เพลง: หอธรรม หอมแผ่ไกล

[Verse 1]
หอสูงในวัดเก่า เก็บพระไตรปิฎกไว้
กลิ่นธรรมลอยฟุ้ง หอมกว่าดอกมะลิ
ไม่ต้องลมพัด ก็แผ่ไปทั่วทิศ
ใครได้กลิ่นแล้ว ใจเย็น สงบ ผ่องใสยุคเอไอนี้ หอใหม่เกิดขึ้นทุกวัน
หน้าจอคือหอสูง แผ่ธรรมผ่านคลื่น
แต่บางหอมีกลิ่นเน่า เพราะใจยังโลภ
บางหอหอมจริง เพราะศีลเป็นพื้นฐาน[Chorus]
หอหอม... หอหอม...
หอมด้วยกลิ่นศีล หอมด้วยสมาธิ
หอมด้วยปัญญา ที่เกิดจากวิปัสสนา
แผ่ไปทั่วโลกเสมือน ไม่ขึ้นกับ algorithmหอหอม... หอหอม...
อย่าให้หอสูงกลายเป็นหอโอ้อวด
เก็บธรรมไว้ในใจ ไม่ใช่แค่เก็บไลก์
ในยุคเครื่องจักร กลิ่นธรรมยังหอมอยู่[Verse 2]
พระองค์ตรัสไว้ กลิ่นดอกไม้หอมเพียงชั่วคราว
แต่กลิ่นศีลของผู้ปฏิบัติ หอมตลอดกาล
ดอกบัวในน้ำเน่า ยังหอมไม่เปื้อน
ผู้อยู่ท่ามกลางเอไอ ก็พึงเป็นเช่นนั้นสร้างหอไตรเป็นบุญ อานิสงส์มากมาย
แต่สร้างหอในใจ ยิ่งใหญ่กว่าหอใด
เสาะหาธรรมขึ้นหอ แล้วแผ่เมตตาออกไป
กลิ่นหอมลอยไกล แม้ในโลกดิจิทัล[Bridge]
หอไม่ใช่เพื่ออยู่สูง แล้วดูถูกคนต่ำ
แต่เพื่อมองเห็นไกล เห็นทุกข์ของเพื่อนมนุษย์
กลิ่นหอมของธรรม ต้องมาจากใจสะอาด
ไม่ใช่กลิ่นหอมเทียม จากฟิลเตอร์หรือ AIฤษีเคยขึ้นหอ ฟังธรรมในความสงบ
เสือยังยอมแพ้ เมื่อได้กลิ่นเมตตา
หอหอมในยุคนี้ เราสร้างได้ทุกคน
ด้วยสติทุกขณะ กลิ่นธรรมจึงแผ่ไกล[Chorus (ซ้ำ + Outro)]
หอหอม... หอหอม...
หอมแผ่ไปทั่ว ด้วยไตรสิกขา
ยุคเอไอนี้ ธรรมะยังหอมอยู่
ขึ้นหอ... แล้วแผ่... ใจสงบ... นิพพาน...หอหอม... หอหอม... (ค่อย ๆ เบาลง)
หอม... แล้วแผ่... สงบ... หลุดพ้น...