วันอาทิตย์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2567

เพลง : มานสสูตรมารเฝ้าที่เชตวันตรัสอายตะคือบ่วงไม่อาจคล้อง


เพลง : มานสสูตรมารเฝ้าที่เชตวันตรัสอายตะคือบ่วงไม่อาจคล้อง 

[Intro] 
ใต้ร่มไม้แห่งเชตวัน
สายลมพริ้วผ่านคืนเงียบงัน
พระศาสดาประทับนิ่งสงบ
ดั่งใจที่จบการเวียนวน


[Verse 1]
มารผู้บาปย่างเข้ามา
พร้อมวาจาที่แฝงเล่ห์กล
“บ่วงแห่งใจที่ล่องบนฟ้า
เราจะคล้องท่านไว้สักวัน”

รูปและเสียงอันเย้ายวน
กลิ่นและรสชวนให้ไหวหวั่น
สัมผัสโลกที่ชวนหลงฝัน
คือสายใยที่คนไม่ทันระวัง


[Pre-Chorus]
แต่ผู้ใดเห็นโลกตามจริง
ย่อมไม่วิ่งตามภาพลวงตา
เมื่อใจไม่ยึดสิ่งใดมา
บ่วงของมารก็ไร้พลัง


[Chorus]
เราหมดความพอใจแล้ว
ในรูป เสียง กลิ่น รสทั้งหลาย
โผฏฐัพพะที่เคยผูกใจ
วันนี้ไม่อาจครอบงำ

บ่วงมารไม่อาจคล้อง
ใจที่มองเห็นความจริงงดงาม
ผู้ปล่อยวางจากความอยากตาม
ย่อมเป็นไทเหนือโลกทั้งปวง


[Verse 2]
ผู้คนมากมายวิ่งตามเงา
หลงว่าความสุขอยู่ภายนอก
ไขว่คว้าชื่อเสียงและคำตอบ
จนใจเหนื่อยล้าไม่รู้ตัว

บางคนติดอยู่ในความรัก
บางคนจมในความหวาดกลัว
บางคนถูกความอยากพันพัว
จนลืมความสงบในหัวใจ


[Bridge]
บ่วงที่แท้ไม่ได้อยู่บนฟ้า
แต่อยู่ในตัณหาของมนุษย์
อยู่ในใจที่ยังไม่หยุด
ไล่ตามสิ่งลวงแห่งโลกา

แต่เมื่อใดใจรู้เท่าทัน
ทุกสิ่งนั้นก็เป็นเพียงผ่านมา
ความสุขแท้ไม่ต้องไขว่คว้า
แต่อยู่ตรงหน้าภายในตน


[Final Chorus]
เราหมดความพอใจแล้ว
ในสิ่งเย้ายวนที่โลกสรรหา
เพราะพบแสงแห่งปัญญา
ที่พาใจเป็นอิสระ

บ่วงมารไม่อาจคล้อง
ผู้เห็นโลกตามความจริงแท้
แม้โลกยังหมุนเปลี่ยนผันแปร
ใจยังแน่วแน่และสงบงาม

[คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง หวังเป็นพื้นฐานของการศึกษาและจะพัฒนาให้สมบูรณ์ต่อไป]

มานสสูตรที่ ๕
[๔๕๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ฯ [๔๕๙] ครั้งนั้นแล มารผู้มีบาปได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นแล้ว ได้กล่าวกะพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า บ่วงใดมีใจไปได้ในอากาศ กำลังเที่ยวไป ข้าพระองค์จักคล้อง พระองค์ไว้ด้วยบ่วงนั้น สมณะ ท่านไม่พ้นเรา ฯ [๔๖๐] พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า เราหมดความพอใจในรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อันเป็น ของรื่นรมย์ใจแล้ว แน่ะมาร เรากำจัดท่านได้แล้ว ฯ ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้หายไปในที่นั้นนั่นเอง ฯ

https://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=15&A=3620



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Song: Roots of the Mind Integrity Inspired by the Khuddaka Nikaya, Itivuttaka, Tikanipata , Paṭhamavagga

[Verse 1] Deep within the restless mind, Three old roots are hard to find. Greed can pull and anger burns, Delusion hides the truth we yearn...