เพลงจากดงเจริญ

 ผมด้อยโอกาสจึงจากดงเจริญ

ไม่ใช่บังเอิญเหตุด้อยการศึกษา

เป็นเด็กวัดกินข้าวก้นบาตรอาศัยหลวงตา

จำจากหนองจิกมาเข้ากรุงใหญ่หาวัดอยู่

ตื่นแต่เช้าถือปิ่นโตตามหลวงตา

เหน็บหนาวหนักหนาต้องทำหน้าที่

ได้แต่นึกสักวันได้เรียนสถานที่ดีดี

ตั้งใจเพียรมุ่งเรียนเต็มที่นานาวิชา

มีสอบที่ไหนพี่นี้ต้องไป

ไกลแสนไกลต้องไปให้ถึงถิ่นที่

คงเป็นบุญสั่งสมแต่กรรมดีดี

ผลสอบติดปริญญาตรีมหาจุฬาฯสมปอง

เพราะเป็นศิษย์วัดข้าวก้นบาตรยาไส้

ไม่มีหรอกขวัญใจนิเทศจากรั้วจุฬาฯ

แต่มีวาสนาเป็นที่ปรึกษาอนุกมธ.ในสภา

ดันธนาคารพระพุทธศาสนาช่วยคนจนเหมือนกัน