แนวเพลง: ลูกทุ่ง–ธรรมะร่วมสมัย / ลุ่มลึก สะท้อนสังคม
[อินโทร]
เสียงลมหายใจ…เท่ากันทุกคน
แต่เหตุใดหนอ…ใจคนต่างกัน
ใครสูงใครต่ำ…ตัดสินกันด้วยอะไร
หรือแค่สายเลือด…ที่เขาว่าดี
[Verse 1]
เกิดมาเป็นคน…เหมือนกันทุกคน
แต่บางคน…ยกตนเหนือใคร
หลงในวงศ์วาน…หลงในเผ่าพันธุ์
ลืมความจริงนั้น…ว่าทุกคนต้องตาย
คำโบราณบอก…อย่าดูเพียงภายนอก
แต่ใจคนหรอก…คือสิ่งสำคัญ
หากใจยังหยาบ…แม้ชาติดีเพียงใด
ก็ยังห่างไกล…คำว่าผู้เจริญ
[Pre-Chorus]
อย่าหลงยึดติด…ในชื่อในนาม
อย่าหลงความงาม…แห่งคำสรรเสริญ
เพราะสิ่งที่แท้…วัดกันที่การเดิน
ทางแห่งความดี…ที่ทำจริง
[Chorus]
ค่าคนไม่ใช่…ชาติกำเนิด
ไม่ใช่คำเลิศ…ที่ใครยกยอ
แต่คือการทำ…ที่งดงามพอ
ให้โลกได้ขอ…ยกใจให้กัน
คนดีไม่ต้อง…มีสายเลือดสูง
แค่ใจไม่หลง…ไม่ดูหมิ่นใคร
ปล่อยวางอัตตา…แล้วมองเข้าไป
จะเห็นความจริง…ว่าเราคือกัน
[Verse 2]
ผู้รู้สอนทาง…ให้เห็นตามจริง
ว่าทุกสรรพสิ่ง…ไม่ยั่งยืนยง
ความยึดในตน…คือบ่วงที่คง
ผูกใจให้หลง…อยู่ในวัฏฏะ
ผู้ใดละวาง…อัตตาลงได้
ผู้นั้นย่อมใกล้…ความหลุดพ้นจริง
ไม่ใช่เพราะเกิด…ในตระกูลยิ่ง
แต่เพราะใจนิ่ง…และรู้ความจริง
[Bridge]
อย่าเอาความสูง…ไปเหยียบหัวใคร
อย่าเอาคำว่า “ใช่”…ไปตัดสินคน
ถ้าทุกหัวใจ…มองกันด้วยเหตุผล
โลกคงไม่หม่น…เหมือนวันนี้
[Chorus ซ้ำ]
ค่าคนไม่ใช่…ชาติกำเนิด
ไม่ใช่คำเลิศ…ที่ใครยกยอ
แต่คือการทำ…ที่งดงามพอ
ให้โลกได้ขอ…ยกใจให้กัน
[Outro]
สุดท้ายชีวิต…ก็คืนสู่ดิน
เหลือเพียงความดี…ที่ฝากเอาไว้
ไม่ใช่ชื่อเสียง…ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ใด
แต่คือหัวใจ…ที่เป็นมนุษย์จริง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น