เพลง : จันทนสูตรข้ามโอฆะแห่งใจ
[Intro]
กลางคืนและกลางวัน
ชีวิตยังไหลเชี่ยวดั่งสายน้ำ
ใครกันจะข้ามพ้นห้วงทุกข์
โดยไม่จมลงกลางกระแสโลก
[Verse 1]
จันทนเทวบุตรถามด้วยศรัทธา
ต่อองค์พระศาสดาผู้ส่องทาง
คนผู้ไม่เกียจคร้านทั้งคืนวัน
จะข้ามห้วงธารอันกว้างใหญ่ได้อย่างไร
โลกนี้เหมือนมหานทีเชี่ยวกราก
เต็มด้วยคลื่นแห่งความหวั่นไหว
ไร้ที่พึ่ง ไร้สิ่งเกาะใจ
แล้วผู้ใดจะรอดพ้นไปได้จริง
[Pre-Chorus]
เสียงธรรมแผ่วเบาแต่หนักแน่น
ดังแสงแห่งแดนรุ่งอรุณ
ผู้เพียรฝึกตนด้วยใจการุณย์
ย่อมพ้นวังวนแห่งทุกข์ภัย
[Chorus]
ผู้มีศีลมั่นคงทุกเวลา
มีปัญญานำพาหัวใจ
จิตตั้งมั่น ไม่หวั่นไหว
เพียรก้าวไปแม้ทางมืดมน
โอฆะแห่งโลกแม้เชี่ยวกราก
ก็ไม่อาจฉุดใจสับสน
ผู้ส่งตนสู่ธรรมหลุดพ้น
ย่อมข้ามพ้นห้วงน้ำลึกได้เอง
[Verse 2]
เมื่อเว้นกามสัญญาที่ร้อยรัด
ใจย่อมชัดดั่งฟ้ายามครื้นเครง
ล่วงสังโยชน์ที่ผูกใจนักเลง
หลุดจากเพลงแห่งภพและตัณหา
ไม่หลงเพลินในรูปและนาม
ไม่ถูกครอบงำด้วยมายา
ผู้เห็นธรรมด้วยปัญญา
ย่อมไม่จมกลางห้วงทุกข์ใด
[Bridge]
ไม่มีเรือใดพาข้ามได้
ถ้าใจยังผูกไว้ด้วยความหลง
แต่ศีล สมาธิ และใจมั่นคง
คือสะพานตรงสู่ฝั่งนิพพาน
[Final Chorus]
ผู้มีศีลมั่นคงทุกเวลา
มีปัญญาส่องทางยาวนาน
มีความเพียรเป็นดั่งสายธาร
หล่อเลี้ยงใจให้ตื่นรู้
โอฆะใดก็ไม่อาจกลืน
ผู้หยัดยืนในธรรมพรั่งพรู
แม้โลกหมุนเปลี่ยนฤดู
ใจยังอยู่เหนือคลื่นแห่งกรรม
[Outro]
กลางคืนและกลางวัน
ผู้ไม่ประมาทย่อมก้าวข้าม
จากห้วงน้ำแห่งความเวียนวน
สู่ฝั่งพ้นทุกข์อันสงบงาม...ฯ
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
จันทนสูตรที่ ๕
[๒๖๐] จันทนเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า บุคคลผู้ไม่เกียจคร้านทั้งกลางคืนและกลางวัน จะข้ามโอฆะ ได้อย่างไรสิ ใครจะไม่จมในห้วงน้ำลึก อันไม่มีที่พึ่งพิง ไม่มีที่ยึดเหนี่ยว ฯ [๒๖๑] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ในกาลทุกเมื่อ มีปัญญา มีใจ ตั้งมั่นดีแล้ว ปรารภความเพียร มีตนส่งไปแล้ว ย่อมข้าม โอฆะที่ข้ามได้ยาก เขาเว้นขาดแล้วจากกามสัญญา ล่วงรูป สัญโญชน์ได้ มีภพเป็นที่เพลิดเพลินสิ้นไปแล้ว ย่อมไม่จม ในห้วงน้ำลึก ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น