เพลง: “วิมานลวง (คนดีในตู้กระจก)”
[Verse 1]
แสงทองส่องวิมานกลางโลกดิจิทัล
ไลก์และคำสรรเสริญไหลเป็นสายน้ำ
รอยยิ้มบนระเบียงดูงดงามล้ำ
คนดีที่โลกยกย่อง…อยู่บนนั้น
แก้วไวน์สะท้อนภาพความศรัทธา
ตัวเลขบริจาคสูงล้ำเกินใครฝัน
ชื่อเสียงห่มคลุมเหมือนเกราะป้องกัน
ไม่มีใครกล้าตั้งคำถามความจริง
[Pre-Chorus]
แต่ใต้แสงนั้น…มีเงาที่ซ่อนอยู่
สิ่งที่ไม่ถูก…ถูกกลบด้วยคำว่าดี
[Chorus]
วิมานลวง…สร้างจากภาพที่แต่งเติม
ความดีเสริม…เพื่อปิดบังความมืดดำ
ยิ่งถูกยกย่อง…ยิ่งลึกยิ่งถลำ
ในเกมที่หลอกทั้งโลกและตัวเอง
เมื่อวันกับคืน…ถูกเปิดให้เห็น
คนดีคนนั้น…ไม่ใช่แค่ด้านเดียว
ในตู้กระจก…ไม่มีที่ให้เลี้ยว
ความจริงเฉือนทุกภาพลวงจนพัง
[Verse 2]
กลางคืนมาเยือน แสงทองพลันดับ
คราบสนิมเผยแทนความงามที่เคยเห็น
รากวิมานคือเสียงร้องที่ลำเค็ญ
ของผู้คนที่ถูกเหยียบเพื่อให้ใครสูง
หมาหวงก้างกัดกินความโลภ
โซ่กรรมดึงร่างให้ตกจากความรุ่ง
มือที่เคยให้…กลับเคยฉกฉวยมุ่ง
สะสมความมั่งคั่งบนความพังทลาย
[Pre-Chorus]
บุญกับบาป…ไม่เคยหักล้างกัน
มันเดินคู่กัน…ในคนคนเดียว
[Chorus]
วิมานลวง…สร้างจากภาพที่แต่งเติม
ความดีเสริม…เพื่อปิดบังความมืดดำ
ยิ่งถูกยกย่อง…ยิ่งลึกยิ่งถลำ
ในเกมที่หลอกทั้งโลกและตัวเอง
เมื่อวันกับคืน…ถูกเปิดให้เห็น
คนดีคนนั้น…ไม่ใช่แค่ด้านเดียว
ในตู้กระจก…ไม่มีที่ให้เลี้ยว
ความจริงเฉือนทุกภาพลวงจนพัง
[Bridge]
จริง…คือเขาเคยให้
เท็จ…คือใจไม่ได้บริสุทธิ์
ทั้งจริงและเท็จ…อยู่ในร่างเดียวกัน
และสุดท้าย…คำว่า “คนดี” ก็เป็นเพียงป้าย
เมื่อทุกอย่างถูกถอดเปลือก
ไม่เหลืออะไรให้ยึดถือ
ความว่างเปิดเผยตัวตน
ที่ไม่เคยถูกมองเห็น
[Final Chorus (ยกระดับความหมาย)]
ไม่มีวิมาน…ใดซ่อนความจริงได้
ไม่มีความดี…ใดลบล้างความผิดไป
เมื่อภาพลวงถูกฉายพร้อมด้านใน
โลกทั้งใบจะมองเห็นอย่างที่เป็น
ไม่ยึดติด…กับชื่อเสียงที่ใครให้
ไม่หลงไป…กับคำชมที่แต่งขึ้น
เมื่อใจโปร่งใส…ไม่ต้องฝืน
วิมานใดก็ไม่จำเป็นอีกแล้ว
[Outro]
จากแสงทอง…สู่ความจริงที่เปลือยเปล่า
จากคำว่า “เขาดี”…สู่คำถามในใจเรา
ถ้ามองให้ลึก…ไม่ใช่แค่เงา
เราจะไม่สร้าง…วิมานลวงอีกต่อไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น