เพลง : น่านระทม
ฝนโปรยลงมาจากฟ้าไกล
สายน้ำหลั่งไหลไม่รู้จบ
จากหุบเขาสู่บ้านเรือนสงบ
กลับกลายเป็นความเศร้าระทมในคืนเดียว
น้ำวิ่งบนถนนแทนลำน้ำ
ไหลตามซอกซอยดั่งคลื่นเชี่ยว
บ้านน้อยริมน้ำต้องโดดเดี่ยว
เสียงร้องดังแว่วกลางสายฝน
[Pre-Chorus]
คำเตือนที่เคยบอกกันมา
นับสิบปีผ่านยังคงกังวล
หากน้ำไม่มีที่อยู่สักหน
วันหนึ่งผู้คนต้องเผชิญภัย
[Chorus]
โอ้...น่านระทม จมอยู่ในสายน้ำ
คราบน้ำตาย้ำความปวดร้าวในหัวใจ
เมื่อแม่น้ำไร้ทางไป
จึงหลั่งไหลผ่านเมืองไทย
โอ้...น่านระทม ฟ้าร้องดังครวญไห้
บ้านเรือนผู้คนสั่นไหวท่ามกลางสายชล
ขอเพียงน้ำมีทางเดินของตน
เพื่อไม่ให้ทุกคนต้องทนเสียใจ
[บทที่ 2]
ภาพแม่สายยังไม่เลือนหาย
โคลนและน้ำยังฝากรอยแผล
บ้านเมืองที่เคยงดงามแท้
ยังคงแก้ไม่จบจนวันนี้
กรุงเทพฯ ก็ยังน่าเป็นห่วง
หากวันหนึ่งน้ำทะลวงทุกวิถี
ถนนอาจกลายเป็นนที
ดังคำที่มีผู้เตือนเอาไว้
[Pre-Chorus]
น้ำนั้นมีคุณเมื่อรู้จัดการ
แต่จะร้าวรานเมื่อปล่อยผ่านไป
"Room for the River" คือหนทางใหม่
ให้น้ำได้ไหลในทางของมัน
[Chorus]
โอ้...น่านระทม จมอยู่ในสายน้ำ
คราบน้ำตาย้ำความปวดร้าวในหัวใจ
เมื่อแม่น้ำไร้ทางไป
จึงหลั่งไหลผ่านเมืองไทย
โอ้...น่านระทม ฟ้าร้องดังครวญไห้
บ้านเรือนผู้คนสั่นไหวท่ามกลางสายชล
ขอเพียงน้ำมีทางเดินของตน
เพื่อไม่ให้ทุกคนต้องทนเสียใจ
[Bridge]
โตเกียวสร้างคลองผันน้ำมาหลายร้อยปี
โลกเรียนรู้วิธีอยู่ร่วมกับสายน้ำ
แต่แผ่นดินนี้ยังเฝ้าถาม
เมื่อใดจะทำให้เป็นจริง
คลองผันน้ำ...ความหวังของผู้คน
Flood Way คือหนทางที่ควรยึดถือ
ก่อนวิกฤตใหญ่จะยึดครองทั้งแผ่นดิน
[Chorus (Final)]
โอ้...น่านระทม เสียงจากผู้คนริมฝั่ง
ฝากความหวังถึงผู้มีหน้าที่
อย่าปล่อยให้คำเตือนเป็นเพียงวจี
แล้วรอวันโศกศรีกลับมาเยือน
โอ้...น่านระทม ขอให้เป็นบทเรียน
ให้ทุกเมืองเปลี่ยนความสูญเสียเป็นพลัง
ให้น้ำมีที่อยู่ มีที่ไปดังความหวัง
เพื่อแผ่นดินไทยยืนหยัดได้อย่างยั่งยืน
[Outro]
น่านยังรอวันฟ้าสดใส...
และผู้คนยังรอวันปลอดภัย...
จากสายน้ำที่ควรเป็นมิตร...
ไม่ใช่น้ำตาแห่งความระทม...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น