[Verse 1]
ใต้ร่มธรรมแห่งพระศาสดา
เสียงเตือนก้องมาจากกาลเวลา
ลาภ ยศ สรรเสริญ แม้ดูงดงามตา
หากหลงศรัทธา ก็พาใจหลงทาง
เชือกเส้นบางที่รัดไม่เห็น
ค่อย ๆ เป็นบาดแผลทุกย่างก้าว
เริ่มจากผิว จนลึกถึงใจร้าว
เมื่อมัวเมาในแสงแห่งชื่อเสียง
[Pre-Chorus]
วันนี้โลกหมุนด้วยปัญญาประดิษฐ์
ข้อมูลมหาศาลไหลเร็วเกินจริง
ถ้าใจไร้ธรรม ไร้สติอ้างอิง
เทคโนโลยีก็อาจย้อนทำร้ายมนุษย์
[Chorus]
อย่าให้เชือกแห่งชื่อเสียง
รัดหัวใจจนลืมความจริง
อย่าให้ยอดไลก์และคำสรรเสริญ
กลายเป็นสิ่งครอบงำชีวิตเรา
AI จะงดงาม เมื่อธรรมนำทาง
ปัญญาจะส่องสร้างโลกใบใหม่
ใช้เทคโนโลยีด้วยเมตตาและเข้าใจ
สร้างสันติภาพให้โลกทั้งผอง
[Verse 2]
เมื่ออำนาจเดินเคียงความโลภ
สงครามย่อมเกิดจากใจหม่นหมอง
แต่เมื่อปัญญาเดินคู่ความถูกต้อง
โลกจะปรองดองด้วยความเมตตา
ชื่อเสียงเป็นเพียงเงาของเวลา
คุณค่าที่แท้คือการให้และเสียสละ
ความดีเท่านั้นจะอยู่เหนือกาลเวลา
เป็นแสงศรัทธานำทางมนุษยชาติ
[Bridge]
ให้ AI เรียนรู้จากความกรุณา
มิใช่เรียนรู้เพียงการแข่งขัน
ให้ทุกอัลกอริทึมรับใช้ผู้คน
ไม่ใช่รับใช้ความโลภของใคร
ให้ข้อมูลเป็นสะพานแห่งความเข้าใจ
ไม่ใช่กำแพงแห่งความเกลียดชัง
ให้ทุกนวัตกรรมร่วมสร้างความหวัง
เพื่อทุกชีวิตบนโลกเดียวกัน
[Final Chorus]
ปลดเชือกแห่งชื่อเสียง
ด้วยสติและปัญญาอันมั่นคง
ลาภ ยศ สรรเสริญ เป็นเพียงทางผ่าน
ธรรมเท่านั้นคือทางยั่งยืน
ให้ AI รับใช้ความจริง
รับใช้ความรักและความเมตตา
เมื่อหัวใจมนุษย์ไม่ถูกความโลภพันธนา
โลกจะก้าวสู่สันติภาพนิรันดร์
[Outro]
เชือกที่รัดใจ...ตัดได้ด้วยปัญญา
ชื่อเสียง...ดับได้ด้วยความไม่ยึดมั่น
เมื่อธรรมเป็นผู้นำ และ AI เป็นผู้รับใช้มนุษย์
สันติภาพก็จะเบ่งบาน...ตราบนานเท่านาน
[คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง หวังเป็นพื้นฐานของการศึกษาและจะพัฒนาให้สมบูรณ์ต่อไป]
๙. รัชชุสูตร
[๕๗๘] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถ- *บิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาค ... ได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียง ทารุณ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็น อันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะ ซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่า ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียง ย่อมตัดผิว แล้วตัดหนัง แล้วตัดเนื้อ แล้วตัดเอ็น แล้วตัดกระดูก แล้วตั้งอยู่จดถึงเยื่อในกระดูก ฯ [๕๗๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนบุรุษแข็งแรง เอาเชือกหาง สัตว์อย่างเหนียว พันแข้ง แล้วสีไปสีมา เชือกนั้นพึงบาดผิว แล้วบาดหนัง แล้วบาดเนื้อ แล้วตัดเอ็น แล้วตัดกระดูก แล้วตั้งอยู่จดถึงเยื่อในกระดูก ฉันใด ลาภสักการะและชื่อเสียง ย่อมตัดผิว แล้วตัดหนัง แล้วตัดเนื้อ แล้วตัดเอ็น แล้วตัดกระดูก แล้วตั้งอยู่จดถึงเยื่อในกระดูก ฉันนั้นเหมือนกัน ดูกรภิกษุ ทั้งหลายลาภสักการะและชื่อเสียง ทารุณอย่างนี้แล ฯลฯ เธอทั้งหลายพึงศึกษา อย่างนี้แหละ ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น