เพลง : สันตุฏฐสูตรพอเพียงในยุคเอไอ
[ท่อนนำ]
ในโลกที่หมุนเร็วด้วยแสงแห่งข้อมูล
ปัญญาประดิษฐ์ก้าวไกลสู่ทุกหนทาง
เสียงของโลกดังก้องด้วยความต้องการ
ผู้คนวิ่งตามความฝันไม่รู้จบสิ้น
แต่ใต้ร่มธรรมอันสงบเย็น
ยังมีบทเรียนจากกาลก่อน
สันตุฏฐสูตรส่องทางสะท้อน
ให้ใจพักผ่อนจากความทะยานอยาก
[ท่อนที่ 1]
พระกัสสปผู้เปี่ยมด้วยความสันโดษ
ได้สิ่งใดมาก็น้อมรับตามมี
จีวรเรียบง่ายไม่ยึดติดยินดี
ไม่ได้ก็ไม่ทุกข์ มีแล้วก็ไม่หลง
อาหารเพียงพอหล่อเลี้ยงชีวิต
ไม่ดิ้นรนผิดเพื่อสนองความประสงค์
ที่พักเรียบง่ายดังสายลมพัดตรง
ใจยังมั่นคงเหนือความต้องการ
[ท่อนเชื่อม]
เมื่อใจรู้จักคำว่า "พอ"
ความโลภก็รอวันเลือนหาย
เมื่อใจไม่ถูกความอยากครอบงำใจ
โลกก็สดใสกว่าที่เคยเป็น
[ท่อนฮุก]
พอเพียงในยุคเอไอ ใช้ปัญญานำทาง
ไม่ปล่อยเทคโนโลยีสร้างกำแพงระหว่างใจ
มีน้อยก็สุขได้ มีมากก็ไม่หลงไป
รู้เท่าทันข้อมูลมากมาย ด้วยหัวใจที่เป็นอิสระ
พอเพียงในยุคเอไอ ไม่แข่งขันจนเกินค่า
แบ่งปันความรู้เพื่อโลกา มากกว่าการแย่งชิงกัน
เมื่อความสันโดษงอกงามในใจทุกวัน
สันติภาพนั้นจะผลิบานทั่วโลกใบนี้
[ท่อนที่ 2]
เอไอเรียนรู้จากข้อมูลมหาศาล
แต่หัวใจมนุษย์ต้องเรียนรู้ความพอดี
หากใช้เทคโนโลยีด้วยเมตตาและไมตรี
โลกจะมีแสงแห่งความเข้าใจ
ไม่หลงในยอดวิว ไม่หลงในตัวเลข
ไม่หลงในอำนาจที่ระบบมอบให้
ใช้เอไอเพื่อช่วยเหลือผู้คนทั่วไป
สร้างสะพานเชื่อมใจแทนกำแพงแห่งความกลัว
[ท่อนเชื่อม 2]
เมื่อไม่ยึดติดในสิ่งที่ได้มา
ก็ไม่หวั่นไหวเมื่อสิ่งนั้นจากไป
ดังคำสอนแห่งพระศาสดาผู้ยิ่งใหญ่
ให้ใช้ปัญญาสลัดเครื่องผูกพัน
[ท่อนฮุก]
พอเพียงในยุคเอไอ ใช้ปัญญานำทาง
ไม่ปล่อยเทคโนโลยีสร้างกำแพงระหว่างใจ
มีน้อยก็สุขได้ มีมากก็ไม่หลงไป
รู้เท่าทันข้อมูลมากมาย ด้วยหัวใจที่เป็นอิสระ
พอเพียงในยุคเอไอ ไม่แข่งขันจนเกินค่า
แบ่งปันความรู้เพื่อโลกา มากกว่าการแย่งชิงกัน
เมื่อความสันโดษงอกงามในใจทุกวัน
สันติภาพนั้นจะผลิบานทั่วโลกใบนี้
[ท่อนจบ]
จากเชตวันในวันวาน
สู่โลกดิจิทัลอันกว้างใหญ่
สันตุฏฐสูตรยังส่องแสงในหัวใจ
เหนือกาลสมัยไม่เคยเลือน
เอไออาจเปลี่ยนวิถีของมนุษย์
แต่ธรรมะหยุดความทุกข์ได้เสมอ
เมื่อความพอดีเป็นดั่งแสงที่พบเจอ
โลกทั้งโลกย่อมพบสันติภาพนิรันดร์
[คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง หวังเป็นพื้นฐานของการศึกษาและจะพัฒนาให้สมบูรณ์ต่อไป]
