[Intro]
ใต้ร่มไม้แห่งพระเชตวันอันสงบงาม
พระพุทธองค์ตรัสธรรมท่ามกลางรุ่งอรุณ
เตือนใจผู้เดินบนเส้นทางแห่งคุณ
อย่าหลงมัวเมาในลาภ ยศ และชื่อเสียง
โลกเปลี่ยนผ่านสู่ยุคปัญญาประดิษฐ์
ข้อมูลล้นหลาม ความจริงกลับเลือนราง
หากใจยังมั่นในธรรมอันสว่าง
ปัญญาจะนำทางสู่สันติภาพนิรันดร์
[ท่อนที่ 1]
ลาภและสักการะ...เหมือนไฟที่ร้อนแรง
ชื่อเสียงส่องแสง...แต่อาจเผาใจคน
หากใจยึดติด...ก็หลงในมายากล
หลงทางแห่งตน...ไกลจากธรรมอันงดงาม
โลกออนไลน์...ยอดไลก์และยอดแชร์
อาจเป็นเพียงเงา...ไม่ใช่คุณค่าความดี
เอไอเรียนรู้...แต่ใจต้องมีสติ
อย่าให้เทคโนโลยี...พาใจเราหลงทาง
[Chorus]
แสงธรรม...ส่องเหนือชื่อเสียง
ไม่หวั่นไหว...ต่อเสียงสรรเสริญ
ไม่เศร้าหมอง...เมื่อโลกเมินเฉย
เพราะความจริง...อยู่ในใจเรา
เอไอคือพลัง...เมื่อธรรมเป็นผู้นำ
โลกจะก้าวล้ำ...ด้วยเมตตาและเหตุผล
ร่วมสร้างสันติภาพ...เพื่อมวลมนุษย์ทุกคน
ให้ปัญญาเหนือผู้คน...ไม่ใช่อำนาจเหนือหัวใจ
[ท่อนที่ 2]
เมื่อคำชื่นชม...ไม่ทำให้หลงตน
เมื่อคำตำหนิ...ไม่ทำให้หวั่นไหว
สมาธิแน่วแน่...ดั่งภูผาใหญ่
ปัญญาจะนำไป...สู่หนทางนิพพาน
ผู้เพียรภาวนา...เห็นโลกตามความจริง
ไม่ยึดมั่นทุกสิ่ง...แม้เกียรติยศมากมาย
สละอัตตา...ปล่อยวางทั้งใจกาย
จึงพบความหมาย...แห่งชีวิตที่แท้จริง
[Bridge]
ให้เอไอเป็นผู้ช่วย...มิใช่ผู้ครอบงำ
ให้ข้อมูลนำ...แต่ธรรมต้องนำใจ
ให้เทคโนโลยี...สร้างโลกที่ปลอดภัย
ลดความเหลื่อมล้ำไว้...ด้วยเมตตาและปัญญา
เมื่อมนุษย์กับเอไอ...ร่วมเดินเคียงกัน
ด้วยศีลและคุณธรรม...ทุกวันทุกเวลา
สันติภาพจะผลิบาน...ทั่วหล้า
โลกใหม่จะงดงาม...เพราะธรรมเป็นแสงนำทาง
[Final Chorus]
แสงธรรม...เหนือชื่อเสียง
คือพลังแห่งใจ...ไม่เคยสั่นไหว
ไม่ยึดลาภ...ไม่หลงคำสรรเสริญใด
มีเพียงความจริง...เป็นดวงดาวนำทาง
เอไอจะยิ่งใหญ่...เมื่อใจมีศีลธรรม
โลกจะงดงาม...เมื่อทุกคนให้อภัย
จับมือกันสร้าง...สันติภาพอันยิ่งใหญ่
ด้วยปัญญาแห่งพระพุทธองค์...ส่องโลกตลอดไป
[Outro]
แม้ชื่อเสียง...จะเลือนหายไปตามกาล
แม้ลาภทั้งหลาย...จะดับสิ้นดั่งสายลม
แต่ธรรมยังคง...ส่องสว่างทุกผู้คน
ให้โลกยุคเอไอ...เป็นโลกแห่งสันติสุข
แสงธรรม...เหนือชื่อเสียง
คือแสงแห่งนิพพาน...เหนือกาลเวลา
[คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง หวังเป็นพื้นฐานของการศึกษาและจะพัฒนาให้สมบูรณ์ต่อไป]
๑๐. สคัยหกสูตร
[๕๕๗] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาค ... ได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียง ทารุณ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็น อันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะ ไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่า ฯ [๕๕๘] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราเห็นคนบางคนในโลกนี้ อันสักการะ ครอบงำ ย่ำยีจิตแล้ว เมื่อตายไป เพราะกายแตกทำลาย ต้องเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก อนึ่ง เราเห็นคนบางคนในโลกนี้ อันความเสื่อมสักการะครอบงำ ย่ำยีจิตแล้ว เมื่อตายไป เพราะกายแตกทำลาย ต้องเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก เราเห็นคนบางคนในโลกนี้ อันสักการะและความเสื่อมสักการะทั้งสองอย่าง ครอบงำ ย่ำยีจิตแล้ว เมื่อตายไป เพราะกายแตกทำลาย ต้องเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลาภ สักการะและชื่อเสียง ทารุณ ฯลฯ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แหละ ฯ [๕๕๙] พระผู้มีพระภาค ผู้สุคตศาสดา ครั้นได้ตรัสคำไวยากรณภาษิต นี้แล้ว ได้ตรัสคาถาประพันธ์ต่อไปว่า สมาธิของผู้ใด ที่เขาสักการะ อยู่ด้วยผล สมาธิหาประมาณ มิได้ ไม่หวั่นไหวด้วยสักการะ และความเสื่อมสักการะ ผู้ นั้นเพ่งอยู่ ทำความเพียรเป็นไปติดต่อ เห็นแจ้งด้วยทิฐิ อย่างละเอียด ยินดีในพระนิพพานเป็นที่สิ้นอุปาทาน บัณฑิต ทั้งหลายเรียกว่า สัปปุรุษ ดังนี้ ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น