ก้าวเข้ามาในห้องประชุมใหญ่
ไฟมันส่อง แต่ใจยังสั่น
สองวันเต็มกับเรื่องสำคัญ
แต่บางครั้งเหมือนฝันลอยๆ
นั่งฟังคำเดิมซ้ำไปซ้ำมา
เวลามันไหลแต่คำยังเดิม
อยากเห็นทางออกที่มันเพิ่มเติม
ไม่ใช่แค่เติมคำให้ดูดี
มันมีทั้งเขิน ทั้งงง ทั้งเลี่ยนในใจ
แต่ก็ยังยืนอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน
[Chorus]
เขินก็เขิน แต่ขอฟาดด้วยใจ
เลี่ยนแค่ไหน ก็ไม่ถอยไป
ถึงคำจะเหมือนมาจาก AI
แต่หัวใจฉันของจริง
ขอพูดในสิ่งที่คนเขาฝากมา
ไม่ใช่แค่ภาพให้กล้องจับตา
จะทำให้สภาไม่ใช่แค่เวทีดราม่า
แต่เปลี่ยนชะตาประเทศเรา
[Verse 2]
บางคนอ่านสคริปท์แบบคำต่อคำ
สำนวนเหมือนกันแทบทุกบรรทัด
ฟังไปทั้งวันมันเริ่มอึดอัด
นี่เราหลงอยู่ในโลกจำลองหรือไง
แต่พอฟังเสียงจากคนต่างถิ่น
เรื่องเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ในใจ
ก็เริ่มเข้าใจว่าทำไม
ต้องมี “ตัวแทน” ของทุกคน
[Pre-Chorus]
ความต่างมากมาย มันต้องใช้เวลา
แต่คุณค่ามันมากกว่าแค่ตัวเลขนาฬิกา
[Chorus (ซ้ำ)]
เขินก็เขิน แต่ขอฟาดด้วยใจ
เลี่ยนแค่ไหน ก็ไม่ถอยไป
ถึงคำจะเหมือนมาจาก AI
แต่หัวใจฉันของจริง
ขอพูดในสิ่งที่คนเขาฝากมา
ไม่ใช่แค่ภาพให้กล้องจับตา
จะทำให้สภาไม่ใช่แค่เวทีดราม่า
แต่เปลี่ยนชะตาประเทศเรา
[Bridge]
วันนี้ยื่นญัตติ เพื่ออากาศที่หายใจ
ฝุ่นมันไม่เคยเลือกใคร
เด็กหรือผู้ใหญ่ก็เจ็บเท่ากัน
เตรียมตัวมาทั้งชีวิตเพื่อวันนั้น
จะไม่ยอมให้มันผ่านไป
ด้วยคำพูดสวยๆ แต่ไร้ความหมาย
[Final Chorus]
เขินก็เขิน แต่วันนี้ขอฟาด
เพื่ออากาศที่ลูกจะหายใจ
จะใช้ทุกอย่างที่มีในหัวใจ
เปลี่ยนวันพรุ่งนี้ให้ดีกว่าเดิม
สภาจะไม่ใช่แค่พิธีกรรม
แต่คือที่ที่ความหวังเริ่ม
จากเสียงเล็กๆ ของคนหนึ่งคน
จะกลายเป็นพลังของทั้งแผ่นดิน
[Outro]
เขินก็ยังสู้…
เลี่ยนก็ยังเดิน…
เพราะหัวใจยัง “ชาร์จเต็ม” เพื่อประชาชน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น