เพลง: พายุฝุ่น PM2.5 ถล่มภาคเหนือ
[Verse 1]
เช้าบนดอยที่เคยเห็นดาว
วันนี้ฟ้าขาวกลับกลายเลือนลาง
ภูเขาเคยชัดกลับพร่าจาง
เหมือนความฝันบาง ๆ ที่หายไป
กลิ่นควันลอยมากับลมหนาว
คนเมืองเหงาไอเบา ๆ ในใจ
หน้ากากปิดบังรอยยิ้มไว้
เหลือเพียงสายตาที่อ่อนล้า
[Pre-Chorus]
เมื่อสายลมไม่ใช่ความสดใส
แต่กลายเป็นสิ่งที่ต้องระวัง
เรายังต้องหายใจ…ท่ามกลางความเงียบงัน
[Chorus]
พายุฝุ่น PM2.5 พัดผ่านหัวใจทุกคน
เชียงใหม่ เชียงราย ลำปางหม่นหมอง
ฟ้าสวยหายไป เหลือแต่เงาและควันลอยล่อง
อยากให้ลมพัดพาความจริงใจ…กลับคืนมา
พายุฝุ่น PM2.5 มองไม่เห็นวันพรุ่งนี้
แต่ยังมีแสงเล็ก ๆ ในหัวใจเรา
แม้ฟ้าจะมืดมัวเพียงใดในค่ำคืนยาว
เราจะรอวันที่ฟ้าสีครามกลับมา
[Verse 2]
เสียงเด็กน้อยไอในห้องเรียน
แม่เฝ้าเวียนถามไถ่ด้วยห่วงหา
ชาวบ้านมองฟ้าอย่างอ่อนล้า
รอฝนโปรยลงมาชะล้างใจ
ไฟที่ลุกไหม้ไกลสุดสายตา
กลับใกล้เกินกว่าจะหนีไปไหน
ธรรมชาติร้องไห้เบา ๆ ข้างใน
แต่เรายังได้ยินหรือเปล่า
[Bridge]
ถ้าทุกคนช่วยกันคนละนิด
หยุดการเผาที่ทำร้ายฟ้า
อาจมีวันหนึ่ง…ที่ลมหายใจ
กลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง
[Chorus (ซ้ำ)]
พายุฝุ่น PM2.5 พัดผ่านหัวใจทุกคน
เมืองเหนือยังรอวันฟ้าสดใส
แม้วันนี้จะมืดมนสักเพียงไหน
ความหวังยังไม่หายไป…จากใจเรา
[Outro]
เมื่อฝนโปรยลงมาจากฟ้าไกล
จะล้างความหม่นหมองให้จางไป
และเราจะได้เห็นภูเขาอีกครั้ง
ในวันที่อากาศ…หายใจได้จริง ๆ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น