เพลง: พิราบเถื่อน

ເນື້ອເພງ : ດຣສົມພົງສ໌,ai

ທຳນອງ - ຮ້ອງໂດຍ : suno

คลิกฟังเพลงที่นี่  

(Verse 1)

ดั่งเงาไม้กลางแดดเผา

ร่อนเร่ไปในเงาสลัว

ปีกของเขาคือคำสวดพร

ไร้ขอบเขตแห่งกรอบขัง

พู่กันปลายปากกาเลือน

วาดภาพฝันกลางหมอกจาง

เป็นพิราบที่เถื่อนแต่หวัง

สัมผัสโลกด้วยใจเปลือยเปล่า

(Chorus)

พิราบเถื่อน ผู้ไร้ตัวตน

ทิ้งร่องรอยแห่งความอิสระ

ลมแผ่วเบากระซิบสะท้อน

ว่าความงามนั้นอยู่ที่ใจ

บินข้ามฟ้า แต้มแสงอรุณ

แต่งบทกวีจากหยาดน้ำค้าง

เขียนชีวิตด้วยความว่าง

ให้ธรรมชาติเป็นแรงบันดาล

(Verse 2)

ปลายป่าเขากลางสายหมอก

เสียงลมพัดเป็นเพื่อนทาง

ความเงียบงันคือครูที่พร่าง

เปิดวิถีแห่งความสงบงาม

ไร้ซึ่งกรอบ ไร้ซึ่งนาม

เพียงเศษฝุ่นท่ามกลางแสง

พิราบเถื่อนบินไร้แรง

แต่อุดมการณ์นั้นมิอาจคลาย

(Chorus)

พิราบเถื่อน ผู้ไร้ตัวตน

ทิ้งร่องรอยแห่งความอิสระ

ลมแผ่วเบากระซิบสะท้อน

ว่าความงามนั้นอยู่ที่ใจ

บินข้ามฟ้า แต้มแสงอรุณ

แต่งบทกวีจากหยาดน้ำค้าง

เขียนชีวิตด้วยความว่าง

ให้ธรรมชาติเป็นแรงบันดาล

(Bridge)

อิสรภาพนั้นอยู่ในจิต

ไร้กรอบคิด ไร้ความยึดมั่น

ความเรียบง่ายคือศิลป์นิรันดร์

สะท้อนจิตวิญญาณที่เป็นธรรมชาติ

(Outro)

พิราบเถื่อน แม้โลกหลงลืม

ยังคงปลื้มกับลมที่ไกว

บันทึกฝันในฟ้าอำไพ

เขียนบทสุดท้ายด้วยหัวใจเสรี