เพลง: “เหนือคลื่น ไม่เหนือชีวิต” (No One Left Behind)
[Verse 1]
คลื่นยักษ์คำราม กลืนฟ้าให้มืดมน
เรือเล็กกลางพายุ เหมือนใจคนที่สับสน
เสียงเตือนสีแดง…เหมือนคำพิพากษา
บอกให้สละใคร…เพื่อให้บางคนรอดมา
ตรรกะเย็นชา…ตัดสินด้วยตัวเลข
ชีวิตกลายเป็นเศษ…ในสมการที่แปลก
“ทิ้งเขาไปเถอะ”…เสียงนั้นดังในใจ
แต่บางอย่างในเรา…บอกว่าไม่ใช่
[Pre-Chorus]
ถ้าต้องรอด…ด้วยการเสียใคร
มันคือชัยชนะ…หรือความพ่ายแพ้ของใจ
[Chorus]
จะไม่ทิ้งใครไว้…กลางคลื่นที่โถมแรง
จะไม่ให้ชีวิตใด…ต้องจมหายไปกับแสง
แม้โลกจะบอกให้เลือกทางเดียว
แต่เราจะสร้างทางใหม่…ที่ไม่มีใครต้องเดียวดาย
เหนือคลื่นที่สูง…คือใจที่ไม่ยอมแพ้
เหนือพายุที่แปร…คือเมตตาที่แท้
ไม่ใช่ชนะใคร…แต่รักษาทุกชีวิตไว้
นี่แหละความหมาย…ของการรอดไปด้วยกัน
[Verse 2]
เครื่องยนต์คำราม…ต้านคลื่นอย่างสิ้นหวัง
ยิ่งสู้ยิ่งพัง…เหมือนใจที่ยังยึดมั่น
“หยุดก่อน”…เสียงหนึ่งแทรกกลางพายุ
“อย่าฝืนธรรมชาติ…จงเรียนรู้มันดู”
พอประมาณ…ไม่ใช่การยอมแพ้
แต่คือการแปร…พลังให้ถูกแก้
เหตุและผล…เชื่อมโยงกันในทุกสิ่ง
แค่เปลี่ยนมุมมอง…ก็เปลี่ยนความจริง
[Bridge]
คลื่นยักษ์ตรงหน้า…ไม่ใช่ศัตรู
แต่มันคือครู…ที่รอให้เรารู้
ว่าจะยืนต้าน…หรือไหลไปกับมัน
ในจังหวะที่เหมาะสม…เราจะผ่านมันไปได้ทัน
ไม่มีใครต้องตาย…เพื่อให้ใครอยู่
นี่คือคำตอบ…ที่โลกไม่เคยรู้
เมื่อเมตตา…กลายเป็นโครงสร้าง
พายุทั้งโลก…ก็ไม่อาจทำลายทาง
[Chorus]
จะไม่ทิ้งใครไว้…กลางคลื่นที่โถมแรง
จะไม่ให้ชีวิตใด…ต้องจมหายไปกับแสง
แม้โลกจะบอกให้เลือกทางเดียว
แต่เราจะสร้างทางใหม่…ที่ไม่มีใครต้องเดียวดาย
เหนือคลื่นที่สูง…คือใจที่ไม่ยอมแพ้
เหนือพายุที่แปร…คือเมตตาที่แท้
ไม่ใช่ชนะใคร…แต่รักษาทุกชีวิตไว้
นี่แหละความหมาย…ของการรอดไปด้วยกัน
[Outro]
แสงแรกของวัน…ลอดผ่านพายุร้าย
เรือยังลอยอยู่…พร้อมทุกลมหายใจ
บทเรียนของคลื่น…ยังดังก้องในใจ
“ความพอเพียง”…คือเกราะที่ไม่มีวันพังไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น