ท่อนที่ 1
ฉันคือโลกใบเก่า
ที่หมุนผ่านกาลเวลา
เคยมีป่าเขียวขจี
และสายน้ำใสเย็นตา
เสียงลมเคยพัดผ่านภูเขา
ทะเลเคยร้องเพลงเบา ๆ
แต่วันนี้เสียงเหล่านั้น
เหมือนค่อย ๆ เลือนหายไป
ท่อนที่ 2
ผู้คนเดินผ่านกัน
ด้วยหัวใจที่เร่งรีบ
ตึกสูงแทนผืนป่า
แสงไฟแทนแสงดาว
แม่น้ำที่เคยไหลใส
วันนี้กลับขุ่นมัว
เสียงของโลกที่อ่อนล้า
ไม่มีใครได้ยินเลย
ฮุก (Chorus)
โลกกำลังรำพัน
ผ่านลม ผ่านฝน ผ่านฟ้า
บอกเล่าความอ่อนล้า
ของกาลเวลาที่ยาวนาน
ถ้ามนุษย์ยังคงเดิน
โดยไม่หันกลับมามองกัน
วันหนึ่งเสียงของโลกนั้น
อาจเงียบหายไปตลอดกาล
ท่อนที่ 3
ภูเขายังคงยืนอยู่
แต่หัวใจเริ่มร้าวราน
ทะเลยังคงกว้างใหญ่
แต่คลื่นเต็มไปด้วยคราบน้ำตา
โลกไม่ได้โกรธใคร
เพียงแค่เหนื่อยเหลือเกิน
กับการแบกรับเรื่องราว
ของมนุษย์ทั้งใบ
ฮุก (ซ้ำ)
โลกกำลังรำพัน
ผ่านลม ผ่านฝน ผ่านฟ้า
บอกเล่าความอ่อนล้า
ของกาลเวลาที่ยาวนาน
ถ้ามนุษย์ยังคงเดิน
โดยไม่หันกลับมามองกัน
วันหนึ่งเสียงของโลกนั้น
อาจเงียบหายไปตลอดกาล
ท่อนจบ
แต่โลกยังคงหวัง
ว่าสักวันหนึ่ง
มนุษย์จะได้ยิน
เสียงรำพันของมัน
แล้วเรียนรู้ที่จะรัก
บ้านหลังเดียวของเรา
ก่อนที่ทุกอย่าง
จะสายเกินไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น