วันจันทร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

เพลงน้ำตาลก่อนเลือกตั้ง

(Verse 1)

ได้ยินเสียงนักการเมือง ลั่นก้องกังวาน

สัญญาว่าจะพัฒนา บ้านเมืองให้เจริญ

ประชาชนต่างดีใจ ใจคึกคัก

รอคอยการเปลี่ยนแปลง แสนสุขใจ


(Chorus)

เลือกตั้งแต่ละครั้ง ได้ยินคำสัญญา

แต่พอเลือกตั้งเสร็จ กลับเงียบหายไป

ประชาชนรอคอย พัฒนาการ

แต่กลับพบความทุกข์ ยากจนแสนสาหัส


(Verse 2)

ฟังแนวทางแก้ไข เศรษฐกิจปากท้อง

จากนักการเมืองมากมาย หลากหลายแนวทาง

บ้างก็อ้างอดัมสมิท บ้างก็ฝากไว้กับคาร์ลมาคส์

แต่ที่ประชาชนต้องการ แนวทางที่ยั่งยืน


(Chorus)

เลือกตั้งแต่ละครั้ง ได้ยินคำสัญญา

แต่พอเลือกตั้งเสร็จ กลับเงียบหายไป

ประชาชนรอคอย พัฒนาการ

แต่กลับพบความทุกข์ ยากจนแสนสาหัส


(Bridge)

หลายปีผ่านมา ไทยเราพัฒนาช้า

เทียบกับเกาหลีที่ก้าวไกล หลายเท่าทวี

เสือตัวที่ห้าที่เคยหวัง กลายเป็นเพียงตำนาน

เหลือแต่เสือสิบเอ็ดตัว ที่รอวันตะครุบเหยื่อ


(Chorus)

เลือกตั้งแต่ละครั้ง ได้ยินคำสัญญา

แต่พอเลือกตั้งเสร็จ กลับเงียบหายไป

ประชาชนรอคอย พัฒนาการ

แต่กลับพบความทุกข์ ยากจนแสนสาหัส


(Outro)

ประชาชนตาดำๆ รอคอยการเปลี่ยนแปลง

ใฝ่ฝันถึงอนาคตที่ดีกว่า ที่เคยเป็น

นักการเมืองจงจำไว้ คำสัญญาที่เคยให้

อย่าปล่อยให้ประชาชน หมดความหวังสิ้นศรัทธา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Decoding the Mahāli Sutta for the Age of AI: Advanced Technology Is Not the Ultimate Goal—Without Wisdom, Humanity May Lose Sight of Its True Values

The Mahāli Sutta , preserved in the Pāli Canon, recounts an occasion when Prince Oṭṭhaddha Licchavi (Mahāli) asked the Buddha why some prac...