วันจันทร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

เพลงรอคอย

(Verse 1)

ฝ่าเขาฝ่าทะเลภูผากว้าง

อ้างว้างแก้วตาจ้างหาย

ต้องฝืนยิ้มซ่อนใจมลาย

ทรามวัยชั่งเย็นชาฉุยฟง


(Chorus)

แปดปีมาเยือนใจมันเศร้า

มาบัดนี้มาอีกใจเหงาอยู่

พี่เฝ้าตามหาแม่ยอดพธู

หรือจ้าวไปหลบอยู่หนใด


(Verse 2)

หรือว่าใจพี่จะเปลี่ยนแนว

หลังจากกินแห้วนานอักโข

บางวันพี่ต้องร้องไห้โฮ

กินส้มโอไม่หายปวดใจ


(Chorus)

หรือถึงคราวมุ่งข้ามมหรรณพ

ไม่ต้องพบโสกเศร้าทุกข์เข็น

ท่ีผ่านมาแสนสาหัสตากระเด็น

เฝ้าบำเพ็ญแต่ยังไร้กัลยานำพา


(Bridge)

พี่เฝ้ารอคอยด้วยใจจดจ่อ

คอยวันที่เราจะพบกัน

คอยวันที่ฝันจะเป็นจริง

คอยวันที่ใจจะสว่างไสว


(Chorus)

หรือถึงคราวมุ่งข้ามมหรรณพ

ไม่ต้องพบโสกเศร้าทุกข์เข็น

ท่ีผ่านมาแสนสาหัสตากระเด็น

เฝ้าบำเพ็ญแต่ยังไร้กัลยานำพา


(Outro)

พี่จะรอคอยต่อไป

จนกว่าจะสิ้นลมหายใจ

พี่จะรอคอยจนกว่า

จะได้พบกับเจ้าอีกครั้ง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Decoding the Mahāli Sutta for the Age of AI: Advanced Technology Is Not the Ultimate Goal—Without Wisdom, Humanity May Lose Sight of Its True Values

The Mahāli Sutta , preserved in the Pāli Canon, recounts an occasion when Prince Oṭṭhaddha Licchavi (Mahāli) asked the Buddha why some prac...