วันอาทิตย์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2569

[เกริ่น – เสียงกีตาร์โปร่ง]

โอ้...เดือนเก้าเอ๋ย เดือนเก้าปีนี้ ฟ้าร้องอีกที พี่ใจไม่ดีเลยหนา ฝนตกทีไร น้ำตาพี่ไหลออกมา เพราะภาพวันเก่า ๆ มันย้อนกลับมาอีกครั้ง

[Verse 1]

ปีห้าสี่ พี่จำได้ไม่ลืม น้ำมาเต็มพื้น ใจพี่แทบสิ้นหวัง บ้านก็จม รถก็จม หมดกำลัง ต้องหนีขึ้นหลังคา นั่งมองฟ้าด้วยน้ำตา

ข้าวของที่มี ถูกน้ำพัดหายไป ความหวังในใจ แทบไม่เหลือราคา กว่าจะผ่านวันนั้นมาได้หนา พี่คิดว่า...คงไม่มีวันเหมือนเดิม

[Pre-Chorus]

สิบห้าปีผ่านไป พี่ก็ยังสู้ ก้มหน้าหางาน สร้างฝันให้เต็ม หนีจากบ้านเก่า เข้ามาอยู่กรุงเทพฯ หวังชีวิตจะได้เริ่มต้นใหม่

[Chorus]

น้ำท่วมเดือนเก้า น้องเอ๋ยทำไมตามพี่ ปีห้าสี่ก็ที พี่หนีขึ้นหลังคา ปีหกเก้า พี่หนีมาทำงานในรูที่ กทม. น้องน้ำก็ยังตามมาอีกหนา

แล้วจะให้พี่หนีไปอยู่ที่ไหน จะให้พี่ไปซุกหัวนอนที่ใด บ้านก็ท่วม งานก็หาย ใจแทบสลาย โอ้น้องน้ำเอ๋ย...เห็นใจพี่บ้างไหม

[Verse 2]

พี่หนีมาทำงานในเมืองหลวง หวังมีเงินเก็บไว้เลี้ยงครอบครัว ทำงานในรูแคบ ๆ ก็ไม่กลัว ขอเพียงมีข้าวกิน มีเงินส่งกลับบ้าน

แต่พอเดือนเก้า ฟ้ากลับร้องไห้ น้ำไหลเข้ามา ไม่เคยสงสาร ถนนกลายเป็นคลอง รถติดเนิ่นนาน คนหาเช้ากินค่ำ ต้องทนทุกข์อีกครา

[Pre-Chorus 2]

พี่ไม่ได้กลัวฝน ไม่ได้กลัวฟ้า แต่กลัววันข้างหน้า จะไม่มีที่ยืน เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องฝืน เพราะคนข้างหลังยังรอพี่อยู่

[Chorus]

[Bridge – ดนตรีแผ่วลง]

พี่ไม่ได้โกรธน้องน้ำหรอกหนา รู้ว่าฟ้าฝน เป็นเรื่องธรรมชาติ แต่คนตัวเล็ก ๆ ที่ต้องดิ้นรนทุกชาติ อยากมีโอกาส ได้ใช้ชีวิตเหมือนใคร

อยากเห็นบ้านเมือง มีทางระบายน้ำ อยากเห็นผู้นำ เข้าใจหัวใจคนไทย อย่าให้ประชาชน ต้องหนีจนหมดทางไป ขอเพียงมีที่ปลอดภัย ให้พี่ได้พักพิง

[Solo – กีตาร์ไฟฟ้าเสียงเศร้า]

[Chorus – ร้องด้วยอารมณ์เต็มเสียง]

[Outro – ร้องช้า ๆ คลอกีตาร์]

ปีห้าสี่...พี่หนีขึ้นหลังคา ปีหกเก้า...พี่หนีเข้ากรุง น้ำยังตาม...ชีวิตยังมุ่ง พี่จะไปอยู่ไหน...ถ้าน้ำยังท่วมเมือง

โอ้...น้องน้ำเอ๋ย ปีหน้าถ้าเจอกันอีก ขออย่าท่วมพี่เลย...นะน้องน้ำ

ขอเพียงมีบ้านให้กลับ มีงานให้ทำ และมีชีวิตที่ไม่ต้องหนีน้ำอีกต่อไป