[แนวลูกทุ่ง–ธรรมะ อบอุ่น ลึกซึ้ง]
[อินโทร]
ลมหายใจ... ของใครก็มีค่า
เกิดมาเพื่ออยู่... ไม่ใช่เพื่อจากไปเพราะใคร
[ท่อนที่ 1]
ปาณาติปาตา... คำธรรมเรียกเตือนใจ
อย่าทำลายชีวิตใดให้สูญสลาย
สัตว์เล็กสัตว์ใหญ่ ล้วนมีลมหายใจ
ต่างก็รักชีวิตไม่ต่างจากเรา
[ท่อนที่ 2]
เมื่อรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่
อย่าปล่อยใจให้ความโกรธเข้าครอบงำเรา
อย่าให้เจตนาร้ายก่อตัวเบา ๆ
จนกลายเป็นเงาแห่งการทำลาย
[ท่อนที่ 3]
เริ่มคิดจะฆ่า... ใจเริ่มมืดลง
เมื่อมือเริ่มลง... กรรมก็เริ่มก่อสาย
ความเพียรในทางผิด ยิ่งทำยิ่งคล้าย
ตัดลมหายใจใคร ก็ผูกกรรมตน
[ท่อนที่ 4]
เมื่อชีวิตหนึ่งดับลงเพราะเรา
ใจยิ่งเศร้า แม้ใครไม่เห็นผล
บาปเงียบ ๆ ฝังลึกในกมล
เตือนให้คน หยุดวงจรแห่งกรรม
[ท่อนฮุค]
อย่าฆ่า... อย่าเบียดเบียนใคร
ทุกชีวิตมีหัวใจเหมือนกันทั้งนั้น
พุทธสอนให้เว้นทางแห่งการประหาร
เพื่อให้ใจเรานั้น... สงบและงดงาม
[ท่อนบริดจ์]
ห้าสิ่งเตือนใจให้คิดให้ดี
เขามีชีวิต... เรารู้... อย่าผลีผลาม
มีเจตนา... มีการกระทำ
สุดท้ายความตาย... ก็ย้อนมาหาใจ
[ท่อนฮุคซ้ำ]
อย่าฆ่า... อย่าเบียดเบียนใคร
ทุกชีวิตมีหัวใจเหมือนกันทั้งนั้น
ศีลข้อหนึ่งคือทางแห่งเมตตานานวัน
ให้โลกใบนี้นั้น... อ่อนโยนขึ้นจริง
[เอาท์โทร]
ลมหายใจ... ไม่ใช่ของเราเพียงผู้เดียว
หยุดเบียดเบียน... โลกจะเย็นลงในใจ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น