วันเสาร์ที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2569

เพลง : นันทนสูตรผู้ที่เทวดาบูชา


เพลง : 
นันทนสูตรผู้ที่เทวดาบูชา 


[Intro]
ผู้ใดกัน...คือผู้พ้นทุกข์
ผู้ใดกัน...คือผู้มีปัญญา
คำถามจากฟากฟ้าในคืนสงบ
ได้ถูกตอบด้วยธรรมอันนิรันดร์


[Verse 1]
นันทนเทวบุตรยืนอยู่เบื้องหน้า
กล่าววาจาด้วยใจแห่งศรัทธา
ทูลถามองค์พระศาสดา
ถึงญาณทัสสนะอันไม่เวียนคืน

ใครคือผู้มีศีลอันผ่องใส
ใครคือผู้มีปัญญายั่งยืน
ใครล่วงทุกข์ได้ทั้งวันและคืน
และผู้ใดเล่า ที่เทวาบูชา


[Pre-Chorus]
เสียงธรรมดังกลางห้วงจักรวาล
ปลอบดวงมานให้พ้นตัณหา
คำตอบนั้นเรียบง่ายแต่ล้ำค่า
คือทางแห่งการฝึกตนภายใน


[Chorus]
ผู้มีศีล มีใจมั่นคง
อบรมตนจนจิตสดใส
ยินดีในฌาน มีสติประจำใจ
ผู้นั้นไซร้คือบัณฑิตแท้จริง

ละความโศกได้จนหมดสิ้น
อาสวะดับดิ้นไม่ไหวติง
แม้ร่างกายยังอยู่พักพิง
แต่ใจนั้นนิ่งเหนือโลกา


[Verse 2]
ปัญญาไม่ใช่เพียงคำกล่าว
แต่คือแสงพราวกลางปัญหา
ผู้เห็นทุกข์ตามความเป็นมา
ย่อมไม่พารักชังครอบงำ

ศีลคือราก สมาธิคือแรง
ปัญญาแสดงทางสูงล้ำ
ผู้ฝึกใจทุกเช้าค่ำ
ย่อมข้ามพ้นคลื่นแห่งความทุกข์


[Bridge]
เทวดายังน้อมใจบูชา
แด่ผู้กล้าชนะใจตน
ไม่หลงโลก ไม่เวียนวน
ในกังวลแห่งเกิดตาย


[Final Chorus]
ผู้มีศีล มีใจมั่นคง
มีสติยืนยงไม่หวั่นไหว
มีปัญญาส่องทางภายใน
ย่อมก้าวไกลเหนือความทุกข์ทน

ละอาสวะจนสิ้นเชื้อ
จิตไม่เหลือพันธนาการใดปน
นี่คือผู้เลิศในหมู่ชน
ผู้ที่แม้เทวดา...ยังกราบไหว้


[Outro]
ทางแห่งธรรมไม่อยู่ไกล
เริ่มต้นได้ที่ใจของเรา
เมื่อศีล สมาธิ ปัญญา หลอมรวมเป็นเงา
ชีวิตก็เบาดุจพ้นพันธนาการ...ฯ

 คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง  


นันทนสูตรที่ ๔

             [๒๕๘] นันทนเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้
กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า
                          ข้าแต่พระโคดม ผู้มีพระปัญญากว้างขวาง ข้าพระองค์ขอทูลถาม
                          พระองค์ถึงญาณทัสสนะ อันไม่เวียนกลับแห่งพระผู้มีพระภาค
                          บัณฑิตทั้งหลายเรียกบุคคลชนิดไรว่า เป็นผู้มีศีล เรียก
                          บุคคลชนิดไรว่า เป็นผู้มีปัญญา บุคคลชนิดไรล่วงทุกข์
                          อยู่ได้ เทวดาทั้งหลาย บูชาบุคคลชนิดไร ฯ
             [๒๕๙] พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
                          บุคคลใด มีศีล มีปัญญา มีตนอบรมแล้ว มีจิตตั้งมั่น
                          ยินดีในฌาน มีสติ เขาปราศจากความโศกทั้งหมด ละได้ขาด
                          มีอาสวะสิ้นแล้ว ทรงไว้ซึ่งร่างกายมีในที่สุด บัณฑิตทั้งหลาย
                          เรียกบุคคลชนิดนั้นว่า เป็นผู้มีศีล เรียกบุคคลชนิดนั้นว่า
                          เป็นผู้มีปัญญา บุคคลชนิดนั้นล่วงทุกข์อยู่ได้ เทวดาทั้งหลาย
                          บูชาบุคคลชนิดนั้น ฯ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เพลง : จันทนสูตรข้ามโอฆะแห่งใจ

เพลง :  จันทนสูตร ข้ามโอฆะแห่งใจ  [Intro] กลางคืนและกลางวัน ชีวิตยังไหลเชี่ยวดั่งสายน้ำ ใครกันจะข้ามพ้นห้วงทุกข์ โดยไม่จมลงกลางกระแสโลก ...