วันอาทิตย์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

เพลงหลงระเริงแบกครก

 

แต่งโดยส.สมพงษ์ 

สร้างสรรค์โดย suno 


(Verse 1)

หลงรื่นเริงระเริงรู้

อันตัวกูนี้เก่งเป็นหนักหนา

หวังเข็นครกข้ามลงกา

อนิจจาครกทับคอหัก


(Chorus)

หลงตัวเองว่าเจ้านั้นมีฤทธิ์

อวดอ้างสิทธิชี้ทางสว่างให้

ไม่ได้ดูประชาชนหรืออย่างไร

ต้องการสุขหรืออยากจมอเวจี


(Verse 2)

จำไว้นะเขาจำเราคือความชั่ว

หลงชั่ววูบเขามองกลายเป็นผี

ความดีทำแปรเปลี่ยนไม่มีชิ้นดี

นี่เมืองผู้ดีตั้งสติมั่นอย่าหลงลม


(Chorus)

หลงตัวเองว่าเจ้านั้นมีฤทธิ์

อวดอ้างสิทธิชี้ทางสว่างให้

ไม่ได้ดูประชาชนหรืออย่างไร

ต้องการสุขหรืออยากจมอเวจี


(Bridge)

ขาก็เปลี้ยกำลังก็เพลียละเหี่ยจิต

ยังคิดแบกคนทั้งโลกข้ามทุ่งใหญ่

โอ้เป้าหมายก็ยังอยู่ไกลแสนไกล

ปล่อยวางปล่อยสัตว์ไปตามกรรม


(Chorus)

หลงตัวเองว่าเจ้านั้นมีฤทธิ์

อวดอ้างสิทธิชี้ทางสว่างให้

ไม่ได้ดูประชาชนหรืออย่างไร

ต้องการสุขหรืออยากจมอเวจี


(Outro)

โอ้เป้าหมายก็ยังอยู่ไกลแสนไกล

ปล่อยวางปล่อยสัตว์ไปตามกรรม


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Song: Four Noble Paths Beyond Suffering Inspired by The Aṅguttara Nikāya, Catukka Nipāta, Paṭhama Paṇṇāsaka, Bhaddagāma Vagga

[Verse 1] Morality guides the heart to stand, Concentration brings peace to the mind. Wisdom reveals the truth within, Liberation frees us f...