วันจันทร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

เพลงก้อนดินที่ถูกทิ้ง

แต่งโดยส.สมพงษ์ 

สร้างสรรค์โดย suno

(Verse 1)

จากดินไอกลิ่นโคลนฟุ้ง

เข้ากรุงตามหาหมุดหมาย

แสนเหนื่อยแสนเจ็บเจียนตาย

สุดท้ายไม่เหลืออะไรเลย


(Chorus)

หวังพึ่ง BCG ไร้ SEP คงม้วย

วาดฝันโลกสวยสุขสันติ์

ที่หันปลาใหญ่กินเล็กกัน

ไม่ทิ้งกันไว้หลังคงพังทลาย


(Verse 2)

บัดนี้พื้นป่ามีอยู่ก็เหลือน้อย

ถูกย่อยจัดสรรแปลงใหญ่

ที่หวังหมากผลคือกำไร

ที่สนใจคนส่วนใหญ่แคฝัน


(Chorus)

หวังพึ่ง BCG ไร้ SEP คงม้วย

วาดฝันโลกสวยสุขสันติ์

ที่หันปลาใหญ่กินเล็กกัน

ไม่ทิ้งกันไว้หลังคงพังทลาย


(Bridge)

ดินที่ถูกทอดทิ้ง ไร้ค่า

ถูกทำลายสิ้นไร้เยื่อใย

มนุษย์เห็นแก่ตัว กอบโกย

ธรรมชาติที่เคยรุ่งเรือง กลายเป็นรกร้าง


(Chorus)

หวังพึ่ง BCG ไร้ SEP คงม้วย

วาดฝันโลกสวยสุขสันติ์

ที่หันปลาใหญ่กินเล็กกัน

ไม่ทิ้งกันไว้หลังคงพังทลาย


(Outro)

คนไทยหันมาปลูกสามอย่างกันเถิด

บนโคกเกิดประโยชน์สี่อย่างสุขสันติ์

มีหนองมีนาปลูกข้าวกินเหลือแบ่งปัน

อยู่กันด้วยสี่พอจะ SDGs แน่นอน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Decoding the Mahāli Sutta for the Age of AI: Advanced Technology Is Not the Ultimate Goal—Without Wisdom, Humanity May Lose Sight of Its True Values

The Mahāli Sutta , preserved in the Pāli Canon, recounts an occasion when Prince Oṭṭhaddha Licchavi (Mahāli) asked the Buddha why some prac...