[แนวเพลง: ลูกทุ่ง–ธรรมะร่วมสมัย / อบอุ่น ลึกซึ้ง ค่อยๆ ไต่ระดับอารมณ์]
[อินโทร]
ยัญที่แท้…ไม่ใช่ไฟเผาผลาญ
ไม่ใช่การสังเวยชีวิตใคร
แต่คือใจ…ที่ปล่อยวางจากบาปภัย
คือแสงธรรม…ส่องในใจคน
[Verse 1]
กูฏทันตะคิดทำยัญใหญ่
ผูกสัตว์ไว้รอวันบูชา
แต่เมื่อได้ฟังธรรมพระศาสดา
จึงรู้ว่า…ทางนั้นยังไม่งาม
ยัญที่ดี…ไม่เบียดเบียนใคร
ไม่ต้องใช้เลือดเนื้อชีวิต
แต่ต้องสร้างเหตุแห่งสัมมาจิต
ให้บ้านเมือง…สงบงามด้วยธรรม
[Pre-Chorus]
เมื่อผู้คนมีกิน มีงานทำ
ไร้โจรภัย ไร้ความระทม
นี่แหละยัญ…ที่แท้สมบูรณ์
ไม่ใช่เพียงพิธีลวงตา
[Chorus]
ยัญที่แท้…คือการให้โดยไม่เบียดเบียน
คือศีลที่เพียรรักษาใจ
คือความดีที่หลั่งไหล
จากหัวใจ…ที่เมตตากัน
ไม่ต้องฆ่า ไม่ต้องเผา
ไม่ต้องเอาใครมาเป็นบรรณาการ
แค่แบ่งปัน…และสร้างสันติในดวงมาน
นี่แหละยัญ…ที่พระองค์ทรงสอน
[Verse 2]
กษัตริย์ผู้ครองแผ่นดินใหญ่
ไม่ปราบโจรด้วยความรุนแรง
แต่ให้ทุน ให้ทาง ให้แสง
ให้ทุกแรง…มีคุณค่าในตน
ชาวนาได้ข้าว ชาวค้าได้ทุน
ข้าราชการมีค่าตอบแทน
บ้านเมืองจึงสุขทุกแว่นแคว้น
ไม่ต้องแลก…ด้วยเลือดและน้ำตา
[Bridge]
ยัญ 3 ประการ…คือใจไม่เสียดาย
ไม่กังวล ไม่เศร้าภายหลัง
ทำด้วยจิตที่ผ่องใสยัง
นี่คือพลัง…แห่งบุญแท้จริง
ศีล วาจา ใจบริสุทธิ์
ไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลงทาง
คือยัญที่สว่างกลาง
โลกอันกว้าง…ให้สงบเย็น
[Chorus ซ้ำ]
ยัญที่แท้…คือการให้โดยไม่เบียดเบียน
คือศีลที่เพียรรักษาใจ
คือความดีที่หลั่งไหล
จากหัวใจ…ที่เมตตากัน
[Outro]
จากยัญแห่งไฟ…สู่ยัญแห่งธรรม
จากความมืด…สู่แสงปัญญา
โลกจะงาม…เมื่อใจศรัทธา
ในเมตตา…เหนือการบูชายัญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น