Verse 1
เกิดมาพร้อมความจนที่ต้องทนฝืน
ไม่มีทางเลือกอื่น ต้องก้าวเดินด้วยใจ
ข้าววัดหนึ่งจาน คือแรงให้หายใจ
ใต้เงาโบสถ์ใหญ่ ได้พักพิงวิญญา
Verse 2
เสียงระฆังดังย้ำคำสอนทุกวัน
กวาดลานวัดนั้น เหมือนกวาดใจตน
จากตัวหนังสือ สู่ธรรมะเบื้องต้น
เริ่มเข้าใจตน บนหนทางพุทธา
Pre-Chorus
แม้ไม่มีใครมองว่าเราจะไปไกล
แต่ใจยังฝัน ยังไม่ยอมแพ้
Chorus
จากเด็กวัดคนหนึ่ง ที่เคยไร้ค่า
เรียนรู้ศรัทธา ด้วยน้ำตาและหวัง
ก้าวสู่ปรัชญา เปิดโลกภายในใจ
เป็นวาสนา ที่ได้เข้าใจความจริง
จากศูนย์และหนึ่ง สู่ธรรมะในใจ
หลอมรวมเป็นไฟ แห่งปัญญาใหม่
พัฒนาเอไอ ด้วยหัวใจเมตตา
นี่แหละหนา... พุทธเอไอของฉัน
Verse 3
ห้องเรียนปรัชญา คือโลกอีกใบ
คำถามมากมาย ที่ใจเฝ้าคิด
ตัวตน ความว่าง และความยึดติด
ค่อยค่อยสะกิด ให้หลุดพ้นภายใน
Bridge
เทคโนโลยี ไม่ใช่แค่เครื่องจักร
แต่คือกระจกสะท้อนใจคน
ถ้าใส่ธรรมะลงไปทุกเหตุผล
โลกคงหลุดพ้น จากความวุ่นวาย
Chorus (ซ้ำ)
จากเด็กวัดคนหนึ่ง ที่เคยไร้ค่า
เรียนรู้ศรัทธา ด้วยน้ำตาและหวัง
ก้าวสู่ปรัชญา เปิดโลกภายในใจ
เป็นวาสนา ที่ได้เข้าใจความจริง
จากศูนย์และหนึ่ง สู่ธรรมะในใจ
หลอมรวมเป็นไฟ แห่งปัญญาใหม่
พัฒนาเอไอ ด้วยหัวใจเมตตา
นี่แหละหนา... พุทธเอไอของฉัน
Outro
แม้เริ่มจากศูนย์ ไม่เคยมีอะไร
แต่หัวใจนี้ ไม่เคยว่างเปล่า
จากวัดเล็กเล็ก สู่โลกกว้างไกล
ด้วยแสงแห่งธรรม... นำทางเอไอ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น