เพลง : อริยสาวกสูตรกระแสแห่งธรรม
[Intro]
เมื่อสิ่งนี้มี...สิ่งนั้นจึงมี
เมื่อสิ่งนี้ดับ...สิ่งนั้นจึงดับ
ความจริงของโลกหมุนไปตามเหตุปัจจัย
รอผู้เข้าใจด้วยปัญญา
ณ เชตวันอันสงบเย็น
พระศาสดาทรงแสดงธรรม
แก่อริยสาวกผู้สดับ
ให้เห็นความจริงอันลึกล้ำ
โลกไม่ได้เกิดอย่างเลื่อนลอย
มิใช่บังเอิญไร้ที่มา
ทุกสิ่งล้วนมีเหตุปัจจัย
เชื่อมโยงกันดังสายธารา
เมื่อวิญญาณมี นามรูปจึงมี
เมื่อนามรูปมี สฬายตนะจึงตามมา
เมื่ออายตนะกระทบโลกา
ผัสสะและเวทนาจึงเกิดขึ้น
[Chorus]
กระแสแห่งธรรมไหลผ่านใจ
เผยความจริงแห่งชีวิตนี้
เมื่อเวทนาเกิด ตัณหาตามมี
อุปาทานยึดชี้ทางแห่งภพ
ภพนำชาติ ชาตินำชรา
มรณะตามมาดั่งเงาซ้อนทบ
นี่คือวงจรแห่งความทุกข์ครบ
ที่หมุนไม่จบในวัฏสงสาร
[Verse 2]
อริยสาวกไม่เชื่อตาม
เพียงเพราะได้ฟังจากผู้ใด
แต่รู้ด้วยญาณภายใน
เห็นเหตุและผลตามความจริง
มองเห็นโลกยามเกิดขึ้น
ด้วยปัญญาอันไม่หยุดนิ่ง
เข้าใจความสัมพันธ์ทุกสิ่ง
ตามกฎธรรมอันเที่ยงตรง
[Pre-Chorus]
และเมื่อวิญญาณดับลง
นามรูปก็ดับตามกันไป
สายโซ่แห่งทุกข์ค่อยคลาย
เมื่อเหตุปัจจัยสิ้นแรงลง
[Chorus]
กระแสแห่งธรรมไหลผ่านใจ
เผยความจริงแห่งชีวิตนี้
เมื่อเหตุแห่งทุกข์หมดสิ้นไป
ผลแห่งทุกข์ย่อมดับตามกัน
ไม่มีภพ ไม่มีชาติ
ไม่มีชราและความโศกศัลย์
ดั่งเมฆหมอกที่จางหายพลัน
เมื่อแสงตะวันแห่งปัญญามา
[Bridge]
ผู้เห็นความเกิดและความดับ
ย่อมเห็นโลกตามความเป็นจริง
เป็นผู้ถึงกระแสแห่งธรรมอันยิ่ง
ก้าวพ้นความหลงในสรรพสิ่งทั้งปวง
เป็นผู้เห็นสัทธรรมอันประเสริฐ
ญาณบังเกิดดั่งแสงรุ่งอรุณ
มีปัญญาชำแรกกิเลสเป็นทุน
เข้าใกล้ประตูอมตนิพพาน
[Final Chorus]
กระแสแห่งธรรมไหลไม่สิ้น
เชื้อเชิญดวงจิตให้เบิกบาน
จากความมืดสู่แสงแห่งญาณ
จากวัฏสงสารสู่ความหลุดพ้น
เมื่อรู้เหตุแห่งการเกิด
และรู้เหตุแห่งการดับทุกข์ทน
ย่อมเดินตรงตามมรรคาผล
สู่แดนพ้นวนแห่งกาลเวลา
[Outro]
เมื่อสิ่งนี้มี...สิ่งนั้นจึงมี
เมื่อสิ่งนี้ดับ...สิ่งนั้นจึงดับ
ผู้เห็นธรรมตามความจริงประจักษ์
ย่อมพบหลักแห่งชีวิตนิรันดร์
[คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง หวังเป็นพื้นฐานของการศึกษาและจะพัฒนาให้สมบูรณ์ต่อไป]
๙. อริยสาวกสูตรที่ ๑
