[แนวเพลง: ลูกทุ่ง–ธรรมะร่วมสมัย / ลึกซึ้ง มีพลังปล่อยวาง[
[อินโทร]
คนเราเกิดมา…ต่างชื่อ ต่างนาม
ต่างคำยกย่อง…ที่โลกให้ค่า
แต่เมื่อมองลึก…เข้าไปในใจ
อะไรคือแก่น…ของความเป็นคน
[Verse 1]
เคยเชื่อว่าดี…เพราะมีชาติตระกูล
เคยเชื่อว่าพูน…เพราะรู้พิธี
คำสรรเสริญ…ดังก้องทั้งเมืองนี้
แต่ในใจลึก ๆ…ยังมีคำถาม
หากวันหนึ่ง…ต้องถอดทุกสิ่ง
เหลือเพียงความจริง…จะเหลืออะไร
ชื่อเสียงหรือยศ…จะคงอยู่ไหม
หรือแค่ลมหายใจ…ที่ดับลงไป
[Pre-Chorus]
ค่อย ๆ ทบทวน…ค่อย ๆ ตัดทอน
สิ่งที่เคยอ่อน…กลับเห็นชัดเจน
ไม่ใช่เปลือกนอก…ไม่ใช่คำเด่น
แต่คือสิ่งที่เป็น…ในใจ
[Chorus]
เหลือเพียงศีล…ที่ยืนอยู่ได้
เหลือเพียงใจ…ที่รู้ความจริง
ปัญญาส่องทาง…ให้เห็นทุกสิ่ง
ว่าทุกอย่างนั้น…ไม่เที่ยงแท้เลย
ไม่ใช่ชาติกำเนิด…ไม่ใช่คำชม
ไม่ใช่สังคม…ที่ยกย่องใคร
คนจะสูงค่า…ก็ด้วยหัวใจ
ที่มีศีลไว้…และรู้ความจริง
[Verse 2]
ผู้รู้ชี้ทาง…ไม่ให้ยึดติด
ไม่ให้ชีวิต…หลงเปลือกภายนอก
ยิ่งตัดยิ่งเห็น…ยิ่งวางยิ่งออก
จากกรอบที่หลอก…ใจเรามานาน
ความดีแท้จริง…ไม่ต้องประกาศ
ไม่ต้องมีภาพ…ให้ใครยกย่อง
แค่ไม่เบียดเบียน…ไม่หลงลำพอง
ใจก็ผ่องใส…โดยไม่ต้องแกล้ง
[Bridge]
ถ้าวันนี้เรา…กล้าถามตัวเอง
ว่าอะไรสำคัญ…ในทางชีวิต
ไม่ใช่คำคน…ไม่ใช่ความคิด
แต่คือความถูก…ที่ใจเรารู้
[Chorus ซ้ำ]
เหลือเพียงศีล…ที่ยืนอยู่ได้
เหลือเพียงใจ…ที่รู้ความจริง
ปัญญาส่องทาง…ให้เห็นทุกสิ่ง
ว่าทุกอย่างนั้น…ไม่เที่ยงแท้เลย
[Outro]
สุดท้ายเมื่อกาล…พาเราจากไป
ไม่มีสิ่งใด…ติดตัวไปได้
นอกจากความดี…ที่ทำด้วยใจ
และแสงปัญญา…ที่พาให้พ้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น