เพลง : สุพรหมสูตรทางแห่งใจไม่สะดุ้ง
ในคืนที่ใจยังสั่นไหว
ท่ามกลางโลกที่ไม่แน่นอน
มีเสียงหนึ่งถามขึ้นจากฟ้า
“จะมีทางใด…ให้ใจไม่กลัว”
[Verse 1]
จิตนี้สะดุ้งอยู่ทุกคืนวัน
หวั่นกับความฝันและวันพรุ่งนี้
เมื่อเรื่องร้ายยังไม่มาถึง
ใจก็ยังตรึงอยู่กับความกังวลนี้
บางครั้งโลกเงียบงันเกินไป
บางครั้งหัวใจก็ไหวหวั่น
แม้สิ่งใดยังไม่เกิดขึ้น
ความกลัวก็ยังเดินตามทัน
[Pre-Chorus]
โอ้พระผู้รู้ ผู้เห็นทาง
โปรดชี้แสงกลางคืนมืดมน
จะมีหนใดให้หลุดพ้น
จากใจที่ร้อนรนและสั่นไหว
[Chorus]
ไม่มีทางใดนอกจากปัญญา
ไม่มีทางใดนอกจากความเพียร
สำรวมใจไว้ไม่ให้ไหลเวียน
ตามโลกที่เปลี่ยนทุกคืนวัน
ปล่อยวางเถิดทุกสิ่งทั้งปวง
อย่ายึดอย่าหวงจนทุกข์นั้น
เมื่อใจว่างจากความยึดมั่น
ความกลัวนั้นก็เลือนหายไป
[Verse 2]
ดั่งสายลมพัดผ่านเมฆดำ
ชีวิตก็ล้วนไม่ยั่งยืน
สิ่งที่เรากอดไว้แน่นหนา
สุดท้ายก็ต้องจากกันคืน
แต่ผู้ใดเห็นตามความจริง
ไม่หลงวิ่งตามเงาแห่งใจ
ผู้นั้นจะพบความสงบ
แม้โลกสั่นไหวก็ไม่หวั่นเกรง
[Bridge]
ปัญญาคือแสงในความมืด
ความเพียรคือแรงให้ก้าวไป
สำรวมคือเกราะของหัวใจ
และการปล่อยวาง…คืออิสรภาพ
[Chorus (Final)]
ไม่มีทางใดนอกจากปัญญา
ไม่มีทางใดนอกจากความเพียร
สำรวมใจไว้ด้วยสติเตือน
ให้ผ่านคืนเดือนแห่งความกลัว
เมื่อวางทุกสิ่งลงจากใจ
โลกทั้งใบก็เบาสบาย
ผู้ใดดับความยึดมั่นได้
ผู้นั้นพบความสวัสดี
[Outro]
คืนใดใจยังสั่นไหว
จงฟังธรรมในความเงียบงัน
แสงแห่งพุทธองค์ยังส่องทาง
ให้ใจพ้นจากความหวาดกลัว…ตลอดกาล
คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง
สุพรหมสูตรที่ ๗ [๒๖๔] สุพรหมเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า จิตนี้สะดุ้งอยู่เป็นนิตย์ ใจนี้หวาดเสียวอยู่เป็นนิตย์ ถ้าเมื่อ กิจทั้งหลายยังไม่เกิดขึ้น หรือเกิดขึ้นแล้วก็ตาม ถ้าความ ไม่สะดุ้งกลัวมีอยู่ ข้าพระองค์ทูลถามแล้ว ขอจงตรัสบอก ข้อนั้นแก่ข้าพระองค์ ฯ [๒๖๕] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า นอกจากปัญญาและความเพียร นอกจากความสำรวมอินทรีย์ นอกจากความสละวางโดยประการทั้งปวง เรายังไม่เห็นความ สวัสดีแห่งสัตว์ทั้งหลาย ฯ สุพรหมเทวบุตรได้กล่าวดังนี้แล้ว ฯลฯ ก็อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น