฮุก ซ้ำ)
เลยต้องถอดปลั๊กหัวใจ
ให้ไฟฮักมันหยุดไหลก่อนเด้อ
ก่อนมันเผาใจให้ละเมอ
จนบ่เหลือใจไว้หายใจ
ถอดปลั๊กความหลังเจ็บเจ็บ
เก็บภาพเจ้าลงลิ้นชักใจ
ปิดสวิตช์คำว่าฮักไว้
ให้หัวใจได้พักสักคราว
(ท่อนจบ)
มื้อนี้ใจมืดกะบ่เป็นหยัง
อย่างน้อยกะยังบ่เจ็บคือเก่า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น