วันพุธที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2569

เพลง: โปฏฐปาทสูตรทางตื่นจากฝัน

 


เพลง: โปฏฐปาทสูตรทางตื่นจากฝัน 

[ท่อนนำ]
ในห้องสนทนากลางนคร คนถามฝัน คนถามจิต
โปฏฐปาทะยืนคิด ใจใคร่รู้ความจริงแท้
เสียงพระพุทธเจ้าดังเบาแต่ชัดแน่
ชี้จากเงาแห่งความเห็น ไปสู่ความรู้แจ้งแท้ของใจ

[ท่อน A ค่อยๆ ตอบ ค่อยๆ ตื่น]
บางเรื่องตรัส บางเรื่องนิ่ง
เพราะไม่เกื้อกูลต่อการพ้นทุกข์จริง
ทรงชี้ “ใช่–ไม่ใช่–ไม่ตอบ” ตามกาลอันพอเหมาะ
ชวนเหล่าปริพาชกปล่อยข้อถกเถียงที่วกวน
หันมาตรวจดูเหตุและผลในตน

[พรีฮุก 1 เหตุเกิดของสัมโภคะ–สมาบัติ–สัญญา]
สัญญาบังเกิด มีเหตุรองรับ
เหมือนเปลวเทียนย่อมสั่นไหวตามลม
จิตเปลี่ยนรูป เปลี่ยนรส เมื่อเหตุยังคง
เมื่อเหตุหาย สัญญาก็หล่น
ไม่ใช่อัตตาถาวรที่ไหน

[ฮุก]
ตื่นจากฝัน ด้วยเห็นตรงตามเหตุปัจจัย
ไม่หลงเรียกว่าตน เมื่อสัญญาเปลี่ยนไปมา
ปล่อยทิฏฐิสับสน ก้าวบนมัชฌิมาปฏิปทา
เห็นทุกข์ ดับเหตุ แล้วเดินมรรคา
ถึงความสงบที่ไม่ต้องไขว่คว้า

[ท่อน B ลำดับคำสอนอย่างมีเป้าหมาย]
ศีลก่อน แล้วจึงสมาธิให้ใส
ปัญญาจึงโผล่ขึ้นกลางใจ
ผู้ฟังถึงพร้อม ย่อมรู้เองโดยไม่งมงาย
พระองค์มิถกเถียงเพื่อชนะใคร
แต่ตรัสเพื่อให้ “พ้นได้จริง”

[พรีฮุก 2 ปฏิเสธอัตตาหลากขนาด]
เล็ก กลาง ใหญ่ ก็ยังเป็นมโนคติ
ผูกด้วยสัญญาและความยึดถือในวิถี
เมื่อเห็นไตรลักษณ์ สัญญาก็คลาย
สละความเห็นว่า “เราของเรา” ลงได้

[ฮุก]
ตื่นจากฝัน ด้วยเห็นตรงตามเหตุปัจจัย
ไม่หลงเรียกว่าตน เมื่อสัญญาเปลี่ยนไปมา
ปล่อยทิฏฐิสับสน ก้าวบนมัชฌิมาปฏิปทา
เห็นทุกข์ ดับเหตุ แล้วเดินมรรคา
ถึงความสงบที่ไม่ต้องไขว่คว้า

[ท่อน C ทางที่ทรงเลือกตอบและไม่ตอบ]
สิบสี่ปัญหาปล่อยพักไว้
เพราะมิพาออกจากไฟราคะ โทสะ โมหะได้
ทรงนำกลับมาที่ปฏิจจสมุปบาท
เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้มี เมื่อสิ่งนี้ดับ สิ่งนี้ก็คลาย
ผู้รู้เหตุ จึงพ้นวัฏฏ์ได้จริง

[บริดจ์ มุมมองต่อสมาบัติและชั้นจิต]
สุขุม–ละเอียด–นิ่งสนิท ก็ยังเป็นอารมณ์ผ่าน
ดีเพียงเป็นฐาน ให้เห็นความไม่ใช่ “เรา”
แม้สุขวิเศษก็ไม่ควรยึดเอา
ให้น้อมสู่การปล่อยวาง ไม่หลงอยู่ในเงา

[ฮุกสุดท้าย]
ตื่นจากฝัน ด้วยเห็นตรงตามเหตุปัจจัย
รู้ที่มา–รู้ที่ไป ของสัญญาในใจนี้
ศีล สมาธิ ปัญญา เดินไปอย่างพอดี
ทางของผู้ตื่น เปิดกว้างทุกนาที
พาเราข้ามคืนยาว เข้าสู่รุ่งอรุณแห่งเสรี

[ปิดเพลง]
โปฏฐปาทะยิ้มบาง เมื่อใจคลายคำถาม
ไม่ใช่เพราะได้ถ้อยคำหวานงาม
แต่เพราะเห็นหนทางที่เดินได้จริง
เสียงเงียบภายใน ก้องดังยิ่งกว่าสิ่งใด
เมื่อวาง “เรา–ของเรา” โลกก็เบาในบัดดล

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เพลง: เตวิชชสูตรทางถึงพรหมอยู่ในใจ

  เพลง:  เตวิชชสูตร ทางถึงพรหมอยู่ในใจ  [แนวเพลง: ลูกทุ่ง–ธรรมะร่วมสมัย / อบอุ่น สงบ ลึกซึ้ง] [อินโทร] โลกสวดกัน…เสียงดังขึ้นฟ้า แต่ใจ...