เพลง: สันติ์สียงฉาน

[Verse 1]

เจ็ดสิบปีที่ไฟยังลุกในใจ
พรมแดนแบ่งคนด้วยเส้นที่ใครขีดไว้
พี่น้องกลายเป็นศัตรูเพราะคำสั่งใคร
คำว่า “เรา” เลือนหาย กลายเป็น “เขา” ในทันใด

[Pre-Chorus]
ใครกันที่วาดรอยร้าวลงกลางดิน
ใครกันที่ได้ยิน แต่ไม่เคยจะยลยิน
เสียงของประชาชนที่เงียบงัน
กำลังรอวันจะได้เปล่งดังอีกครั้ง

[Chorus]
ปล่อยมือจากความกลัว เปิดทางให้หัวใจ
ให้รัฐฉานได้เริ่มใหม่ ด้วยความเท่าเทียมกันไป
ไม่ใช่แบ่งแยกแล้วปกครองอีกต่อไป
แต่เป็นเสียงของผู้คน ที่ร่วมสร้างวันใหม่

[Verse 2]
เสียงเยาวชนลุกขึ้นถามถึงวันพรุ่งนี้
เสียงผู้หญิงยืนหยัดแม้โลกยังไม่ดี
เขาไม่ต้องการสงครามหรืออำนาจใด
แค่ชีวิตที่ปลอดภัย และศักดิ์ศรีที่เท่ากัน

[Pre-Chorus]
แม้โลกภายนอกยื่นมือเข้ามา
แต่บางครั้งก็แค่หยุดแผลชั่วครา
ถ้าไม่รักษารากลึกในใจ
สันติภาพก็แค่ภาพลวงตา

[Chorus]
ปล่อยมือจากความกลัว เปิดทางให้หัวใจ
ให้รัฐฉานได้เริ่มใหม่ ด้วยความเท่าเทียมกันไป
ไม่ใช่แบ่งแยกแล้วปกครองอีกต่อไป
แต่เป็นเสียงของผู้คน ที่ร่วมสร้างวันใหม่

[Bridge]
สหพันธรัฐที่ฝัน ไม่ใช่แค่คำพูด
แต่คือความยุติธรรมที่ทุกคนพิสูจน์
หยุดเสียงปืน เปิดพื้นที่ให้เข้าใจ
ให้ความไว้วางใจ กลับมาอีกครั้งในใจ

[Outro]
ถ้าทุกมือจับกันแทนการถืออาวุธ
ถ้าทุกเสียงไม่ถูกหยุดด้วยความกลัว
รัฐฉานจะไม่ใช่แค่เรื่องเล่าของบาดแผล
แต่จะเป็นบทใหม่…ของสันติภาพที่แท้จริง