เพลง : จันทิมสสูตรแสงจันทร์แห่งฌาน

เพลง : จันทิมสสูตรแสงจันทร์แห่งฌาน 

[Intro]
โอ้… แสงจันทร์กลางราตรี
ส่องวิถีแห่งใจผู้ตื่นรู้
ในเชตวันอันสงบงาม
เสียงธรรมยังดังกังวานไม่เสื่อมคลาย

[Verse 1]
เมื่อราตรีปฐมยามผ่านพ้นไป
จันทิมสเทวบุตรผู้ผ่องใส
นำแสงแห่งศรัทธามาไกล
เข้าเฝ้าพระศาสดาด้วยดวงใจเลื่อมใส

ยืนสงบ ณ เบื้องพระพักตร์นั้น
กล่าวถ้อยธรรมอันล้ำเหนือสิ่งใด
ผู้ใดฝึกจิตมั่นในสมาธิไซร้
ย่อมพบสุขอันยิ่งใหญ่ในตนเอง

[Pre-Chorus]
มีสติ มีปัญญา
ดับความฟุ้งซ่านแห่งใจ
เหมือนเนื้อในชะวากเขาไกล
ไร้ยุงริ้นรบกวนดวงจิต

[Chorus]
แสงจันทร์แห่งฌาน ส่องทางชีวิต
นำดวงจิตข้ามพ้นความมืดมน
ผู้ไม่ประมาท ละกิเลสหลุดพ้น
ดั่งปลาทำลายข่ายวนแห่งทุกข์ภัย

แสงธรรมยังงดงามเหนือสิ่งใด
ส่องหัวใจให้ถึงฝั่งนิพพาน
เมื่อใจสงบด้วยสติยาวนาน
ย่อมพ้นผ่านวังวนแห่งโลกา

[Verse 2]
พระผู้มีพระภาคตรัสเตือนใจ
ทางแห่งชัย มิใช่เพียงคำกล่าวมา
แต่คือการรู้ตื่นทุกเวลา
ละตัณหา ด้วยปัญญาในตนเอง

ฌานมิใช่เพียงความสงบภายนอก
แต่คือการปลดออกจากเครื่องพันธน์
เหมือนปลาที่หลุดพ้นจากบ่วงนั้น
คืนสู่นทีอันกว้างใหญ่เสรี

[Bridge]
โอ้ชีวิตคนเราแสนสั้นนัก
อย่าหลงรักเพียงเงาแห่งโลกีย์
จงฝึกจิตให้ผ่องใสทุกนาที
ให้แสงธรรมชี้ทางนิรันดร์

[Final Chorus]
แสงจันทร์แห่งฌาน ยังส่องฟ้า
ดุจเมตตาแห่งองค์พระศาสดา
ผู้มีสติ ย่อมชนะมารา
ก้าวข้ามพ้นห้วงธารแห่งทุกข์ทน

ดั่งปลาที่ทำลายข่ายได้แล้ว
บินเหนือแนวแห่งกิเลสสับสน
เมื่อสมาธิรวมกับปัญญาในกมล
ชีวิตคนย่อมถึงฝั่งแห่งสันติธรรม

[Outro]
โอ้… แสงจันทร์แห่งฌาน
ยังส่องผ่านในดวงใจทุกคืนวัน…

คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง  

 จันทิมสสูตรที่ ๑

             [๒๕๑] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ในพระวิหารเชตวัน อารามของท่าน
อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้น จันทิมสเทวบุตร เมื่อปฐม
ยามสิ้นไปแล้ว มีวรรณงามยิ่งนัก ยังพระวิหารเชตวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปเฝ้า
พระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นแล้วก็ถวายบังคมพระผู้มีพระภาค แล้วได้ยืนอยู่
ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ
             [๒๕๒] จันทิมสเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้
กล่าวคาถานี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคว่า
                          ก็ชนเหล่าใด เข้าถึงฌาน มีจิตเป็นสมาธิ มีปัญญา มีสติ
                          ชนเหล่านั้น จักถึงความสวัสดี ประดุจเนื้อในชะวากเขา ไร้
                          ริ้นยุง ฉะนั้น ฯ
             [๒๕๓] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
                          ก็ชนเหล่าใด เข้าถึงฌาน ไม่ประมาท ละกิเลสได้ ชน
                          เหล่านั้น จักถึงฝั่งประดุจปลา ทำลายข่ายได้แล้ว ฉะนั้น ฯ