วันอาทิตย์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2567

เพลง: เอณิชังคสูตรผู้เดินเดียวดาย


เพลง: เอณิชังคสูตรผู้เดินเดียวดาย 


[Intro]
ย่างก้าวไป…บนทางว่างเปล่า
ไม่แบกเรื่องราวของโลกเอาไว้
กินน้อย ใช้น้อย ปล่อยใจให้เบา
เพื่อพบความจริง…ข้างในตัวเรา


[Verse 1]
ดั่งเนื้อทราย ก้าวเบาในป่า
ไม่ยึดติดโลกที่วุ่นวาย
เหมือนราชสีห์ผู้ไม่หวั่นไหว
หรือช้างเดียวดายที่มั่นคง

ไม่มีสิ่งใดต้องครอบครอง
ไม่มีของใดต้องกังวล
ปล่อยใจให้พ้นจากผู้คน
ที่แข่งขันในกามและความอยาก


[Pre-Hook]
รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส
หลอกใจให้หลงไม่รู้จบ
รวมทั้งใจที่คอยปรุงครบ
เป็นหกทางที่ผูกเราไว้


[Hook]
ปล่อยวางเถิดกามทั้งห้า
อย่าให้ใจพาเราหลงทาง
เมื่อไม่ยึดนามและรูปใด ๆ
อิสรภาพจะเกิดขึ้นเอง

ไม่ต้องมีโลกทั้งใบ
แค่ใจไม่ยึดก็พอแล้ว
ผู้เดินเดียวดายอย่างแน่วแน่
จะพบทางพ้นทุกข์ในใจ


[Verse 2]
โลกนี้เต็มไปด้วยภาพลวง
สุขชั่วคราวที่เราวิ่งหา
ยิ่งไขว่คว้า ยิ่งเหนื่อยล้า
ยิ่งห่างไกลจากความจริง

แต่ผู้ใดเห็นตามที่เป็น
ไม่หลงเล่นกับเงามายา
ปล่อยความอยากที่เคยนำพา
ใจก็พ้นจากพันธนาการ


[Bridge]
ไม่ใช่การหนีจากโลก
แต่คือการรู้ทันใจ
อยู่ลำพัง…แต่ไม่เดียวดาย
เพราะมีธรรมเป็นเพื่อนทาง


[Hook ซ้ำ]
ปล่อยวางเถิดกามทั้งห้า
อย่าให้ใจพาเราหลงทาง
เมื่อไม่ยึดนามและรูปใด ๆ
อิสรภาพจะเกิดขึ้นเอง

ไม่ต้องมีโลกทั้งใบ
แค่ใจไม่ยึดก็พอแล้ว
ผู้เดินเดียวดายอย่างแน่วแน่
จะพบทางพ้นทุกข์ในใจ


[Outro]
ก้าวต่อไป…แม้เพียงลำพัง
แต่ใจไม่หวั่น ไม่ไหวเอน
เมื่อปล่อยวางทุกสิ่งที่เป็น
เราจะเห็น…ความสงบแท้จริง

คำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้งาน: ตามข้อจำกัดของระบบ AI ในปัจจุบัน การสร้างภาพที่มีตัวอักษรภาษาไทยอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนของตัวสะกดหรือรูปสระอยู่บ้าง  




 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา

เพลง: อัจฉราสูตรยานธรรมพ้นป่ามายา  (Intro) ในป่าลึกแห่งใจ ที่ไม่มีผู้ใดเห็น เสียงลวงดังก้องเป็น ดั่งบทเพลงมายา แสงระยับล่อใจ งดงามดั่งอั...