[แนว: ลูกทุ่งกึ่งสากล / อารมณ์สงบ ลึกซึ้ง]
[Verse 1]
ทิวาอัสดงแล้วสุดขอบฟ้า
แสงทองลาลับพาใจเหงาไหว
วันหนึ่งผ่านไปเหมือนลมหายใจ
เหลือเพียงรอยจำในความเงียบงัน
[Verse 2]
พงศ์ธนไพบูลย์สุดเจิดจ้า
ดั่งดาวพราวฟ้าส่องทางความฝัน
เกียรติยศงดงามเหนือคืนวัน
ส่องใจผู้คนให้พ้นความมืดมน
[Pre-Chorus]
เป็นบุญทรายิ่งแล้วในโลกล้า
ที่ได้เกิดมาพบแสงแห่งเหตุผล
แม้โลกจะหมุนผ่านกาลเวียนวน
ยังมีแสงธรรมหล่อเลี้ยงหัวใจ
[Chorus]
ได้เวลาเนาว์สราญยิ่งแดนสรวง
ปล่อยใจลอยล่วงเหนือความหวั่นไหว
ทิวาที่ดับใช่สิ้นแสงใด
แต่เปลี่ยนเป็นดาวในฟ้ายามคืน
[Verse 3]
เสียงลมแผ่วพัดพาความหมาย
ชีวิตไม่สายหากใจยังตื่น
ความดีที่สร้างจะยั่งยืน
แม้ร่างจะคืนสู่ดินนิรันดร์
[Bridge]
เมื่อแสงสุดท้ายเลือนหายไป
อย่าได้หวั่นไหวในความแปรผัน
เพราะในความมืดยังมีแสงนั้น
ส่องอยู่ในใจไม่เคยเลือนลา
[Chorus - ซ้ำ]
ได้เวลาเนาว์สราญยิ่งแดนสรวง
ปล่อยใจลอยล่วงเหนือความหวั่นไหว
ทิวาที่ดับใช่สิ้นแสงใด
แต่เปลี่ยนเป็นดาวในฟ้ายามคืน
[Outro]
ทิวาอัสดง…มิใช่ดับสูญ
แต่เพิ่มพูนแสงงามในใจเรา

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น