(แนวลูกทุ่ง–ธรรมะ สะท้อนชีวิต เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง)
(อินโทร)
แก้วหนึ่ง... อาจพาใจไกล
จากคนดี... กลายเป็นคนหลงทาง
(ท่อนที่ 1)
สุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานา
ธรรมสอนมา ให้เว้นน้ำเมา
สิ่งเสพติดพาใจให้มัวเมา
หลงลืมตัวเรา จนก้าวพลาดไป
(ท่อนที่ 2)
จากคนดีที่เคยมีสติ
พอเมาทีไร ใจเริ่มหวั่นไหว
คำที่พูดก็เผลอไปทำร้ายใคร
การกระทำก็ไหลไปทางผิด
(ท่อนที่ 3)
ศีลข้อห้าเหมือนเกราะป้องกัน
ไม่ให้เรานั้นเผลอทำบาปผิด
ถ้าขาดสติ ใจก็ขาดยั้งคิด
ชีวิตอาจพลิก ด้วยเพียงคืนเดียว
(ท่อนที่ 4)
เหล้าแก้วหนึ่ง ดูเหมือนไม่มีอะไร
แต่ซ่อนภัยไว้ในความสนุก
วันหนึ่งอาจกลายเป็นความทุกข์
เพราะขาดสติคุมชีวิตตน
(ท่อนฮุค)
อย่าปล่อยใจให้เมา จนลืมตัว
สติคือรั้ว ป้องกันใจคน
เว้นน้ำเมา ชีวิตไม่สับสน
เดินบนทางธรรมได้มั่นคง
(ท่อนบริดจ์)
ไม่ใช่แค่ตัวเรา ที่ต้องเสียใจ
คนรอบข้างก็พลอยเจ็บปวดด้วย
เพราะความประมาทเพียงชั่วครู่ช่วย
อาจทำลายทุกอย่างที่มี
(ท่อนฮุคซ้ำ)
อย่าปล่อยใจให้เมา จนลืมตัว
สติคือรั้ว ป้องกันใจคน
เว้นน้ำเมา ชีวิตไม่สับสน
เดินบนทางธรรมได้มั่นคง
(เอาท์โทร)
สติ... คือแสงในใจ
ไม่ต้องพึ่งอะไร ก็สุขได้จริง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น