[๑๗๘] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล ... พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับมิได้มีความสงสัยอย่างนี้ว่า เมื่ออะไรมี อะไรจึงมีหรือหนอแล เพราะอะไรเกิดขึ้น อะไรจึงเกิดขึ้น เมื่ออะไรมี นามรูป จึงมี เมื่ออะไรมี สฬายตนะจึงมี เมื่ออะไรมี ผัสสะจึงมี เมื่ออะไรมี เวทนา จึงมี เมื่ออะไรมี ตัณหาจึงมี เมื่ออะไรมี อุปาทานจึงมี เมื่ออะไรมี ภพจึงมี เมื่ออะไรมี ชาติจึงมี เมื่ออะไรมี ชราและมรณะจึงมี ฯ [๑๗๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย โดยที่แท้ อริยสาวกผู้ได้สดับย่อมมีญาณ หยั่งรู้ในเรื่องนี้ โดยไม่ต้องเชื่อผู้อื่นว่า เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี เพราะสิ่งนี้เกิดขึ้น สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น เมื่อวิญญาณมีนามรูปจึงมี เมื่อนามรูปมี สฬายตนะจึงมี เมื่อ สฬายตนะมี ผัสสะจึงมี เมื่อผัสสะมี เวทนาจึงมี เมื่อเวทนามี ตัณหาจึงมี เมื่อตัณหามี อุปาทานจึงมี เมื่ออุปาทานมี ภพจึงมี เมื่อภพมี ชาติจึงมี เมื่อ ชาติมี ชราและมรณะจึงมี อริยสาวกนั้นย่อมรู้ประจักษ์อย่างนี้ว่า โลกนี้ย่อมเกิด ขึ้นอย่างนี้ ฯ [๑๘๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับ ย่อมไม่มีความสงสัย อย่างนี้ว่า เมื่ออะไรไม่มี อะไรจึงไม่มีหรือหนอแล เพราะอะไรดับ อะไรจึงดับ เมื่ออะไรไม่มี นามรูปจึงไม่มี เมื่ออะไรไม่มี สฬายตนะจึงไม่มี เมื่ออะไรไม่มี ผัสสะจึงไม่มี เมื่ออะไรไม่มี เวทนาจึงไม่มี เมื่ออะไรไม่มี ตัณหาจึงไม่มี เมื่อ อะไรไม่มี อุปาทานจึงไม่มี เมื่ออะไรไม่มี ภพจึงไม่มี เมื่ออะไรไม่มี ชาติจึง ไม่มี เมื่ออะไรไม่มี ชราและมรณะจึงไม่มี ฯ [๑๘๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย โดยที่แท้ อริยสาวกผู้ได้สดับย่อมมีญาณ หยั่งรู้ในเรื่องนี้โดยไม่ต้องเชื่อผู้อื่นว่า เมื่อสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้จึงไม่มี เพราะสิ่งนี้ดับ สิ่งนี้จึงดับ เมื่อวิญญาณไม่มี นามรูปจึงไม่มี เมื่อนามรูปไม่มี สฬายตนะจึง ไม่มี ฯลฯ อุปาทานจึงไม่มี ... ภพจึงไม่มี ... ชาติจึงไม่มี เมื่อชาติไม่มี ชราและ มรณะจึงไม่มี อริยสาวกนั้นย่อมรู้ประจักษ์อย่างนี้ว่า โลกนี้ย่อมดับอย่างนี้ ฯ [๑๘๒] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ในกาลใดแล อริยสาวกรู้ทั่วถึงเหตุเกิดและ ความดับไปแห่งโลกตามเป็นจริงอย่างนี้ ในกาลนั้น อริยสาวกนี้ เราเรียกว่าเป็น ผู้สมบูรณ์ด้วยทิฐิบ้าง เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยทัศนะบ้าง เป็นผู้มาถึงสัทธรรมนี้บ้าง เห็นสัทธรรมนี้บ้าง เป็นผู้ประกอบด้วยญาณอันเป็นเสขะบ้าง เป็นผู้ประกอบด้วย วิชชาอันเป็นเสขะบ้าง เป็นผู้บรรลุกระแสแห่งธรรมบ้าง เป็นพระอริยะมีปัญญา เครื่องชำแรกกิเลสบ้าง ว่าอยู่ชิดประตูอมตนิพพานบ้าง ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น