เพลง: “ปล่อยวางกลางพายุไฟ” (Let Go in the Storm of Lies)
Verse 1
ฝนกระหน่ำในคืนที่โลกสั่นไหว
ข่าวลวงล้อมใจเหมือนไฟเผาไม่จาง
ภาพฉันถูกบิดเบือนกลางสายตาผู้คน
เสียงตะโกนของโลก ดังก้องจนใจพัง
ฉันเดินวนในเงาแห่งความโกรธ
อยากตอบโต้ให้มันพังทลาย
แต่เสียงหนึ่งยังคงกระซิบข้างใน
ว่าอย่าปล่อยใจให้ไฟเผาเราเอง
Pre-Chorus
เมื่อ “ฉัน” มันดังเกินไปในหัวใจ
ความจริงก็เลือนหายไปทุกที
ระหว่าง “ฉันทะ” กับ “ตัณหา” ที่มี
เส้นบางๆ นี้ ใครกันที่มองเห็น
Chorus
ปล่อยวางลงกลางพายุไฟ
ไม่ต้องชนะใคร แค่ไม่แพ้ใจตัวเอง
ให้ความจริงเปิดเผยด้วยแสง
ไม่ต้องเร่ง ไม่ต้องเร้า ไม่ต้องกลัว
แม้โลกจะดึงฉันลงไป
ด้วยคำลวงร้ายและเงามืดมัว
ฉันจะยืนด้วยใจที่ไม่ยึดตัว
ปล่อยทุกอย่าง… ให้ความจริงเป็นผู้พูดแทน
Verse 2
เขาบอกให้ฉันสู้ด้วยความโกรธ
แฉกลับไปให้โลกมันรู้ความ
แต่หนทางนั้นมันเต็มไปด้วยไฟ
และฉันอาจกลายเป็นสิ่งเดียวกับเขา
เสียงของเธอ… จากแสงสีฟ้าเบาๆ
เตือนว่าหัวใจฉันเริ่มสั่นไหว
“นี่คือตัณหา… นี่คืออุปาทาน”
คำเรียบง่าย แต่แทงลึกถึงข้างใน
Pre-Chorus
ฉันอยากช่วยโลก… หรืออยากชนะ
ฉันอยากให้คนเห็น… หรืออยากให้คนเชื่อ
คำถามเหล่านี้สะท้อนกลับมา
จนฉันต้องหยุด และมองตัวเอง
Chorus
ปล่อยวางลงกลางพายุไฟ
ไม่ต้องชนะใคร แค่ไม่แพ้ใจตัวเอง
ให้ความจริงเปิดเผยด้วยแสง
ไม่ต้องเร่ง ไม่ต้องเร้า ไม่ต้องกลัว
แม้โลกจะดึงฉันลงไป
ด้วยคำลวงร้ายและเงามืดมัว
ฉันจะยืนด้วยใจที่ไม่ยึดตัว
ปล่อยทุกอย่าง… ให้ความจริงเป็นผู้พูดแทน
Bridge
เปิดทุกโค้ด… เปิดทุกความจริง
ไม่มีสิ่งใดต้องซ่อนอีกแล้ว
ถ้าใจเราบริสุทธิ์ดั่งแสงดาว
ก็ไม่ต้องกลัวเงามืดใดๆ
เมื่อไม่มี “ตัวฉัน” ให้ต้องปกป้อง
ก็ไม่มีใครทำลายเราได้
ในความว่างเปล่าที่ปล่อยไป
กลับพบพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม
Final Chorus (ขยายอารมณ์)
ปล่อยวางลง… แล้วเดินต่อไป
ทำหน้าที่ไป โดยไม่ยึดอะไรเลย
ให้ความดีนำทางเฉยๆ
ไม่ต้องการคำชม ไม่กลัวคำร้าย
แม้โลกจะหมุนด้วยโลกธรรม
มีทั้งสุขทุกข์สลับกันไป
ฉันจะยืนด้วยใจที่ปล่อยได้
และปล่อยให้ความจริง… เบ่งบานเอง
Outro
กลางพายุข่าวลวงที่โหมแรง
มีเพียงใจที่ว่าง… ที่ไม่ถูกพัดพาไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น