[(ท่อนเกริ่น)]
ลมโขงพัดแผ่วมาแต่ฟ้าไกล
พาเอาใจคนบ้านเฮาไหลรวมกัน
เสียงแคนแว่วเคล้าศรัทธาทุกคืนวัน
ฮอยความฝันยังหอมอยู่คือเก่า
[(ท่อนที่ 1)]
น้ำใสไหลจั้น ๆ จากตลิ่งริมฝั่งโขง
บ่เคยเหือดแห้งดั่งฮักของเฮาสอง
บ้านท่าไคร้ยังจำเรื่องราวเนิ่นนาน
น้ำจั้นหล่อเลี้ยงวิญญาณผู้คน
เคยตักกิน เคยอาบ เคยใช้บูชา
ศรัทธาฝังลึกยิ่งกว่าเวลา
เป็นสายใยผูกใจสองฝั่งโขง
ให้ยืนยงฮักกันบ่จางหาย
[(ท่อนฮุก)]
ฮักเฮาไหลจั้น ๆ บ่มีวันสิหยุด
คือสายน้ำบริสุทธิ์หล่อเลี้ยงหัวใจ
สรงองค์หลวงพ่อ ขอพรให้ฮักมั่นไป
ให้ใจเฮาใสคือสายน้ำจั้น
ฮักเฮาไหลจั้น ๆ ไหลลงสู่โขงใหญ่
ต่อให้โลกเปลี่ยนไป ใจกะยังคือเก่า
ศรัทธาและฮัก บ่เคยเหงา
คือเสียงแคนเว้าอยู่ข้างใจ
[(ท่อนที่ 2)]
วันแห่น้ำจั้น คนล้นทางศรัทธา
เสียงหัวเราะดังก้องทั่วหมู่บ้านนา
ผู้ชายสรงน้ำองค์หลวงพ่อในวิหาร
ผู้หญิงกะสรงผ่านสายธารแห่งบุญ
บันไดข้างโบสถ์ยังรอให้ก้าวขึ้นไป
ฮดน้ำด้วยใจที่ใสและอบอุ่น
หรือสรงองค์จำลองหน้าวิหาร
ทุกการกระทำคือบุญนำทาง
[(ท่อนฮุกซ้ำ)]
ฮักเฮาไหลจั้น ๆ บ่มีวันสิหยุด
คือสายน้ำบริสุทธิ์หล่อเลี้ยงหัวใจ
สรงองค์หลวงพ่อ ขอพรให้ฮักมั่นไป
ให้ใจเฮาใสคือสายน้ำจั้น
[(ท่อนบริดจ์)]
จากล้านช้างสู่วันนี้ยังอยู่
องค์พระใหญ่คู่บ้านคู่เมือง
รวมศรัทธาคนสองฝั่งให้รุ่งเรือง
ให้เรื่องฮักไหลต่อไป
[(ท่อนจบ)]
น้ำจั้นยังไหล บ่เคยเปลี่ยนไป
ฮักเฮากะคือกัน บ่มีวันเหือดหาย
ฝากสายธารพาใจไปไกล
ให้ฮักไหลจั้น ๆ ตลอดไป…

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น