เพลง: ปุคคละปัญญัตติตัวตนที่ถูกเรียก
[แนวเพลง: ธรรมะร่วมสมัย / โฟล์ค–ลูกทุ่งลึกซึ้ง
อารมณ์: ใคร่ครวญ เข้าใจชีวิต สงบ]
[อินโทร]
คนเราที่เรียกว่า “ใคร”
แท้จริงนั้น ถูกเรียกอย่างไร
[ท่อนที่ 1]
สังคะโห อะสังคะโห…
รวมกันบ้าง แยกกันบ้างในโลกนี้
ตัวตนที่เราเรียกว่ามี
แท้จริงเป็นเพียงการบัญญัติ
[ท่อนที่ 2]
ขันธ์ อายตนะ และธาตุ
สัจจะ อินทรีย์ ที่ปรากฏชัด
ล้วนเป็นกรอบที่ธรรมจัด
เพื่อให้เห็น “คน” ตามความจริง
[ฮุค]
ไม่มีใครคงที่ตลอดไป
มีแต่จิตที่เปลี่ยนไปทุกวัน
ชื่อที่เรียกกันนั้น
เป็นเพียงสมมุติในโลกนี้
[ท่อนที่ 3]
บางคนพ้นแล้ว บางคนยังเดิน
สมยวิมุต หรือยังต้องเผชิญ
บางจิตมั่นคง ไม่หวั่นไหวเกิน
บางคนยังหลงในทางเดิม
[ท่อนที่ 4]
ผู้ยังเวียนว่าย ผู้เริ่มก้าวไป
ผู้ใกล้ถึงฝั่ง หรือยังห่างไกล
มีทั้งผู้แน่นอน และไม่แน่นอนในใจ
ต่างเดินไป ตามเหตุปัจจัย
[สะพาน (Bridge)]
ปุถุชน ผู้ยังหลงทาง
โคตรภู ผู้เริ่มเห็นแสงสว่าง
ผู้ปฏิบัติ และผู้ถึงปลายทาง
ล้วนต่างกันด้วยการกระทำ
[ฮุคซ้ำ]
ไม่มีใครคงที่ตลอดไป
มีแต่จิตที่เปลี่ยนไปทุกวัน
ชื่อที่เรียกกันนั้น
เป็นเพียงสมมุติในโลกนี้
[เอาท์โทร]
สังคะโห อะสังคะโห…
เมื่อเข้าใจแล้ว “ตัวเรา” ก็เบาลง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น