เพลง: ฮักมันแพง

เพลง: ฮักมันแพง

[(ท่อนเกริ่น)]
ยามลมพัดต้องใบไผ่
คือใจอ้ายสั่นไหวฮู้บ่
คำว่าฮักที่เคยเว้า
บัดนี้มันย้อนมาหลอนใจ

[(ท่อนที่ 1)]
เคยคิดว่าฮักเฮาง่ายดาย
บ่ต้องจ่ายหยังหลายดอกหนา
แค่มีใจให้กันทุกเวลา
กะพอแล้วสำหรับสองเฮา

แต่ความจริงมันแพงกว่านั้น
ต้องใช้ใจแลกใจแท้ ๆ
ต้องอดทน ต้องดูแล
ต้องฮู้แพ้ฮู้ชนะในฮัก

[(ท่อนฮุก)]
โอ้…ฮักมันแพง แพงหลายอีหลี
บ่แม่นมีเงินแล้วสิซื้อได้
ต้องใช้ทั้งใจแลกไป
เจ็บกะยอมถ้าได้ฮักจริง

โอ้…ฮักมันแพง แพงจนใจสั่น
ยามมันพังคือฟ้าถล่มลงมา
แต่ถึงสิเจ็บส่ำใด๋หนา
ใจกะยังอยากฮักคือเก่า

[(ท่อนที่ 2)]
บางมื้อฮักคือไฟฮ้อนแรง
บางเทื่อแห้งคือดินแตกระแหง
แต่กะยังบ่ยอมปล่อยแปง
ย้อนใจมันยังผูกกันอยู่

น้ำตาที่ไหลบ่แม่นเสียเปล่า
มันสอนเฮาให้ฮู้จักฮัก
ว่าความจริงมันต้องหนัก
กว่าคำเว้าหวาน ๆ ที่เคย

[(ท่อนฮุกซ้ำ)]
โอ้…ฮักมันแพง แพงหลายอีหลี
บ่แม่นมีเงินแล้วสิซื้อได้
ต้องใช้ทั้งใจแลกไป
เจ็บกะยอมถ้าได้ฮักจริง

[(ท่อนบริดจ์)]
ถ้าฮักนี้ต้องแลกด้วยน้ำตา
อ้ายกะสิยอมเพื่อให้มันคงอยู่
แม้ทางเดินสิขรุขระส่ำใด๋
กะสิสู้…เพื่อฮักเฮา

[(ท่อนจบ)]
ฮักมันแพง…แต่กะยังอยากมี
แม้ต้องเจ็บกะยังสิยอม
ย้อนคำว่าฮักมันหอม
แม้ต้องแลกด้วยทั้งหัวใจ…