๑. สันตุฏฐสูตร [๔๖๒] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสเรียก ภิกษุทั้งหลาย ... แล้วได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย กัสสปนี้เป็นผู้สันโดษด้วยจีวร ตามมีตามได้และเป็นผู้กล่าวสรรเสริญคุณแห่งความสันโดษด้วยจีวรตามมีตามได้ ไม่ถึงการแสวงหาอันไม่ควร เพราะเหตุแห่งจีวร ไม่ได้จีวร ก็ไม่สะดุ้ง ครั้นได้ จีวรแล้ว ก็ไม่ยินดี ไม่ติดใจ ไม่พัวพัน มีปกติเห็นโทษ มีปัญญาเครื่อง สลัดออก ย่อมใช้สอย ดูกรภิกษุทั้งหลาย กัสสปนี้เป็นผู้สันโดษด้วยบิณฑบาต ตามมีตามได้ และเป็นผู้กล่าวสรรเสริญคุณแห่งความสันโดษด้วยบิณฑบาตตามมี ตามได้ ไม่ถึงการแสวงหาอันไม่ควร เพราะเหตุแห่งบิณฑบาต ไม่ได้บิณฑบาต ก็ไม่สะดุ้ง ครั้นได้บิณฑบาตแล้ว ก็ไม่ยินดี ไม่ติดใจ ไม่พัวพัน มีปกติเห็นโทษ มีปัญญาเครื่องสลัดออก ย่อมบริโภค ดูกรภิกษุทั้งหลาย กัสสปนี้เป็นผู้สันโดษ ด้วยเสนาสนะตามมีตามได้ และเป็นผู้กล่าวสรรเสริญคุณแห่งความสันโดษด้วย เสนาสนะตามมีตามได้ ไม่ถึงการแสวงหาอันไม่ควร เพราะเหตุแห่งเสนาสนะ ไม่ได้เสนาสนะ ก็ไม่สะดุ้ง ครั้นได้เสนาสนะแล้ว ก็ไม่ยินดี ไม่ติดใจ ไม่ พัวพัน มีปกติเห็นโทษ มีปัญญาเครื่องสลัดออก ย่อมใช้สอย ดูกรภิกษุทั้งหลาย กัสสปนี้เป็นผู้สันโดษด้วยเภสัชบริขารซึ่งเป็นปัจจัยแห่งคนไข้ตามมีตามได้ และ เป็นผู้กล่าวสรรเสริญคุณแห่งความสันโดษด้วยเภสัชบริขาร ซึ่งเป็นปัจจัยแห่ง คนไข้ตามมีตามได้ ไม่ถึงการแสวงหาอันไม่ควร เพราะเหตุแห่งเภสัชบริขารซึ่ง เป็นปัจจัยแห่งคนไข้ ไม่ได้เภสัชบริขารซึ่งเป็นปัจจัยแห่งคนไข้ ก็ไม่สะดุ้ง ครั้นได้เภสัชบริขารซึ่งเป็นปัจจัยแห่งคนไข้แล้ว ก็ไม่ยินดี ไม่ติดใจ ไม่พัวพัน มีปกติเห็นโทษ มีปัญญาเครื่องสลัดออก ย่อมบริโภค ฯ [๔๖๓] เพราะเหตุนั้นแล ภิกษุทั้งหลาย พวกเธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า เราทั้งหลายจักเป็นผู้สันโดษด้วยจีวรตามมีตามได้ และจักเป็นผู้กล่าวสรรเสริญคุณ แห่งความสันโดษด้วยจีวรตามมีตามได้ จักไม่ถึงการแสวงหาอันไม่ควร เพราะ เหตุแห่งจีวร ไม่ได้จีวรแล้ว ก็จักไม่สะดุ้ง ครั้นได้จีวรแล้ว จักไม่ยินดี ไม่ติดใจ ไม่พัวพัน จักเป็นผู้มีปกติเห็นโทษ มีปัญญาเครื่องสลัดออก ใช้สอย [พึงทำ อย่างนี้ทุกบท] เราทั้งหลายจักเป็นผู้สันโดษด้วยบิณฑบาตตามมีตามได้ ฯลฯ จักเป็น ผู้สันโดษด้วยเสนาสนะตามมีตามได้ ฯลฯ จักเป็นผู้สันโดษด้วยเภสัชบริขารซึ่งเป็น ปัจจัยแห่งคนไข้ตามมีตามได้ จักเป็นผู้กล่าวสรรเสริญคุณแห่งความสันโดษด้วย เภสัชบริขาร ซึ่งเป็นปัจจัยแห่งคนไข้ตามมีตามได้ จักไม่ถึงการแสวงหาอันไม่ควร เพราะเหตุแห่งเภสัชบริขารซึ่งเป็นปัจจัยแห่งคนไข้ ไม่ได้เภสัชบริขารซึ่งเป็นปัจจัย แห่งคนไข้ ก็ไม่สะดุ้ง ครั้นได้เภสัชบริขารซึ่งเป็นปัจจัยแห่งคนไข้แล้ว ก็ไม่ยินดี ไม่ติดใจ ไม่พัวพัน จักเป็นผู้มีปกติเห็นโทษ มีปัญญาเครื่องสลัดออกบริโภค ดูกรภิกษุทั้งหลาย พวกเธอพึงศึกษาอย่างนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็เราจักกล่าว สอนพวกเธอตามอย่างกัสสป ก็หรือผู้ใดพึงเป็นผู้เช่นกัสสป และพวกเธอเมื่อได้ รับโอวาทแล้ว พึงปฏิบัติเพื่อความเป็นอย่างนั้น ดังนี้ ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น