[ท่อนอินโทร]
โอ้ยเด้อหัวใจ มันหวานเกินไปจนล้น
บ่ฮู้สิทนจั่งใด๋ น้ำตาลไหลหล่นบ่หยุดเลย
[ท่อนที่ 1]
ตั้งแต่มื้อนั้นที่อ้ายเข้ามา
เว้าจานำพาให้ใจน้องหลง
ยิ้มเดียวของอ้าย กะเหมือนฟ้าส่ง
หัวใจน้องตรง บ่เคยสิหนี
[ท่อนที่ 2]
แต่แล้วความฮักมันหวานหลายเกิน
คือกินน้ำอ้อยจนลืมความพอดี
ฮักอ้ายจนล้น จนใจมันหนี
ไหลออกมานี่ น้ำตาบ่เซา
[ท่อนฮุก]
โอ๊ย…น้ำตาลก้นรั่ว หัวใจมันรั่วนำ
หวานจนช้ำ จำจนบ่ลืมเขา
ฮักหลายเกินไป สุดท้ายกะเศร้า
เหลือแต่เงา กับคำเว้าลม ๆ
น้ำตาลก้นรั่ว บ่มีหยังปิดทัน
ไหลออกทุกวัน เป็นน้ำตาของน้อง
ฮักที่เคยหวาน มื้อนี้มันหมอง
อ้ายทิ้งให้น้อง ซ่อมใจผู้เดียว
[ท่อนที่ 3]
คนเขาว่าฮัก ต้องมีขอบเขต
บ่แม่นเทหมด จนใจมันเหลว
แต่น้องมันโง่ เทฮักจนเบี้ยว
สุดท้ายกะเหลียว บ่เห็นผู้ใด๋
[ท่อนฮุก (ซ้ำ)]
โอ๊ย…น้ำตาลก้นรั่ว หัวใจมันรั่วนำ
หวานจนช้ำ จำจนบ่ลืมเขา
ฮักหลายเกินไป สุดท้ายกะเศร้า
เหลือแต่เงา กับคำเว้าลม ๆ
[ท่อนจบ]
ถ้าย้อนเวลาได้ น้องสิฮักให้พอดี
บ่ปล่อยให้มันล้น จนใจป่นปี้
มื้อนี้เหลือไว้ แค่รอยฮักดี ๆ
กับน้ำตาที่มี…ไหลบ่เซา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น