[ท่อนที่ 1]
เคยหลงทางกลางใจตัวเอง
เดินวนวังเวงกับความเหงา
ยึดติดคำรักที่บางเบา
สุดท้ายก็เหลือแค่เงาในใจ
[ท่อนที่ 2]
จนได้พบคำว่า “พอดี”
ฮักแท้บ่มีการครอบครองใคร
ปล่อยวางความทุกข์ที่เก็บไว้
แล้วใจมันเบาอย่างบ่เคยเป็น
[ท่อนฮุก]
มรรคฮัก บ่แม่นแค่คำว่าฮัก
แต่มันคือทางที่ใจรู้จัก
ฮักแบบเข้าใจ บ่ยึด บ่รั้ง
ปล่อยกันเติบโตตามทางของใจ
มรรคฮัก บ่ต้องครอบครองกัน
แค่มีความหมายในวันผ่านไป
ฮักแบบมีสติ เข้าใจหัวใจ
ถึงไกลกัน ก็ยังงดงาม
[ท่อนที่ 3]
บ่ต้องฝืนให้เป็นคือฝัน
บ่ต้องยึดมั่นจนใจบ่ไหว
แค่มีวันนี้ที่เข้าใจกัน
กะคือของขวัญจากใจต่อใจ
[ท่อนฮุก (ซ้ำ)]
มรรคฮัก บ่แม่นแค่คำว่าฮัก...
[ท่อนจบ]
สุดท้ายแล้วฮักที่แท้จริง
บ่ใช่การยึดทุกสิ่งเอาไว้
แต่มันคือทางที่ปล่อยหัวใจ
ให้เป็นอิสระ…และงดงาม

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น