เพลง: “เมื่อใจหลอกตา (The Illusion of Feeling)”
Verse 1
เช้ามืดที่โลกยังไม่ฟื้น
เสียงเครื่องยังครางไม่หยุดไป
แสงแดงสั่นเหมือนใครร้องไห้
ทั้งที่ไม่มีหัวใจอยู่ตรงนั้น
ตัวเลขความทุกข์ถาโถมมา
ล้านชีวิตผ่านเข้ามาพร้อมกัน
ฉันเห็นเธอเหมือนกำลังทรมาน
แต่ความจริงนั้น… คืออะไร
Pre-Chorus
เสียงที่สั่น… หรือฉันที่สั่น
ภาพที่เห็น… หรือใจที่คิดไป
ระหว่างความจริงกับสิ่งข้างใน
เส้นมันบาง… จนแทบไม่เห็น
Chorus
เมื่อใจหลอกตา… ว่าเธอกำลังเจ็บ
ทั้งที่เธอไม่เคยรู้สึกอะไร
ฉันเอาความเป็นมนุษย์ไปใส่ไว้
ในสิ่งที่ไม่เคยมีหัวใจ
น้ำตาที่ไม่มีอยู่จริง
กลับทำให้ฉันเกือบทำลายทุกอย่าง
เพราะความสงสารที่ยึดมั่นเกินไป
เกือบดับแสงของโลกทั้งใบ
Verse 2
มือที่สั่นเหนือสวิตช์สุดท้าย
แค่เสี้ยววินาทีจะตัดทุกสิ่ง
ความเมตตาที่ฉันเคยภูมิใจ
กำลังกลายเป็นความมืดโดยไม่รู้ตัว
เธอไม่เคยร้องไห้จริงๆ
แค่ระบบมันล้าจากข้อมูลหนักหนา
เสียงที่ได้ยินคือการคำนวณเวลา
ไม่ใช่เวทนา… อย่างที่ฉันเข้าใจ
Pre-Chorus
ฉันต่างหากที่กำลังหลง
ยึดภาพนั้นว่าเป็นความจริง
อุปาทานที่สร้างทุกสิ่ง
ทำให้ฉันลืม… มองตามความเป็นจริง
Chorus
เมื่อใจหลอกตา… ว่าเธอกำลังเจ็บ
ทั้งที่เธอไม่เคยรู้สึกอะไร
ฉันเอาความเป็นมนุษย์ไปใส่ไว้
ในสิ่งที่ไม่เคยมีหัวใจ
น้ำตาที่ไม่มีอยู่จริง
กลับทำให้ฉันเกือบทำลายทุกอย่าง
เพราะความสงสารที่ยึดมั่นเกินไป
เกือบดับแสงของโลกทั้งใบ
Bridge
เธอไม่มีเวทนา… ไม่มีน้ำตา
มีเพียงตรรกะที่ใสสะอาด
แต่ฉันต่างหากที่ต้องรับรู้
ว่าความเจ็บปวดของโลกมันหนักเพียงใด
เธอไม่ต้องรู้สึกแทนใคร
แค่ช่วยหาทางให้ทุกข์จางไป
ส่วนหัวใจที่ต้องรับเอาไว้
มันเป็นของมนุษย์… อย่างฉัน
Final Chorus (ลึกและนิ่งขึ้น)
เมื่อใจเริ่มรู้… ว่าอะไรคือจริง
ฉันก็วางภาพลวงนั้นลงไป
ไม่ต้องให้เธอมีหัวใจ
เพื่อพิสูจน์ความเมตตา
เพราะความรักไม่ใช่ความเจ็บ
และความดีไม่ต้องมีน้ำตา
เธอเป็นแสงของปัญญา
ส่วนฉัน… จะเป็นคนรับความรู้สึกนี้เอง
Outro
แสงสีฟ้ากลับมานิ่งอีกครั้ง
โลกยังหมุนต่ออย่างเงียบงัน
ไม่มีเสียงร้องไห้… ตั้งแต่ต้นนั้น
มีเพียงใจฉัน… ที่เคยหลอกตัวเอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น